عاصم بن ابینجود اسدی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام علی| عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام علی| عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[عاصم بن ابینجود اسدی در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط = }} | ||
== آشنایی اجمالی == | == آشنایی اجمالی == | ||
[[ابوبکر عاصم بن بهدله ابیالنجود حناط عدوی]] [[اهل کوفه]] بود.<ref>الثقات، ج۷، ص۲۵۶.</ref> [[علم قرائت]] را نزد [[ابوعبدالرحمان سلمی]] و [[زر بن حبیش]] آموخت و از آن دو [[روایت]] کرده است. [[عطاء بن ابیرباح]]، [[ابوصالح سمان]]، [[حماد بن سلمه]] و [[شیبان نحوی]] از او روایت کردهاند. رجالنویسان [[اهل سنت]] او را محدثی [[ثقه]]، [[راستگو]]، عالم به قرائت و پیش گام در آن زمینه معرفی کرده اند<ref>سیر اعلام النبلاء، ج۵، ص۲۵۶.</ref> و گفتهاند که او دارای [[فصاحت]] در گفتار و صوتی [[زیبا]] بود و بعد از [[ابوعبدالرحمان سلمی]]، [[ریاست]] [[کرسی]] قرائت [[کوفه]] را به دست گرفت.<ref>تاریخ الاسلام، ج۸، ص۱۳۸.</ref> وی از قرّاء سبعه مشهور به شمار میرود.<ref>شذرات الذهب، ج۱، ص۱۷۵.</ref> عدهای گفتهاند که «بهدله» اسم مادرش میباشد. او سال ۱۲۷ هـ در کوفه از [[دنیا]] رفت.<ref>الوافی بالوفیات، ج۱۶، ص۵۷۶.</ref> اثر او کتابی در زمینه قرائت میباشد.<ref>فهرست نسخههای خطی فارسی، ج۱، ص۹۳.</ref>.<ref> جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص۴۱۶.</ref> | [[ابوبکر عاصم بن بهدله ابیالنجود حناط عدوی]] [[اهل کوفه]] بود.<ref>الثقات، ج۷، ص۲۵۶.</ref> [[علم قرائت]] را نزد [[ابوعبدالرحمان سلمی]] و [[زر بن حبیش]] آموخت و از آن دو [[روایت]] کرده است. [[عطاء بن ابیرباح]]، [[ابوصالح سمان]]، [[حماد بن سلمه]] و [[شیبان نحوی]] از او روایت کردهاند. رجالنویسان [[اهل سنت]] او را محدثی [[ثقه]]، [[راستگو]]، عالم به قرائت و پیش گام در آن زمینه معرفی کرده اند<ref>سیر اعلام النبلاء، ج۵، ص۲۵۶.</ref> و گفتهاند که او دارای [[فصاحت]] در گفتار و صوتی [[زیبا]] بود و بعد از [[ابوعبدالرحمان سلمی]]، [[ریاست]] [[کرسی]] قرائت [[کوفه]] را به دست گرفت.<ref>تاریخ الاسلام، ج۸، ص۱۳۸.</ref> وی از قرّاء سبعه مشهور به شمار میرود.<ref>شذرات الذهب، ج۱، ص۱۷۵.</ref> عدهای گفتهاند که «بهدله» اسم مادرش میباشد. او سال ۱۲۷ هـ در کوفه از [[دنیا]] رفت.<ref>الوافی بالوفیات، ج۱۶، ص۵۷۶.</ref> اثر او کتابی در زمینه قرائت میباشد.<ref>فهرست نسخههای خطی فارسی، ج۱، ص۹۳.</ref>.<ref> جمعی از پژوهشگران، [[فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱ (کتاب)|فرهنگنامه مؤلفان اسلامی]]، ج۱ ص۴۱۶.</ref> | ||
نسخهٔ ۳ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۳۸
این مدخل زیرشاخهٔ بحث اصحاب امام علی است. عاصم بن ابینجود اسدی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: عاصم بن ابینجود اسدی در تاریخ اسلامی - پرسش مرتبط نداردآشنایی اجمالی
ابوبکر عاصم بن بهدله ابیالنجود حناط عدوی اهل کوفه بود.[۱] علم قرائت را نزد ابوعبدالرحمان سلمی و زر بن حبیش آموخت و از آن دو روایت کرده است. عطاء بن ابیرباح، ابوصالح سمان، حماد بن سلمه و شیبان نحوی از او روایت کردهاند. رجالنویسان اهل سنت او را محدثی ثقه، راستگو، عالم به قرائت و پیش گام در آن زمینه معرفی کرده اند[۲] و گفتهاند که او دارای فصاحت در گفتار و صوتی زیبا بود و بعد از ابوعبدالرحمان سلمی، ریاست کرسی قرائت کوفه را به دست گرفت.[۳] وی از قرّاء سبعه مشهور به شمار میرود.[۴] عدهای گفتهاند که «بهدله» اسم مادرش میباشد. او سال ۱۲۷ هـ در کوفه از دنیا رفت.[۵] اثر او کتابی در زمینه قرائت میباشد.[۶].[۷]
منابع
جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱
