عبدالرحمان خثعمی: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - ''''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱'''' به ''''سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین ج۱'''') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{مدخل مرتبط| موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} | {{مدخل مرتبط| موضوع مرتبط = اصحاب امام علی | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} | ||
== عبدالرحمان خثعمی، [[کارگزار]] [[موصل]]== | |||
== عبدالرحمان خثعمی، [[کارگزار]] [[موصل]] == | |||
در [[تاریخ]] موصل آمده که [[امام علی]]{{ع}} عبدالرحمان خثعمی را در سال ۳۹ بر موصل [[ولایت]] داد. اما تغلبیّون با او [[مخالفت]] کردند و قبل از ورود به موصل، او را کُشتند<ref>تاریخ الموصل، ج۱، ص۳۰.</ref>. | در [[تاریخ]] موصل آمده که [[امام علی]]{{ع}} عبدالرحمان خثعمی را در سال ۳۹ بر موصل [[ولایت]] داد. اما تغلبیّون با او [[مخالفت]] کردند و قبل از ورود به موصل، او را کُشتند<ref>تاریخ الموصل، ج۱، ص۳۰.</ref>. | ||
در کامل [[ابن اثیر]] آمده: حضرت، عبدالرحمان را به ناحیه موصل اعزام کرد تا [[مردم]] را در آنجا ساکن کند؛ زیرا [[معاویه]] [[حارث بن نَمر تنوخی]] را به جزیره اعزام کرد که افرادی را که در [[طاعت علی]]{{ع}} بودند دستگیر کند او هم هفت نفر از [[بنی تغلب]] را دستگیر کرد. گروهی از بنی تغلب که از علی{{ع}} جدا شده و به سوی معاویه رفته بودند، از معاویه خواستند که [[اقوام]] آنها را [[آزاد]] کند. معاویه در نامهای به علی{{ع}} نوشت که آنها را فدیه کسانی قرار دهد که [[معقل بن قیس]] از [[یاران]] [[یزید بن شجره]]، گرفته است. امام علی{{ع}} هم پذیرفت و افراد یزید بن شجره را پیش معاویه فرستاد. معاویه هم افراد تغلبی را آزاد کرد. امام علی{{ع}}، عبد الرحمان خثعمی را فرستاد تا آنها را در موصل ساکن کند. وی با آن گروه از تغلبیّون برخورد که از معاویه [[کنارهگیری]] کرده بودند و [[فرمانده]] آنها [[قریع بن حارث تغلبی]] بود. بین آن دو گروه [[دشنام]] رد و بدل شد. سپس جنگیدند و عبدالرحمان را کُشتند. امام علی{{ع}} [[تصمیم]] گرفت سپاهی به سوی آنها اعزام کند، ربیعه با حضرت | در کامل [[ابن اثیر]] آمده: حضرت، عبدالرحمان را به ناحیه موصل اعزام کرد تا [[مردم]] را در آنجا ساکن کند؛ زیرا [[معاویه]] [[حارث بن نَمر تنوخی]] را به جزیره اعزام کرد که افرادی را که در [[طاعت علی]]{{ع}} بودند دستگیر کند او هم هفت نفر از [[بنی تغلب]] را دستگیر کرد. گروهی از بنی تغلب که از علی{{ع}} جدا شده و به سوی معاویه رفته بودند، از معاویه خواستند که [[اقوام]] آنها را [[آزاد]] کند. معاویه در نامهای به علی{{ع}} نوشت که آنها را فدیه کسانی قرار دهد که [[معقل بن قیس]] از [[یاران]] [[یزید بن شجره]]، گرفته است. امام علی{{ع}} هم پذیرفت و افراد یزید بن شجره را پیش معاویه فرستاد. معاویه هم افراد تغلبی را آزاد کرد. امام علی{{ع}}، عبد الرحمان خثعمی را فرستاد تا آنها را در موصل ساکن کند. وی با آن گروه از تغلبیّون برخورد که از معاویه [[کنارهگیری]] کرده بودند و [[فرمانده]] آنها [[قریع بن حارث تغلبی]] بود. بین آن دو گروه [[دشنام]] رد و بدل شد. سپس جنگیدند و عبدالرحمان را کُشتند. امام علی{{ع}} [[تصمیم]] گرفت سپاهی به سوی آنها اعزام کند، ربیعه با حضرت گفتگو کردند و گفتند: آنها از [[دشمن]] تو کنارهگیری کرده و داخل در [[طاعت]] تو هستند و از روی [[اشتباه]] او را کشتند. حضرت از آنها دست برداشت<ref>ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۱۹۱.</ref>.<ref>[[علی اکبر ذاکری|ذاکری، علی اکبر]]، [[سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین (کتاب)|سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین]]، ج۱، ص ۳۴۶-۳۴۷.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۱۴: | خط ۱۵: | ||
[[رده:اعلام]] | [[رده:اعلام]] | ||
[[رده: | [[رده:اصحاب امام علی]] | ||
[[رده:کارگزاران حکومت امام علی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۸ فوریهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۱۴
عبدالرحمان خثعمی، کارگزار موصل
در تاریخ موصل آمده که امام علی(ع) عبدالرحمان خثعمی را در سال ۳۹ بر موصل ولایت داد. اما تغلبیّون با او مخالفت کردند و قبل از ورود به موصل، او را کُشتند[۱].
در کامل ابن اثیر آمده: حضرت، عبدالرحمان را به ناحیه موصل اعزام کرد تا مردم را در آنجا ساکن کند؛ زیرا معاویه حارث بن نَمر تنوخی را به جزیره اعزام کرد که افرادی را که در طاعت علی(ع) بودند دستگیر کند او هم هفت نفر از بنی تغلب را دستگیر کرد. گروهی از بنی تغلب که از علی(ع) جدا شده و به سوی معاویه رفته بودند، از معاویه خواستند که اقوام آنها را آزاد کند. معاویه در نامهای به علی(ع) نوشت که آنها را فدیه کسانی قرار دهد که معقل بن قیس از یاران یزید بن شجره، گرفته است. امام علی(ع) هم پذیرفت و افراد یزید بن شجره را پیش معاویه فرستاد. معاویه هم افراد تغلبی را آزاد کرد. امام علی(ع)، عبد الرحمان خثعمی را فرستاد تا آنها را در موصل ساکن کند. وی با آن گروه از تغلبیّون برخورد که از معاویه کنارهگیری کرده بودند و فرمانده آنها قریع بن حارث تغلبی بود. بین آن دو گروه دشنام رد و بدل شد. سپس جنگیدند و عبدالرحمان را کُشتند. امام علی(ع) تصمیم گرفت سپاهی به سوی آنها اعزام کند، ربیعه با حضرت گفتگو کردند و گفتند: آنها از دشمن تو کنارهگیری کرده و داخل در طاعت تو هستند و از روی اشتباه او را کشتند. حضرت از آنها دست برداشت[۲].[۳]
منابع
پانویس
- ↑ تاریخ الموصل، ج۱، ص۳۰.
- ↑ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۳، ص۱۹۱.
- ↑ ذاکری، علی اکبر، سیمای کارگزاران علی بن ابی طالب امیرالمؤمنین، ج۱، ص ۳۴۶-۳۴۷.