عمارة بن صلخب ازدی در تاریخ اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==))
 
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[عمارة بن صلخب ازدی]]''' است. "'''[[عمارة بن صلخب ازدی]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
| موضوع مرتبط = عمارة بن صلخب ازدی
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[عمارة بن صلخب ازدی در تاریخ اسلامی]] - [[عمارة بن صلخب ازدی در معارف و سیره حسینی]]</div>
| عنوان مدخل  = [[عمارة بن صلخب ازدی]]
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| مداخل مرتبط = [[عمارة بن صلخب ازدی در تاریخ اسلامی]] - [[عمارة بن صلخب ازدی در معارف و سیره حسینی]]
| پرسش مرتبط  =  
}}


==مقدمه==
== مقدمه ==
او از [[یاران امام حسین]]{{ع}} است که در [[کوفه]] به [[شهادت]] رسید. نام پدرش «صلخب» <ref> تاریخ طبری، ج۵، ص۳۷۹، دارالمعارف.</ref> یا «صلخد»<ref>یاران پایدار امام حسین{{ع}}، ص۱۲۸.</ref> است.
او از [[یاران امام حسین]] {{ع}} است که در [[کوفه]] به [[شهادت]] رسید. نام پدرش «صلخب» <ref> تاریخ طبری، ج۵، ص۳۷۹، دارالمعارف.</ref> یا «صلخد»<ref>یاران پایدار امام حسین {{ع}}، ص۱۲۸.</ref> است.


وی [[جوانی]]<ref>انصار الحسین، شمس الدین، ص۱۲۳، الدار الاسلامیة.</ref> [[شجاع]] و کاردان بود<ref>تنقیح المقال، ج۲، ص۳۲۳.</ref>. در کوفه سکونت داشت<ref>انصار الحسین، ص۱۲۳، الدار الاسلامیة.</ref> و با [[مسلم بن عقیل]]{{ع}} [[بیعت]] کرد و برای [[امام حسین]]{{ع}} از [[مردم کوفه]] بیعت می‌گرفت<ref>تنقیح المقال، ج۲، ص۳۲۳.</ref>. پس از [[قیام مسلم]]{{ع}} به [[یاری]] او برخاست<ref>ابصارالعین، ص۱۸۷، ۱۸۸، مرکز الدراسات الاسلامیة لحرس الثورة.</ref> و پس از [[دستگیری]] وی، او نیز توسط [[محمد بن اشعث]] دستگیر و [[زندانی]] شد<ref>ذخیرة الدارین، ص۲۶۸.</ref> و پس از شهادت مسلم بن عقیل{{ع}}، [[ابن‌ زیاد]] [[فرمان]] داد او را میان [[قبیله ازد]] برده گردن زدند.<ref>جمعی از نویسندگان، [[پژوهشی پیرامون شهدای کربلا (کتاب)|پژوهشی پیرامون شهدای کربلا]]، ص:۲۷۱-۲۷۲.</ref>
وی [[جوانی]]<ref>انصار الحسین، شمس الدین، ص۱۲۳، الدار الاسلامیة.</ref> [[شجاع]] و کاردان بود<ref>تنقیح المقال، ج۲، ص۳۲۳.</ref>. در کوفه سکونت داشت<ref>انصار الحسین، ص۱۲۳، الدار الاسلامیة.</ref> و با [[مسلم بن عقیل]] {{ع}} [[بیعت]] کرد و برای [[امام حسین]] {{ع}} از [[مردم کوفه]] بیعت می‌گرفت<ref>تنقیح المقال، ج۲، ص۳۲۳.</ref>. پس از [[قیام مسلم]] {{ع}} به [[یاری]] او برخاست<ref>ابصارالعین، ص۱۸۷، ۱۸۸، مرکز الدراسات الاسلامیة لحرس الثورة.</ref> و پس از [[دستگیری]] وی، او نیز توسط [[محمد بن اشعث]] دستگیر و [[زندانی]] شد<ref>ذخیرة الدارین، ص۲۶۸.</ref> و پس از شهادت مسلم بن عقیل {{ع}}، [[ابن‌ زیاد]] [[فرمان]] داد او را میان [[قبیله ازد]] برده گردن زدند.<ref>جمعی از نویسندگان، [[پژوهشی پیرامون شهدای کربلا (کتاب)|پژوهشی پیرامون شهدای کربلا]]، ص:۲۷۱-۲۷۲.</ref>


