عجله در حدیث: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-</div>\n<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> +</div>))
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = عجله
| عنوان مدخل  = عجله
| مداخل مرتبط = [[عجله در قرآن]] - [[عجله در حدیث]] - [[عجله در اخلاق اسلامی]] - [[عجله در معارف مهدویت]]
| پرسش مرتبط  =
}}


{{ولایت}}
== روایات مربوطه ==
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[عجله]]''' است. "'''[[عجله]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمودند: "[[لغزش]] همراه [[عجله]] است"<ref>{{متن حدیث| قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ‌{{ع}}: الزَّلَلُ‌ مَعَ‌ الْعَجَلِ‌}}؛ غرر الحکم.</ref>؛
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[عجله در قرآن]] - [[عجله در حدیث]] - [[عجله در نهج البلاغه]] - [[عجله در اخلاق اسلامی]] - [[عجله در معارف دعا و زیارات]]</div>
# این جمله، در شمار وصیّت‌های [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} و به هنگام [[وفات]] بود: "تو را از [[عجله]] کردن در سخن و [[کردار]] باز می‌دارم" <ref>{{متن حدیث| مِنْ‌ وَصَايَا أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ‌{{ع}} عِنْدَ الْوَفَاةِ: أَنْهَاكَ‌ عَنِ‌ التَّسَرُّعِ‌ فِي‌ الْقَوْلِ وَ الْفِعْلِ‌}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۳۳۹.</ref>؛
<div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[عجله (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
# [[امام باقر]] {{ع}} فرمودند: "[[مردمان]] را [[عجله]] کردن هلاک کرد، اگر آنان در [[کارها]] دقّت می‌کردند هیچ‌کس هلاک نمی‌شد" <ref>{{متن حدیث| قَالَ‌ الْبَاقِرُ {{ع}}: ‌إِنَّمَا أَهْلَكَ‌ النَّاسَ‌ الْعَجَلَةُ وَ لَوْ أَنَّ النَّاسَ تَثَبَّتُوا لَمْ يَهْلِكْ أَحَدٌ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۳۴۰.</ref>؛
# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمودند: "انسانی که از [[آرامش]] برخوردار است همیشه و یا در بیشتر مواقع صحیح عمل می‌کند، و انسانی که در [[کارها]] [[عجله]] می‌کند همیشه و یا در بیشتر مواقع به [[خطا]] می‌رود" <ref>{{متن حدیث| قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ‌{{ع}}: أَصَابَ‌ مُتَأَنٍّ‌ أَوْ كَادَ أَخْطَأَ مُسْتَعْجِلٌ‌ أَوْ كَادَ}}؛ غرر الحکم.</ref>؛
# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمودند: "بررسی [[عقلانی]] بدون [[عجله]]، [[انسان]] را از [[خطا]] باز می‌دارد، و [[اندیشه]] کردن در سخنان و تعجیل نورزیدن در آن، [[انسان]] را از [[لغزش]] باز می‌دارد" <ref>{{متن حدیث| قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ‌{{ع}}: التَّأَنِّي فِي الْفِعْلِ يُؤْمِنُ‌ الْخَطَلَ التَّرَوِّي‌ فِي‌ الْقَوْلِ‌ يُؤْمِنُ الزَّلَلَ‌}}؛ غرر الحکم.</ref>؛
