وطن: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== * +==منابع== {{منابع}} * ))
 
(۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{امامت}}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = [[وطن در فقه سیاسی]]| پرسش مرتبط  = }}
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[وطن در قرآن]] - [[وطن در حدیث]] - [[وطن در فقه اسلامی]] - [[وطن در فقه سیاسی]]</div>
<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[وطن (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
==مقدمه==
وطن در لغت، زادگاه و محل اقامت دائمی را گویند<ref>لغت‌نامه دهخدا، ج۱۵، ص۲۳۲۰۹.</ref>. وطن از نظر [[فقهاء]] دارای آثار [[فقهی]] و بر سه گونه است:
#وطن اصلی - محل [[تولد]] - که علاقۀ [[مالکیت]] در آن تأثیری ندارد؛
#وطن عرفی یا مستجد: شخص در خارج از وطن اصلی، جایی را برای سکونت [[انتخاب]] کند. در این نوع از وطن، [[صدق]] وطن عرفی کافی است؛
#وطن [[شرعی]] که از آن به "استیطان" تعبیر شده است<ref>تحریر الوسیله، ج۱، ص۲۵۷؛ وسایل الشیعه، ج۵، ص۵۲۲.</ref>. بعضی از [[فقها]]، در صدق وطن دو شرط ذکر کردند: ۱. اقامت حداقل شش ماه؛ ۲. داشتن [[ملک]] و مستغلات<ref>تحریر الوسیله، ج۱، ص۲۵۷.</ref><ref>اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت، علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر، واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی، ص ۱۸۲.</ref>.


==منابع==
== مقدمه ==
وطن در لغت، زادگاه و محل اقامت دائمی را گویند<ref>لغت‌نامه دهخدا، ج۱۵، ص۲۳۲۰۹.</ref>. وطن از نظر فقهاء دارای آثار [[فقهی]] و بر سه گونه است:
# وطن اصلی - محل تولد - که علاقۀ [[مالکیت]] در آن تأثیری ندارد؛
# وطن عرفی یا مستجد: شخص در خارج از وطن اصلی، جایی را برای سکونت [[انتخاب]] کند. در این نوع از وطن، [[صدق]] وطن عرفی کافی است؛
# وطن [[شرعی]] که از آن به "استیطان" تعبیر شده است<ref>تحریر الوسیله، ج۱، ص۲۵۷؛ وسایل الشیعه، ج۵، ص۵۲۲.</ref>. بعضی از [[فقها]]، در صدق وطن دو شرط ذکر کردند: ۱. اقامت حداقل شش ماه؛ ۲. داشتن [[ملک]] و مستغلات<ref>تحریر الوسیله، ج۱، ص۲۵۷.</ref>.<ref>اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت، علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر، واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی، ص ۱۸۲.</ref>
 
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
* [[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]
# [[پرونده:11677.jpg|22px]] [[اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت]]، [[علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر]]، [[واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|'''واژه‌نامه فقه سیاسی''']]
{{پایان منابع}}


==پانویس==
== پانویس ==
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:وطن]]
[[رده:اصطلاحات سیاسی]]
[[رده:مدخل]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۲۰:۱۶

مقدمه

وطن در لغت، زادگاه و محل اقامت دائمی را گویند[۱]. وطن از نظر فقهاء دارای آثار فقهی و بر سه گونه است:

  1. وطن اصلی - محل تولد - که علاقۀ مالکیت در آن تأثیری ندارد؛
  2. وطن عرفی یا مستجد: شخص در خارج از وطن اصلی، جایی را برای سکونت انتخاب کند. در این نوع از وطن، صدق وطن عرفی کافی است؛
  3. وطن شرعی که از آن به "استیطان" تعبیر شده است[۲]. بعضی از فقها، در صدق وطن دو شرط ذکر کردند: ۱. اقامت حداقل شش ماه؛ ۲. داشتن ملک و مستغلات[۳].[۴]

منابع

پانویس

  1. لغت‌نامه دهخدا، ج۱۵، ص۲۳۲۰۹.
  2. تحریر الوسیله، ج۱، ص۲۵۷؛ وسایل الشیعه، ج۵، ص۵۲۲.
  3. تحریر الوسیله، ج۱، ص۲۵۷.
  4. اباصلت فروتن|فروتن، اباصلت، علی اصغر مرادی|مرادی، علی اصغر، واژه‌نامه فقه سیاسی (کتاب)|واژه‌نامه فقه سیاسی، ص ۱۸۲.