==[[عمارة بن صلخب ازدی]] در گزیده دانشنامه امام حسین==
== [[عمارة بن صلخب ازدی]] در گزیده دانشنامه امام حسین ==
در کتاب [[أنساب الأشراف (کتاب)|أنساب الأشراف]] آمده است که: [[عمارة بن صلحب ازدی]] - که [[تصمیم]] داشت مسلم را [[یاری]] کند - به وسیله [[اصحاب]] [[ابن زیاد]]، دستگیر شد. او را نزد ابن زیاد آوردند. وی [[دستور]] داد تا گردنش در میان [[قبیله ازد]]، زده شود و سرش را به همراه سرهای مسلم و [[هانی]] برای [[یزید بن معاویه]] فرستاد. فرستاده ابن زیاد، با این سرها، هانی بن ابی حیه وادعی از [[قبیله همدان]] بود<ref>{{متن حدیث|خَرَجَ عُمَارَةُ بنُ صَلْحَبٍ الأَزدِيُّ - وَ كَانَ مِمَّنْ أرَادَ نُصْرَةَ مُسْلِمٍ - فَأَخَذَهُ أصْحَابُ ابنِ زِيادٍ فَأَتَوهُ بِهِ، فَأَمَرَ بِهِ فَضُرِبَتْ عُنُقُهُ فِي الأَزدِ، وَ بَعَثَ بِرَأسِهِ مَعَ رَأسِ مُسْلِمٍ وَ هانِئٍ إلى يَزِيدَ بنِ مُعاوِيَةَ، وَ كَانَ رَسُولُهُ بِهذِهِ الرُّؤوسِ هَانِئَ بنَ أبي حَيَّةَ الوادعِيَّ مِنْ هَمْدانَ}} (أنساب الأشراف، ج۲، ص۳۴۱).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۳۵۹.</ref>
در کتاب [[أنساب الأشراف (کتاب)|أنساب الأشراف]] آمده است که: [[عمارة بن صلحب ازدی]] - که [[تصمیم]] داشت مسلم را [[یاری]] کند - به وسیله [[اصحاب]] [[ابن زیاد]]، دستگیر شد. او را نزد ابن زیاد آوردند. وی [[دستور]] داد تا گردنش در میان [[قبیله ازد]]، زده شود و سرش را به همراه سرهای مسلم و [[هانی]] برای [[یزید بن معاویه]] فرستاد. فرستاده ابن زیاد، با این سرها، هانی بن ابی حیه وادعی از [[قبیله همدان]] بود<ref>{{متن حدیث|خَرَجَ عُمَارَةُ بنُ صَلْحَبٍ الأَزدِيُّ - وَ كَانَ مِمَّنْ أرَادَ نُصْرَةَ مُسْلِمٍ - فَأَخَذَهُ أصْحَابُ ابنِ زِيادٍ فَأَتَوهُ بِهِ، فَأَمَرَ بِهِ فَضُرِبَتْ عُنُقُهُ فِي الأَزدِ، وَ بَعَثَ بِرَأسِهِ مَعَ رَأسِ مُسْلِمٍ وَ هانِئٍ إلى يَزِيدَ بنِ مُعاوِيَةَ، وَ كَانَ رَسُولُهُ بِهذِهِ الرُّؤوسِ هَانِئَ بنَ أبي حَيَّةَ الوادعِيَّ مِنْ هَمْدانَ}} (أنساب الأشراف، ج۲، ص۳۴۱).</ref>.<ref>[[محمد محمدی ری‌شهری|محمدی ری‌شهری، محمد]]، [[گزیده دانشنامه امام حسین (کتاب)|گزیده دانشنامه امام حسین]] ص ۳۵۹.</ref>
== جستارهای وابسته ==


== منابع ==
== منابع ==
خط ۲۰: خط ۲۰:
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


==پانویس==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:عمارة بن صلخب ازدی]]
[[رده:عمارة بن صلخب ازدی]]
[[رده:مدخل]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۵۱

مقدمه

او از یاران امام حسین (ع) است که در کوفه به شهادت رسید. نام پدرش «صلخب» [۱] یا «صلخد»[۲] است.

وی جوانی[۳] شجاع و کاردان بود[۴]. در کوفه سکونت داشت[۵] و با مسلم بن عقیل (ع) بیعت کرد و برای امام حسین (ع) از مردم کوفه بیعت می‌گرفت[۶]. پس از قیام مسلم (ع) به یاری او برخاست[۷] و پس از دستگیری وی، او نیز توسط محمد بن اشعث دستگیر و زندانی شد[۸] و پس از شهادت مسلم بن عقیل (ع)، ابن‌ زیاد فرمان داد او را میان قبیله ازد برده گردن زدند.[۹]

عمارة بن صلخب ازدی در گزیده دانشنامه امام حسین

در کتاب أنساب الأشراف آمده است که: عمارة بن صلحب ازدی - که تصمیم داشت مسلم را یاری کند - به وسیله اصحاب ابن زیاد، دستگیر شد. او را نزد ابن زیاد آوردند. وی دستور داد تا گردنش در میان قبیله ازد، زده شود و سرش را به همراه سرهای مسلم و هانی برای یزید بن معاویه فرستاد. فرستاده ابن زیاد، با این سرها، هانی بن ابی حیه وادعی از قبیله همدان بود[۱۰].[۱۱]

منابع

پانویس

  1. تاریخ طبری، ج۵، ص۳۷۹، دارالمعارف.
  2. یاران پایدار امام حسین (ع)، ص۱۲۸.
  3. انصار الحسین، شمس الدین، ص۱۲۳، الدار الاسلامیة.
  4. تنقیح المقال، ج۲، ص۳۲۳.
  5. انصار الحسین، ص۱۲۳، الدار الاسلامیة.
  6. تنقیح المقال، ج۲، ص۳۲۳.
  7. ابصارالعین، ص۱۸۷، ۱۸۸، مرکز الدراسات الاسلامیة لحرس الثورة.
  8. ذخیرة الدارین، ص۲۶۸.
  9. جمعی از نویسندگان، پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص:۲۷۱-۲۷۲.
  10. «خَرَجَ عُمَارَةُ بنُ صَلْحَبٍ الأَزدِيُّ - وَ كَانَ مِمَّنْ أرَادَ نُصْرَةَ مُسْلِمٍ - فَأَخَذَهُ أصْحَابُ ابنِ زِيادٍ فَأَتَوهُ بِهِ، فَأَمَرَ بِهِ فَضُرِبَتْ عُنُقُهُ فِي الأَزدِ، وَ بَعَثَ بِرَأسِهِ مَعَ رَأسِ مُسْلِمٍ وَ هانِئٍ إلى يَزِيدَ بنِ مُعاوِيَةَ، وَ كَانَ رَسُولُهُ بِهذِهِ الرُّؤوسِ هَانِئَ بنَ أبي حَيَّةَ الوادعِيَّ مِنْ هَمْدانَ» (أنساب الأشراف، ج۲، ص۳۴۱).
  11. محمدی ری‌شهری، محمد، گزیده دانشنامه امام حسین ص ۳۵۹.