مسعر بن فدکی تمیمی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - 'پیوستن' به 'پیوستن')
خط ۹: خط ۹:
او یکی از کسانی بود که در قضیه [[حکمیت]] نگذاشت [[امیرمؤمنان]] {{ع}} [[ابن عباس]] یا [[مالک اشتر]] را به عنوان [[نماینده]] خود برای [[داوری]] [[انتخاب]] کند و برای [[داوری]] [[ابو موسی]]، [[امام]] {{ع}} را تحت فشار قرار داد<ref>وقعة صفین، ص۴۸۹ و ۴۹۹؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۲، ص۲۱۶؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۹ و ۵۱.</ref>.
او یکی از کسانی بود که در قضیه [[حکمیت]] نگذاشت [[امیرمؤمنان]] {{ع}} [[ابن عباس]] یا [[مالک اشتر]] را به عنوان [[نماینده]] خود برای [[داوری]] [[انتخاب]] کند و برای [[داوری]] [[ابو موسی]]، [[امام]] {{ع}} را تحت فشار قرار داد<ref>وقعة صفین، ص۴۸۹ و ۴۹۹؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۲، ص۲۱۶؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۹ و ۵۱.</ref>.


او سرانجام با [[پیوستن]] به [[خوارج]] و [[فرماندهی]] بر جمعی از آنان در [[جنگ نهروان]] به دست [[یاران امیرمؤمنان]] {{ع}} به [[هلاکت]] رسید<ref>ر. ک: تاریخ طبری، ج۵، ص۷۶ - ۷۷؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۴۰۰.</ref>. و آنچه در [[راه]] [[اسلام]] و حمایت از [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} انجام داده بود را بر باد داد.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۹۱-۱۲۹۲.</ref>
او سرانجام با پیوستن به [[خوارج]] و [[فرماندهی]] بر جمعی از آنان در [[جنگ نهروان]] به دست [[یاران امیرمؤمنان]] {{ع}} به [[هلاکت]] رسید<ref>ر. ک: تاریخ طبری، ج۵، ص۷۶ - ۷۷؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۴۰۰.</ref>. و آنچه در [[راه]] [[اسلام]] و حمایت از [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} انجام داده بود را بر باد داد.<ref>[[سید اصغر ناظم‌زاده|ناظم‌زاده، سید اصغر]]، [[اصحاب امام علی ج۲ (کتاب)|اصحاب امام علی]]، ج۲، ص۱۲۹۱-۱۲۹۲.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==

نسخهٔ ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۲۱:۰۱

مقدمه

مسعر بن فدکی تمیمی، از اصحاب علی (ع) و از قاریان قرآن و عابدان اهل بصره بود وی در صفین حضور داشت و فرماندهی گروه قاریان اهل بصره را به عهده داشت[۱]. و با شامیان در رکاب آن حضرت مجاهدت نمود.[۲]

مسعر و انحراف از راه علی (ع)

مسعر گرچه در جنگ صفین در رکاب امام (ع) با عشق و ایمان جنگید؛ اما متأسفانه به سببِ افکار ظاهر بینی که داشت و به عمق مسائل آگاهی نداشت در ماجرای حکمیت خواستِ معاویه و عمروعاص را بر ژرف‌نگری امیرالمؤمنین (ع) ترجیح داد و با زید بن حصین بن وبره به همراه جمع زیادی (بیست هزار نفر) از قاریان قرآن در برابر حضرت ایستادند و آن حضرت را با نام علی بن ابی طالب خطاب کردند و کلمه امیرالمؤمنین را نیاوردند و با تهدید به حضرت گفتند:"ای علی، به حکمیت کتاب خدا تسلیم شو، یا تو را با تمام نیروهایت تحویل معاویه می‌دهیم و یا همان کاری که با عثمان بن عفان کردیم و او را به قتل رساندیم، تو را نیز به قتل میرسانیم، سوگند به خدا، اگر پاسخ آنها را ندهی، چنان خواهیم کرد"[۳]

او یکی از کسانی بود که در قضیه حکمیت نگذاشت امیرمؤمنان (ع) ابن عباس یا مالک اشتر را به عنوان نماینده خود برای داوری انتخاب کند و برای داوری ابو موسی، امام (ع) را تحت فشار قرار داد[۴].

او سرانجام با پیوستن به خوارج و فرماندهی بر جمعی از آنان در جنگ نهروان به دست یاران امیرمؤمنان (ع) به هلاکت رسید[۵]. و آنچه در راه اسلام و حمایت از امیرالمؤمنین (ع) انجام داده بود را بر باد داد.[۶]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. تاریخ طبری، ج۵، ص۱۱.
  2. ناظم‌زاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۲، ص۱۲۹۱.
  3. "يا علي، أجب القوم إلى كتاب الله اذ دعيت إليه، و الا قتلناك كما قتلنا ابن عفان، فوالله لنفعلها إن لم تجبهم"
  4. وقعة صفین، ص۴۸۹ و ۴۹۹؛ شرح ابن ابی الحدید، ج۲، ص۲۱۶؛ تاریخ طبری، ج۵، ص۴۹ و ۵۱.
  5. ر. ک: تاریخ طبری، ج۵، ص۷۶ - ۷۷؛ کامل ابن اثیر، ج۲، ص۴۰۰.
  6. ناظم‌زاده، سید اصغر، اصحاب امام علی، ج۲، ص۱۲۹۱-۱۲۹۲.