قبر امام حسین: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۶: خط ۶:
}}
}}


==مقدمه==
== مقدمه ==
اولین بار [[بنی اسد]] پس از [[دفن اجساد شهدا]] و پیکر [[سید الشهدا]]، علامتی بر [[قبر]] نهادند. از اینکه [[توّابین]] در سال‌های ۶۳ یا ۶۴ بر سر قبر امام حسین می‌آمدند، می‌‌فهمیم که آن هنگام، آشنا و شناخته شده بوده است. بنا به [[تشویق]] [[اولیاء]] [[دین]]، [[مدفن]] آن [[حضرت]] از همان آغاز، مورد [[زیارت]] [[شیعه]] قرار گرفت، چه پنهانی و چه آشکار.
اولین بار [[بنی اسد]] پس از [[دفن اجساد شهدا]] و پیکر [[سید الشهدا]]، علامتی بر [[قبر]] نهادند. از اینکه [[توّابین]] در سال‌های ۶۳ یا ۶۴ بر سر قبر امام حسین می‌آمدند، می‌‌فهمیم که آن هنگام، آشنا و شناخته شده بوده است. بنا به [[تشویق]] [[اولیاء]] [[دین]]، [[مدفن]] آن [[حضرت]] از همان آغاز، مورد [[زیارت]] [[شیعه]] قرار گرفت، چه پنهانی و چه آشکار.
در زمان [[بنی امیّه]]، قبّه‌ای بر [[قبر]] [[شریف]] ساخته شد و تا زمان [[هارون الرشید]] باقی بود. وی [[قبر]] را خراب و محلّ آن را صاف کرد و درخت سدری را که (به نشانۀ [[قبر]]) در آنجا بود، [[قطع]] کرد. بار دیگر در زمان [[مأمون]] ساخته شد. سپس در سال ۲۳۶ و ۲۳۷ [[هجری]] به [[دستور]] [[متوکّل عباسی]]، [[قبر]] و خانه‌های اطراف آن خراب شد و به جای آن زراعت کردند و [[مانع]] رفت و آمد [[مردم]] شدند. بازهم در سال ۲۴۷ به [[دستور]] [[متوکّل]] [[قبر]] را خراب کردند و چندین نوبت دیگر این [[تخریب]] انجام گرفت. بنای فعلی [[مرقد]] و [[حرم سید الشهدا]] به [[قرن هشتم هجری]] بر می‌گردد. البته بارها مرمّت‌ها و اضافاتی انجام گرفته است. در سال ۱۲۱۶ [[هجری]] وهّابی‌ها با سپاهی از منطقۀ نجد حمله کرده و [[حرم حسینی]] را [[غارت]] و [[تخریب]] کردند و اسب‌ها را در [[صحن]] [[مطهّر]] بستند<ref>اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۲۹.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۳۸۰.</ref>.
در زمان [[بنی امیّه]]، قبّه‌ای بر [[قبر]] [[شریف]] ساخته شد و تا زمان [[هارون الرشید]] باقی بود. وی [[قبر]] را خراب و محلّ آن را صاف کرد و درخت سدری را که (به نشانۀ [[قبر]]) در آنجا بود، [[قطع]] کرد. بار دیگر در زمان [[مأمون]] ساخته شد. سپس در سال ۲۳۶ و ۲۳۷ [[هجری]] به [[دستور]] [[متوکّل عباسی]]، [[قبر]] و خانه‌های اطراف آن خراب شد و به جای آن زراعت کردند و [[مانع]] رفت و آمد [[مردم]] شدند. بازهم در سال ۲۴۷ به [[دستور]] [[متوکّل]] [[قبر]] را خراب کردند و چندین نوبت دیگر این [[تخریب]] انجام گرفت. بنای فعلی [[مرقد]] و [[حرم سید الشهدا]] به [[قرن هشتم هجری]] بر می‌گردد. البته بارها مرمّت‌ها و اضافاتی انجام گرفته است. در سال ۱۲۱۶ [[هجری]] وهّابی‌ها با سپاهی از منطقۀ نجد حمله کرده و [[حرم حسینی]] را [[غارت]] و [[تخریب]] کردند و اسب‌ها را در [[صحن]] [[مطهّر]] بستند<ref>اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۲۹.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۳۸۰.</ref>.

نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۰۸

مقدمه

اولین بار بنی اسد پس از دفن اجساد شهدا و پیکر سید الشهدا، علامتی بر قبر نهادند. از اینکه توّابین در سال‌های ۶۳ یا ۶۴ بر سر قبر امام حسین می‌آمدند، می‌‌فهمیم که آن هنگام، آشنا و شناخته شده بوده است. بنا به تشویق اولیاء دین، مدفن آن حضرت از همان آغاز، مورد زیارت شیعه قرار گرفت، چه پنهانی و چه آشکار. در زمان بنی امیّه، قبّه‌ای بر قبر شریف ساخته شد و تا زمان هارون الرشید باقی بود. وی قبر را خراب و محلّ آن را صاف کرد و درخت سدری را که (به نشانۀ قبر) در آنجا بود، قطع کرد. بار دیگر در زمان مأمون ساخته شد. سپس در سال ۲۳۶ و ۲۳۷ هجری به دستور متوکّل عباسی، قبر و خانه‌های اطراف آن خراب شد و به جای آن زراعت کردند و مانع رفت و آمد مردم شدند. بازهم در سال ۲۴۷ به دستور متوکّل قبر را خراب کردند و چندین نوبت دیگر این تخریب انجام گرفت. بنای فعلی مرقد و حرم سید الشهدا به قرن هشتم هجری بر می‌گردد. البته بارها مرمّت‌ها و اضافاتی انجام گرفته است. در سال ۱۲۱۶ هجری وهّابی‌ها با سپاهی از منطقۀ نجد حمله کرده و حرم حسینی را غارت و تخریب کردند و اسب‌ها را در صحن مطهّر بستند[۱][۲].

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. اعیان الشیعه، ج۱، ص۶۲۹.
  2. محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۳۸۰.