# [[امام باقر]] {{ع}} فرمودند: "تأنّی و [[آرامش]] در [[کارها]] از سوی [[خدا]]، و [[عجله]] کردن در آنها از سوی [[شیطان]] است" <ref>{{متن حدیث| قَالَ‌ الْبَاقِرُ {{ع}}: الْأَنَاةُ مِنَ اللَّهِ وَ الْعَجَلَةُ مِنَ‌ الشَّيْطَانِ‌}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۳۴۰. </ref>؛
# [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "دقّت و [[عجله]] نکردن در [[کارها]]، همیشه درستیِ آن کار را به‌همراه خواهد داشت؛ و [[عجله]] کردن در [[کارها]] همیشه [[ندامت]] و [[پشیمانی]] را از پی خواهد آورد" <ref>{{متن حدیث| قَالَ‌ الصَّادِقُ {{ع}}: مَعَ التَّثَبُّتِ تَكُونُ‌ السَّلَامَةُ وَ مَعَ‌ الْعَجَلَةِ تَكُونُ النَّدَامَةُ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۳۳۸.</ref>؛
# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} به فرزندشان [[امام مجتبی]] {{ع}} فرمودند: "کار ناشایست را همیشه به تأخیر بینداز و آن را ترک کن، چرا که هرگاه بخواهی می‌توانی آن را به‌سرعت انجام دهی" <ref>{{متن حدیث| مِنْ‌ وَصَايَا أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ‌ لِابْنِهِ‌ الْحَسَنِ‌{{ع}}: أَخِّرِ الشَّرَّ فَإِنَّكَ إِذَا شِئْتَ‌ تَعَجَّلْتَهُ‌}}؛ نهج البلاغه، کتاب ۳۱.</ref>؛
# [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "پدرم همواره می‌گفت: وقتی [[اراده]] کردی که کاری [[نیکو]] انجام دهی، بلافاصله آن را بیاغاز، چرا که نمی‌دانی پس از آن چه پیش خواهد آمد" <ref>{{متن حدیث| قَالَ‌ الصَّادِقُ {{ع}}: كَانَ أَبِي يَقُولُ‌ إِذَا هَمَمْتَ‌ بِخَيْرٍ فَبَادِرْ فَإِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا يَحْدُثُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۱۴۲.</ref>؛
# [[امیرالمؤمنین]] {{ع}} فرمودند: "هرگاه امری از امور [[آخرت]] رو نمود، آن را آغاز کن و انجام ده؛ و هرگاه امری از [[امور دنیا]] رو نمود، در آن [[صبر]] پیشه کن تا به صورت درست آن دست یابی" <ref>{{متن حدیث| قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}}: إِذَا عَرَضَ‌ شَيْ‌ءٌ مِنْ‌ أَمْرِ الْآخِرَةِ فَابْدَأْ بِهِ وَ إِذَا عَرَضَ شَيْ‌ءٌ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا فَتَأَنَّهُ حَتَّى تُصِيبَ رُشْدَكَ فِيهِ‌}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۱.</ref>.<ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی ج۲]]، ص ۶۷-۶۹.</ref>


==روایات مربوطه==
== منابع ==
#[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: "[[لغزش]] همراه [[عجله]] است"<ref>{{متن حدیث| قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ‌{{ع}}: الزَّلَلُ‌ مَعَ‌ الْعَجَلِ‌}}؛ غرر الحکم.</ref>؛
{{منابع}}
#این جمله، در شمار وصیّت‌های [[امیرالمؤمنین]]{{ع}} و به هنگام [[وفات]] بود: "تو را از [[عجله]] کردن در سخن و [[کردار]] باز می‌دارم" <ref>{{متن حدیث| مِنْ‌ وَصَايَا أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ‌{{ع}} عِنْدَ الْوَفَاةِ: أَنْهَاكَ‌ عَنِ‌ التَّسَرُّعِ‌ فِي‌ الْقَوْلِ وَ الْفِعْلِ‌}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۳۳۹.</ref>؛
# [[پرونده:10115255.jpg|22px]] [[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)|'''دانش اخلاق اسلامی ج۲''']]
#[[امام باقر]]{{ع}} فرمودند: "[[مردمان]] را [[عجله]] کردن هلاک کرد، اگر آنان در [[کارها]] دقّت می‌کردند هیچ‌کس هلاک نمی‌شد" <ref>{{متن حدیث| قَالَ‌ الْبَاقِرُ{{ع}}: ‌إِنَّمَا أَهْلَكَ‌ النَّاسَ‌ الْعَجَلَةُ وَ لَوْ أَنَّ النَّاسَ تَثَبَّتُوا لَمْ يَهْلِكْ أَحَدٌ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۳۴۰.</ref>؛
