مسئولیت در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
خط ۶: خط ۶:
}}
}}


==مقدمه==
== مقدمه ==
تنها [[انسان]] است که می‌شود برای او [[قانون]] طرح کرد و او را مختار و [[آزاد]] گذاشت و به او گفت: اگر [[راه]] [[سعادت]] را می‌خواهی طی کنی باید از اینجا بروی و اگر راه [[بدبختی]] را می‌خواهی بروی از این طرف، و در هر حال، [[اختیار]] با خودت است، حالا این تو هستی و این راه. این موضوع نامش تکلیف است<ref>مطهری، مرتضی، اسلام و مقتضیات زمان، ج۱، ص۲۶.</ref>. انسان یگانه موجود ممتازی است که این امکان” و “توانایی” شگفت را دارد که در چارچوب یک [[سلسله]] [[قوانین]] قراردادی [[رفتار]] نماید. این قوانین قراردادی از آن نظر که از طرف یک [[مقام]] صلاحیّت‌دار وضع می‌شود و به انسان [[تحمیل]] می‌شود و [[تحمل]] قانون از نوعی [[زحمت]] و [[مشقّت]] خالی نیست، به نام “تکلیف” خوانده می‌شود<ref>مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج۲، ص۲۹۲.</ref>.
تنها [[انسان]] است که می‌شود برای او [[قانون]] طرح کرد و او را مختار و [[آزاد]] گذاشت و به او گفت: اگر [[راه]] [[سعادت]] را می‌خواهی طی کنی باید از اینجا بروی و اگر راه [[بدبختی]] را می‌خواهی بروی از این طرف، و در هر حال، [[اختیار]] با خودت است، حالا این تو هستی و این راه. این موضوع نامش تکلیف است<ref>مطهری، مرتضی، اسلام و مقتضیات زمان، ج۱، ص۲۶.</ref>. انسان یگانه موجود ممتازی است که این امکان” و “توانایی” شگفت را دارد که در چارچوب یک [[سلسله]] [[قوانین]] قراردادی [[رفتار]] نماید. این قوانین قراردادی از آن نظر که از طرف یک [[مقام]] صلاحیّت‌دار وضع می‌شود و به انسان [[تحمیل]] می‌شود و [[تحمل]] قانون از نوعی [[زحمت]] و [[مشقّت]] خالی نیست، به نام “تکلیف” خوانده می‌شود<ref>مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج۲، ص۲۹۲.</ref>.


کلمه “تکلیف” از مادّه “کلفت” است که مفهوم مشقّت دارد<ref>مطهری، مرتضی، پاسخ استاد به نقد کتاب مسئله حجاب، ص۹.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۲۷۹.</ref>
کلمه “تکلیف” از مادّه “کلفت” است که مفهوم مشقّت دارد<ref>مطهری، مرتضی، پاسخ استاد به نقد کتاب مسئله حجاب، ص۹.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۲۷۹.</ref>


==[[تکلیف بما لا یطاق]]==
== [[تکلیف بما لا یطاق]] ==
تکلیف بما لا یُطاق یعنی تکلیف به کاری که فوق [[طاقت]] و [[قدرت]] است کرده‌اند<ref>مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج۲، ص۲۹۵.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۲۸۰.</ref>
تکلیف بما لا یُطاق یعنی تکلیف به کاری که فوق [[طاقت]] و [[قدرت]] است کرده‌اند<ref>مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج۲، ص۲۹۵.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۲۸۰.</ref>



نسخهٔ ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۳

مقدمه

تنها انسان است که می‌شود برای او قانون طرح کرد و او را مختار و آزاد گذاشت و به او گفت: اگر راه سعادت را می‌خواهی طی کنی باید از اینجا بروی و اگر راه بدبختی را می‌خواهی بروی از این طرف، و در هر حال، اختیار با خودت است، حالا این تو هستی و این راه. این موضوع نامش تکلیف است[۱]. انسان یگانه موجود ممتازی است که این امکان” و “توانایی” شگفت را دارد که در چارچوب یک سلسله قوانین قراردادی رفتار نماید. این قوانین قراردادی از آن نظر که از طرف یک مقام صلاحیّت‌دار وضع می‌شود و به انسان تحمیل می‌شود و تحمل قانون از نوعی زحمت و مشقّت خالی نیست، به نام “تکلیف” خوانده می‌شود[۲].

کلمه “تکلیف” از مادّه “کلفت” است که مفهوم مشقّت دارد[۳].[۴]

تکلیف بما لا یطاق

تکلیف بما لا یُطاق یعنی تکلیف به کاری که فوق طاقت و قدرت است کرده‌اند[۵].[۶]

منابع

پانویس

  1. مطهری، مرتضی، اسلام و مقتضیات زمان، ج۱، ص۲۶.
  2. مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج۲، ص۲۹۲.
  3. مطهری، مرتضی، پاسخ استاد به نقد کتاب مسئله حجاب، ص۹.
  4. زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر، ص ۲۷۹.
  5. مطهری، مرتضی، مجموعه آثار، ج۲، ص۲۹۵.
  6. زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر، ص ۲۸۰.