اشداء: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)) |
(←مقدمه) |
||
| (۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ | {{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} | ||
==مقدمه== | == مقدمه == | ||
اشدّاء: سختگیری<ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۰۸.</ref> و شدت عمل. اصل آن "[[شدّ]]" به معنای قوت در [[قدرت]]<ref>ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۳، ص۱۷۹.</ref> و چیزی در مقابل [[رخوت]] و [[سستی]]<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۶، ص۲۷.</ref>. {{متن قرآن|مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ}}<ref>«محمد، پیامبر خداوند است و آنان که با ویاند، بر کافران سختگیر، میان خویش مهربانند» سوره فتح، آیه ۲۹.</ref>. | |||
از [[صفات]] [[مؤمنان]] و [[جامعه]] [[ایمانی]]، اتخاذ [[سیاست]] سختگیری و [[صلابت]] و [[قهر]] در مقابل [[کفار]] و [[رحمت]] و [[عطوفت]]، [[نیکی]] و [[مدارا]] با یکدیگر است<ref>وهبة بن مصطفی زحیلی، التفسیر المنیر، ج۲۶، ص۲۰۹.</ref>. | |||
این اصل قویم و [[استوار]] در [[سیاست]] خارجی و [[روابط بین الملل]] [[اسلامی]] در تحکیم [[روابط]] [[مسلمانان]] و تقویت آنان و کنارزده شدن [[کفار]] و [[مشرکان]] از ایفای نقش در [[جوامع اسلامی]] و [[روابط]] با آنها بسیار مؤثر و حیاتی است<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص۹۵.</ref>. | |||
== منابع == | == منابع == | ||
{{منابع}} | {{منابع}} | ||
# [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']] | |||
{{پایان منابع}} | {{پایان منابع}} | ||
==پانویس== | == پانویس == | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: | [[رده:اصطلاحات قرآنی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۶ دسامبر ۲۰۲۳، ساعت ۰۹:۵۴
موضوع مرتبط ندارد - مدخل مرتبط ندارد - پرسش مرتبط ندارد
مقدمه
اشدّاء: سختگیری[۱] و شدت عمل. اصل آن "شدّ" به معنای قوت در قدرت[۲] و چیزی در مقابل رخوت و سستی[۳]. ﴿مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ﴾[۴].
از صفات مؤمنان و جامعه ایمانی، اتخاذ سیاست سختگیری و صلابت و قهر در مقابل کفار و رحمت و عطوفت، نیکی و مدارا با یکدیگر است[۵].
این اصل قویم و استوار در سیاست خارجی و روابط بین الملل اسلامی در تحکیم روابط مسلمانان و تقویت آنان و کنارزده شدن کفار و مشرکان از ایفای نقش در جوامع اسلامی و روابط با آنها بسیار مؤثر و حیاتی است[۶].
منابع
پانویس
- ↑ بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژهنامه، ص۷۰۸.
- ↑ ابنفارس، معجم مقاییس اللغة، ج۳، ص۱۷۹.
- ↑ حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن، ج۶، ص۲۷.
- ↑ «محمد، پیامبر خداوند است و آنان که با ویاند، بر کافران سختگیر، میان خویش مهربانند» سوره فتح، آیه ۲۹.
- ↑ وهبة بن مصطفی زحیلی، التفسیر المنیر، ج۲۶، ص۲۰۹.
- ↑ نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص۹۵.