جهمة بن عوف دوسی

این مدخل زیرشاخهٔ بحث اصحاب پیامبر است. مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد

آشنایی اجمالی

وی را با توجه به نسبتش باید منسوب به تیره دوس، از قبایل ازد دانست. تنها ابن حجر، در بخش سوم الاصابه (مخضرمین) از وی یاد کرده، می‌گوید: ابومخنف نام وی را در شمار معمرین (افرادی با عمر طولانی) آورده است و می‌گوید: وی ۳۶۰ سال زیست و اسلام را درک کرد. او هرگاه می‌شنید کسی ﴿لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ﴾ می‌گوید، می‌‌گفت: من در زمان پیری مردمی را درک کردم این کلمات را می‌‌گفتند و هرگاه به بیابانی می‌گذشت که پوشیده از درخت تنومند بود می‌‌گفت: من پیش از این به این بیابان گذشته بودم، در حالی که درختی در آن وجود نداشت. او آنقدر زنده ماند تا ابروانش روی چشمانش افتاد و درباره عمر طولانی خود شعری سرود. البته این شعر وی درباره برخی از معمرین دیگر نیز سروده شده است.

جستارهای وابسته

• دوس (قبیله)
• ازد (قبیله)

منابع

1. خانجانی، قاسم، مقاله «جهمة بن عوف دوسی»، دانشنامه سیره نبوی ج۲