جدجد جندعی: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{امامت}} {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب پیامبر | عنوان مدخل = جدجد جندعی | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} == آشنایی اجمالی == وی از بنو جندع شاخهای از لیث از تیرههای عدنانی است<ref>سمعانی، الأنساب، ج۲، ص۹۳.</ref>. جُدجُد در شمار افرادی است که بر...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) جز (وظیفهٔ شمارهٔ ۵) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = اصحاب پیامبر | | موضوع مرتبط = اصحاب پیامبر | ||
| خط ۱۱: | خط ۱۰: | ||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
{{مدخل وابسته}} | {{مدخل وابسته}} | ||
*[[بنو جندع]] (قبیله) | * [[بنو جندع]] (قبیله) | ||
{{پایان مدخل وابسته}} | {{پایان مدخل وابسته}} | ||
| خط ۲۲: | خط ۲۱: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:اعلام]] | [[رده:اعلام]] | ||
[[رده:اصحاب پیامبر]] | [[رده:اصحاب پیامبر]] | ||
نسخهٔ ۳۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۰۹:۴۳
آشنایی اجمالی
وی از بنو جندع شاخهای از لیث از تیرههای عدنانی است[۱]. جُدجُد در شمار افرادی است که بر پیامبر دروغ بستند و روایت "مَن كَذبَ علَيّ مُتَعمِّدا فلْيَتَبوّأ مَقعدَهُ مِن النّارِ"؛ در شأن او گفته شد؛ زیرا وی در یمن عاشق دختری شد و برای رسیدن به او به پیامبر دروغ بست. وی از قول پیامبر به آنان گفت: دختران خود را در اختیار من (جُد جُد) قرار دهید. وقتی خبر به پیامبر رسید فرمان قتل او را به علی(ع) داد[۲]. البته بیهقی[۳] در روایت دیگری به جای یمن، گوید عاشق دختری از انصار شد. اما این روایت را مُرسل دانسته، هرچند ابن حجر[۴] همین روایت مرسل را از بیهقی نقل میکند. روایات دیگری به همین مضمون وجود دارد که در آنها به نام شخص دروغگو اشارهای نشده است[۵]. بنابراین در صحابی بودن وی تردید جدی وجود دارد.[۶]
جستارهای وابسته
- بنو جندع (قبیله)
منابع
پانویس
- ↑ سمعانی، الأنساب، ج۲، ص۹۳.
- ↑ بیهقی، احمد بن الحسین، السنن ج۶، ص۲۸۵.
- ↑ بیهقی، احمد بن الحسین، السنن ج۶، ص۲۸۴.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۵۷۵.
- ↑ ر.ک: عبدالرزاق صنعانی، ابن همام، مصنف، ج۱۱، ص۲۶۱؛ ابن عدی، ابواحمد بن عبدالله، الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۴، ص۵۴: ابن جوزی، ابوالفرج، تلقیح فهوم اهل الاثر، ج۱، ص۵۵؛ ذهبی، تجرید أسماء الصحابه ج۲، ص۲۹۳.
- ↑ ابوالقاسمی، عظیم، مقاله «جدجد جندعی»، دانشنامه سیره نبوی ج۲، ص ۳۷۸.