شریعیه: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پرسشهای وابسته== +== پرسشهای وابسته ==)) |
(←مقدمه) |
||
| (۹ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ | {{مدخل مرتبط | ||
| موضوع مرتبط = ادعای نیابت از امام مهدی | |||
| عنوان مدخل = | |||
| مداخل مرتبط = | |||
| پرسش مرتبط = امام مهدی (پرسش) | |||
}} | |||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
{{اصلی|حسن شریعی}} | |||
شریعیه از غالیان [[شیعه]] و پیرو مردی به نام [[ابو محمد حسن شریعی]] بودند. او میگفت: خدای تعالی در کالبد پنج تن داخل شده که عبارتاند از: [[رسول خدا]] {{صل}}، [[امام علی|علی]] {{ع}}، [[فاطمه زهرا|فاطمه]] {{س}}، [[امام حسن|حسن]] {{ع}} و [[امام حسین|حسین]] {{ع}}. | |||
==منابع== | شریعیه میپندارند این پنج تن خدایانند و اضدادی دارند؛ اما درباره آن اضداد اختلاف کردهاند؛ برخی آن پنج ضد را نیکو میشمارند؛ زیرا برتری و ارزش کسانی که خدای در آن حلول کرده است، جز به آن اضداد شناخته نشود. عدهای گویند: "آن ضدها زشت و نکوهیدهاند". شریعی خودش نیز ادعای حلول میکرد و بعد از او مردی از پیروانش به نام نمیر، پنداشت که خدا در کالبد او در آمده است. | ||
[[ابو محمد حسن شریعی]] از صحابه [[امام علی نقی]] {{ع}} و [[امام حسن عسکری]] {{ع}} و نخستین کسی بود که بعد از شهادت [[امام یازدهم]]، ادعای بابیت کرد و به الحاد و کفر منسوب شد<ref>ر.ک: نعمت اللّه صفری فروشانی، غالیان، ص ۱۳۲</ref>. وی در حالی که هیچگونه شایستگی برای جایگاه نیابت نداشت، چنین ادعا میکرد. به علاوه بر خدای تعالی دروغ بست و اموری به [[امامان]] {{عم}} نسبت داد که در شأن آنان نبود و آن بزرگواران از آن امور و نسبتها بیزار بودند. توقیعی از سوی [[امام مهدی|حضرت مهدی]] {{ع}} در لعن او به دست نائب سوم شرف صدور یافت<ref>ر.ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۳۹۷؛ محمد جواد مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، ص ۲۵۴ و ۲۵۵</ref>.<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|فرهنگنامه مهدویت]]، ص۲۷۰ - ۲۷۱.</ref> | |||
== منابع == | |||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:134491.jpg|22px]] [[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[فرهنگنامه مهدویت (کتاب)|'''فرهنگنامه مهدویت''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
| خط ۱۹: | خط ۲۲: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده:مدعیان نیابت خاصه]] | |||
[[رده: | |||
نسخهٔ کنونی تا ۹ اوت ۲۰۲۳، ساعت ۱۰:۲۶
این مدخل زیرشاخهٔ بحث ادعای نیابت از امام مهدی است. مدخل مرتبط ندارد پرسشهای مرتبط با این مدخل را ببینیدمقدمه
شریعیه از غالیان شیعه و پیرو مردی به نام ابو محمد حسن شریعی بودند. او میگفت: خدای تعالی در کالبد پنج تن داخل شده که عبارتاند از: رسول خدا (ص)، علی (ع)، فاطمه (س)، حسن (ع) و حسین (ع).
شریعیه میپندارند این پنج تن خدایانند و اضدادی دارند؛ اما درباره آن اضداد اختلاف کردهاند؛ برخی آن پنج ضد را نیکو میشمارند؛ زیرا برتری و ارزش کسانی که خدای در آن حلول کرده است، جز به آن اضداد شناخته نشود. عدهای گویند: "آن ضدها زشت و نکوهیدهاند". شریعی خودش نیز ادعای حلول میکرد و بعد از او مردی از پیروانش به نام نمیر، پنداشت که خدا در کالبد او در آمده است.
ابو محمد حسن شریعی از صحابه امام علی نقی (ع) و امام حسن عسکری (ع) و نخستین کسی بود که بعد از شهادت امام یازدهم، ادعای بابیت کرد و به الحاد و کفر منسوب شد[۱]. وی در حالی که هیچگونه شایستگی برای جایگاه نیابت نداشت، چنین ادعا میکرد. به علاوه بر خدای تعالی دروغ بست و اموری به امامان (ع) نسبت داد که در شأن آنان نبود و آن بزرگواران از آن امور و نسبتها بیزار بودند. توقیعی از سوی حضرت مهدی (ع) در لعن او به دست نائب سوم شرف صدور یافت[۲].[۳]
منابع
پانویس
- ↑ ر.ک: نعمت اللّه صفری فروشانی، غالیان، ص ۱۳۲
- ↑ ر.ک: شیخ طوسی، کتاب الغیبة، ص ۳۹۷؛ محمد جواد مشکور، فرهنگ فرق اسلامی، ص ۲۵۴ و ۲۵۵
- ↑ سلیمیان، خدامراد، فرهنگنامه مهدویت، ص۲۷۰ - ۲۷۱.