تفسیر شهید زید بن علی (کتاب): تفاوت میان نسخه‌ها

{{جعبه اطلاعات کتاب

|رده‌بندی کنگره      =

|رده‌بندی دیویی      =

}}

'''[[تفسیر]] [[شهید]] [[زید بن علی]]''' کتابی است که با زبان عربی به بررسی و بحث پیرامون [[تفسیر قرآن کریم]] می‌پردازد. این کتاب به قلم [[زید بن علی]] نوشته شده و [[انتشارات الدار العالمیة]] نشر آن را به عهده داشته‌‌ است.<ref name=p1>[https://www.neelwafurat.com/itempage.aspx?id=lbb248022-229320&search=books وبگاه نیل و فرات]</ref>

بیشتر بیانات این تفسیر چه در معنای مفردات و چه در تفسیر مفاد جمله‌ها بدون مستند است، ولی در مواردی به [[آیات]] دیگر [[قرآن]] استناد کرده است که یک نمونۀ آن در مثال‌های گذشته، استناد به [[آیه]] {{متن قرآن|رَبَّنَا ظَلَمْنَا أَنْفُسَنَا...}}<ref>«گفتند: پروردگارا! ما به خویش ستم کردیم» سوره اعراف، آیه ۲۳.</ref> در تفسیر «کلمات» می‌باشد.

تمام محتوای این تفسیر آرای تفسیری نقل شده از زید است و گاهی از [[ابن عباس]] نیز سخنی نقل شده است<ref>ر.ک: زید بن علی، غریب القرآن، ص۱۴۱ و ۱۵۱.</ref> که به احتمال [[قوی]]، نقل‌ کنندۀ از وی زید بوده و نویسنده [[تفسیر]] آن را از زبان زید نوشته است و احتمال دارد که نقل‌ کننده، خود نویسنده باشد و در قسمت زیادی از این تفسیر که مطالعه کردم، روایتی از [[پیامبر]]{{صل}} یا یکی از [[امامان معصوم]]{{عم}} در آن ندیدم و [[حدس]] می‌زنم تا آخر تفسیر نیز روایتی از آنان نقل نشده باشد.

ولی در بسیاری از [[آیات]] مربوط‍ به [[فضائل]] مانند آیه «[[لیلة المبیت]]»<ref>{{متن قرآن|وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ}}«و از مردم کسی است که در به دست آوردن خشنودی خداوند از جان می‌گذرد و خداوند به بندگان مهربان است» سوره بقره، آیه ۲۰۷.</ref>، «[[آیه مباهله]]»<ref>{{متن قرآن|فَمَنْ حَاجَّكَ فِيهِ مِنْ بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ فَقُلْ تَعَالَوْا نَدْعُ أَبْنَاءَنَا وَأَبْنَاءَكُمْ وَنِسَاءَنَا وَنِسَاءَكُمْ وَأَنْفُسَنَا وَأَنْفُسَكُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ فَنَجْعَلْ لَعْنَتَ اللَّهِ عَلَى الْكَاذِبِينَ}} «بنابراین، پس از دست یافتن تو به دانش، به هر کس که با تو به چالش برخیزد؛ بگو: بیایید تا فرزندان خود و فرزندان شما و زنان خود و زنان شما و خودی‌های خویش و خودی‌های شما را فرا خوانیم آنگاه (به درگاه خداوند) زاری کنیم تا لعنت خداوند را بر دروغگویان نهیم» سوره آل عمران، آیه ۶۱.</ref>، «[[آیه اولی الامر]]»<ref>{{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا}}«ای مؤمنان، از خداوند فرمان برید و از پیامبر و زمامدارانی که از شمایند فرمانبرداری کنید و اگر به خداوند و روز بازپسین ایمان دارید، چون در چیزی با هم به ستیز برخاستید آن را به خداوند و پیامبر بازبرید که این بهتر و بازگشت آن نیکوتر است» سوره نساء، آیه ۵۹.</ref>، «[[آیه اکمال]]»<ref>{{متن قرآن|الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلَامَ دِينًا}}«امروز دینتان را کامل و نعمتم را بر شما تمام کردم و اسلام را (به عنوان) آیین شما پسندیدم» سوره مائده، آیه ۳.</ref>، «[[آیه ولایت]]»<ref>{{متن قرآن|إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ}} «سرور شما تنها خداوند است و پیامبر او و (نیز) آنانند که ایمان آورده‌اند، همان کسان که نماز برپا می‌دارند و در حال رکوع زکات می‌دهند» سوره مائده، آیه ۵۵.</ref>، «[[آیۀ تطهیر]]»<ref>{{متن قرآن|إِنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ لِيُذْهِبَ عَنْكُمُ الرِّجْسَ أَهْلَ الْبَيْتِ وَيُطَهِّرَكُمْ تَطْهِيرًا}} «جز این نیست که خداوند می‌خواهد از شما اهل بیت هر پلیدی را بزداید و شما را به شایستگی پاک گرداند» سوره احزاب، آیه ۳۳.</ref>، «[[آیه مودت]]»<ref>{{متن قرآن|ذَلِكَ الَّذِي يُبَشِّرُ اللَّهُ عِبَادَهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى وَمَنْ يَقْتَرِفْ حَسَنَةً نَزِدْ لَهُ فِيهَا حُسْنًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ شَكُورٌ}} «این همان است که خداوند (آن را) به بندگانی از خویش که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده‌اند مژده می‌دهد بگو: برای این (رسالت) از شما مزدی نمی‌خواهم جز دوستداری خویشاوندان (خود) را و هر کس کاری نیک انجام دهد برای او در آن پاداشی نیک بیفزاییم که خداوند آمرزنده‌ای سپاس‌پذیر است» سوره شوری، آیه ۲۳.</ref>، «[[آیه اطعام]]»<ref>{{متن قرآن|وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا * إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا}} «و خوراک را با دوست داشتنش به بینوا و یتیم و اسیر می‌دهند * (با خود می‌گویند:) شما را تنها برای خشنودی خداوند خوراک می‌دهیم، نه پاداشی از شما خواهانیم و نه سپاسی» سوره انسان، آیه ۸-۹.</ref> هرچند کلمه یا جمله‌ای را معنا کرده است، ولی به نکتۀ [[فضیلت]] بودن آن هیچ اشاره‌ای ندارد و حتی از معنی کردن کلمه یا جمله‌ای از آنکه به [[فضائل اهل بیت]]{{عم}} مربوط‍ می‌باشد، [[سکوت]] کرده است.

==دریافت متن کتاب==

== پانویس ==