روضه خادم حضرت زینب: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۱۹

مقدمه

روضه، نام بانویی است که ابتدا خدمت کار پیامبر گرامی اسلام (ص) بود^[۱].

طبری ذیل آیه شریفه: ﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُیُوتًا غَیْرَ بُیُوتِکُمْ حَتَّی تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَی أَهْلِهَا﴾^[۲]. می‌گوید: پیامبر درباره شخصی که از آن حضرت اجازه ورود به محضرش را می‌خواست به روضه فرمود: به او بگو ابتدا سلام کند، سپس اجازه ورود بگیرد. آن مرد شنید سلام کرد و سپس اجازه ورود گرفت^[۳].

آن‌گاه که جهان اسلام به سوگ رسول خدا نشست، او به خانه حضرت فاطمه رفت و پس از شهادت آن بزرگوار و ازدواج حضرت زینب (س) به خدمت فرزندان او درآمد. چون کاروان حسینی آهنگ خروج از مدینه را نواخت، او نیز همراه حضرت زینب به کربلا آمد و ناظر و شریک مصائب اهل بیت بود^[۴].

اگر چه مورخان به اسارت روضه در حادثه کربلا اشاره نکرده‌اند، با توجه به حضور او در واقعه عاشورا می‌‌توان وی را از اسیران کربلا به شمار آورد.^[۵]

منابع

مزینانی، محمد صادق، نقش زنان در حماسه عاشورا

پانویس

↑ بحارالانوار، ج۱۶، ص۱۲۶.
↑ «ای مؤمنان! به خانه‌هایی جز خانه خودتان درنیایید تا آنکه آشنایی دهید و بر اهل آن (خانه)‌ها سلام کنید؛ این برای شما بهتر است، باشد که پند گیرید» سوره نور، آیه ۲۷.
↑ ابن جریر طبری، جامع البیان، ج۱۰، ص۱۳۴؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۱۴۵.
↑ معالی السبطین، ج۲، ص۲۳۰.
↑ مزینانی، محمد صادق، نقش زنان در حماسه عاشورا، ص:۲۶۵.

[1] بحارالانوار، ج۱۶، ص۱۲۶.

[2] «ای مؤمنان! به خانه‌هایی جز خانه خودتان درنیایید تا آنکه آشنایی دهید و بر اهل آن (خانه)‌ها سلام کنید؛ این برای شما بهتر است، باشد که پند گیرید» سوره نور، آیه ۲۷.

[3] ابن جریر طبری، جامع البیان، ج۱۰، ص۱۳۴؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۱۴۵.

[4] معالی السبطین، ج۲، ص۲۳۰.

[5] مزینانی، محمد صادق، نقش زنان در حماسه عاشورا، ص:۲۶۵.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[روضه خادم حضرت زینب در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط  = }}
-==مقدمه==
+== مقدمه ==
-[[روضه]]، نام بانویی است که ابتدا [[خدمت]] کار [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} بود<ref> بحارالانوار، ج۱۶، ص۱۲۶.</ref>.
+[[روضه]]، نام بانویی است که ابتدا [[خدمت]] کار [[پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} بود<ref> بحارالانوار، ج۱۶، ص۱۲۶.</ref>.
 [[طبری]] ذیل [[آیه شریفه]]: {{متن قرآن|یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُیُوتًا غَیْرَ بُیُوتِکُمْ حَتَّی تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَی أَهْلِهَا}}<ref>«ای مؤمنان! به خانه‌هایی جز خانه خودتان درنیایید تا آنکه آشنایی دهید و بر اهل آن (خانه)‌ها سلام کنید؛ این برای شما بهتر است، باشد که پند گیرید» سوره نور، آیه ۲۷.</ref>. می‌گوید: [[پیامبر]] درباره شخصی که از آن [[حضرت]] اجازه ورود به محضرش را می‌خواست به روضه فرمود: به او بگو ابتدا [[سلام]] کند، سپس اجازه ورود بگیرد. آن مرد شنید سلام کرد و سپس اجازه ورود گرفت<ref>ابن جریر طبری، جامع البیان، ج۱۰، ص۱۳۴؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۱۴۵.</ref>.
-آن‌گاه که [[جهان اسلام]] به سوگ [[رسول خدا]] نشست، او به [[خانه]] [[حضرت فاطمه]] رفت و پس از [[شهادت]] آن بزرگوار و [[ازدواج]] [[حضرت زینب]]{{س}} به خدمت [[فرزندان]] او درآمد. چون [[کاروان حسینی]] آهنگ خروج از [[مدینه]] را نواخت، او نیز همراه [[حضرت زینب]] به [[کربلا]] آمد و ناظر و [[شریک]] [[مصائب اهل بیت]] بود<ref>معالی السبطین، ج۲، ص۲۳۰.</ref>.
+آن‌گاه که [[جهان اسلام]] به سوگ [[رسول خدا]] نشست، او به [[خانه]] [[حضرت فاطمه]] رفت و پس از [[شهادت]] آن بزرگوار و [[ازدواج]] [[حضرت زینب]] {{س}} به خدمت [[فرزندان]] او درآمد. چون [[کاروان حسینی]] آهنگ خروج از [[مدینه]] را نواخت، او نیز همراه [[حضرت زینب]] به [[کربلا]] آمد و ناظر و [[شریک]] [[مصائب اهل بیت]] بود<ref>معالی السبطین، ج۲، ص۲۳۰.</ref>.
 اگر چه [[مورخان]] به [[اسارت]] روضه در [[حادثه کربلا]] اشاره نکرده‌اند، با توجه به حضور او در [[واقعه عاشورا]] می‌‌توان وی را از [[اسیران]] کربلا به شمار آورد.<ref>[[محمد صادق مزینانی|مزینانی، محمد صادق]]، [[نقش زنان در حماسه عاشورا (کتاب)|نقش زنان در حماسه عاشورا]]، ص:۲۶۵.</ref>