سلام وداع: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۰۰:۳۴

مقدمه

روز عاشورا، هر یک از یاران حسین (ع) که می‌خواست به میدان نبرد آخرین برود، سلام وداع می‌داد، به این صورت که: «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ رَسُولِ اللَّهِ». و امام جواب می‌فرمود: «وَ عَلَيْكَ السَّلَامُ وَ نَحْنُ خَلْفَكَ»^[۱]. یعنی ما هم از پی خواهیم آمد. پس از شهادت همۀ یاران امام، سید الشهدا (ع) به خیمه آمد و سکینه، زینب، ام کلثوم و فاطمه.... را ندا داد که «عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَامُ». این سلام وداع حضرت که دیدار پایانی وی با اهل بیت بود، شوری و سوزی در میان آنان افکند و هر کدام سخنانی گفتند^[۲]^[۳].

منابع

محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا

پانویس

↑ مقتل الحسین، مقرم، ص۳۰۵.
↑ بحار الأنوار، ج۴۵، ص۴۷.
↑ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۲۴۷.

[1] مقتل الحسین، مقرم، ص۳۰۵.

[2] بحار الأنوار، ج۴۵، ص۴۷.

[3] محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۲۴۷.

[۱]

[۲]

[۳]

@@ خط ۶: / خط ۶: @@
 }}
-==مقدمه==
+== مقدمه ==
-[[روز عاشورا]]، هر یک از [[یاران]] [[حسین]]{{ع}} که می‌خواست به میدان [[نبرد]] آخرین برود، [[سلام]] [[وداع]] می‌داد، به این صورت که: {{متن حدیث|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ رَسُولِ اللَّهِ}}. و [[امام]] جواب می‌فرمود: {{متن حدیث|وَ عَلَيْكَ السَّلَامُ وَ نَحْنُ خَلْفَكَ}}<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص۳۰۵.</ref>. یعنی ما هم از پی خواهیم آمد. پس از [[شهادت]] همۀ [[یاران امام]]، [[سید الشهدا]]{{ع}} به [[خیمه]] آمد و سکینه، [[زینب]]، [[ام کلثوم]] و [[فاطمه]]....
+[[روز عاشورا]]، هر یک از [[یاران]] [[حسین]] {{ع}} که می‌خواست به میدان [[نبرد]] آخرین برود، [[سلام]] [[وداع]] می‌داد، به این صورت که: {{متن حدیث|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ رَسُولِ اللَّهِ}}. و [[امام]] جواب می‌فرمود: {{متن حدیث|وَ عَلَيْكَ السَّلَامُ وَ نَحْنُ خَلْفَكَ}}<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص۳۰۵.</ref>. یعنی ما هم از پی خواهیم آمد. پس از [[شهادت]] همۀ [[یاران امام]]، [[سید الشهدا]] {{ع}} به [[خیمه]] آمد و سکینه، [[زینب]]، [[ام کلثوم]] و [[فاطمه]]....
 را ندا داد که {{متن حدیث|عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَامُ}}. این [[سلام]] [[وداع]] [[حضرت]] که [[دیدار]] پایانی وی با [[اهل بیت]] بود، [[شوری]] و سوزی در میان آنان افکند و هر کدام سخنانی گفتند<ref>بحار الأنوار، ج۴۵، ص۴۷.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۴۷.</ref>.