{{پایان منابع}}
#[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: "انسانی که از [[آرامش]] برخوردار است همیشه و یا در بیشتر مواقع صحیح عمل می‌کند، و انسانی که در [[کارها]] [[عجله]] می‌کند همیشه و یا در بیشتر مواقع به [[خطا]] می‌رود" <ref>{{متن حدیث| قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ‌{{ع}}: أَصَابَ‌ مُتَأَنٍّ‌ أَوْ كَادَ أَخْطَأَ مُسْتَعْجِلٌ‌ أَوْ كَادَ}}؛ غرر الحکم.</ref>؛
#[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: "بررسی [[عقلانی]] بدون [[عجله]]، [[انسان]] را از [[خطا]] باز می‌دارد، و [[اندیشه]] کردن در سخنان و تعجیل نورزیدن در آن، [[انسان]] را از [[لغزش]] باز می‌دارد" <ref>{{متن حدیث| قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ‌{{ع}}: التَّأَنِّي فِي الْفِعْلِ يُؤْمِنُ‌ الْخَطَلَ التَّرَوِّي‌ فِي‌ الْقَوْلِ‌ يُؤْمِنُ الزَّلَلَ‌}}؛ غرر الحکم.</ref>؛
#[[امام باقر]]{{ع}} فرمودند: "تأنّی و [[آرامش]] در [[کارها]] از سوی [[خدا]]، و [[عجله]] کردن در آنها از سوی [[شیطان]] است" <ref>{{متن حدیث| قَالَ‌ الْبَاقِرُ{{ع}}: الْأَنَاةُ مِنَ اللَّهِ وَ الْعَجَلَةُ مِنَ‌ الشَّيْطَانِ‌}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۳۴۰.  </ref>؛
#[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "دقّت و [[عجله]] نکردن در [[کارها]]، همیشه درستیِ آن کار را به‌همراه خواهد داشت؛ و [[عجله]] کردن در [[کارها]] همیشه [[ندامت]] و [[پشیمانی]] را از پی خواهد آورد" <ref>{{متن حدیث| قَالَ‌ الصَّادِقُ{{ع}}: مَعَ التَّثَبُّتِ تَكُونُ‌ السَّلَامَةُ وَ مَعَ‌ الْعَجَلَةِ تَكُونُ النَّدَامَةُ}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۳۳۸.</ref>؛
#[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} به فرزندشان [[امام مجتبی]]{{ع}} فرمودند: "کار ناشایست را همیشه به تأخیر بینداز و آن را ترک کن، چرا که هرگاه بخواهی می‌توانی آن را به‌سرعت انجام دهی" <ref>{{متن حدیث| مِنْ‌ وَصَايَا أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ‌ لِابْنِهِ‌ الْحَسَنِ‌{{ع}}: أَخِّرِ الشَّرَّ فَإِنَّكَ إِذَا شِئْتَ‌ تَعَجَّلْتَهُ‌}}؛ نهج البلاغه، کتاب ۳۱.</ref>؛
#[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "پدرم همواره می‌گفت: وقتی [[اراده]] کردی که کاری [[نیکو]] انجام دهی، بلافاصله آن را بیاغاز، چرا که نمی‌دانی پس از آن چه پیش خواهد آمد" <ref>{{متن حدیث| قَالَ‌ الصَّادِقُ{{ع}}: كَانَ أَبِي يَقُولُ‌ إِذَا هَمَمْتَ‌ بِخَيْرٍ فَبَادِرْ فَإِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا يَحْدُثُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۱۴۲.</ref>؛
#[[امیرالمؤمنین]]{{ع}} فرمودند: "هرگاه امری از امور [[آخرت]] رو نمود، آن را آغاز کن و انجام ده؛ و هرگاه امری از [[امور دنیا]] رو نمود، در آن [[صبر]] پیشه کن تا به صورت درست آن دست یابی" <ref>{{متن حدیث| قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}}: إِذَا عَرَضَ‌ شَيْ‌ءٌ مِنْ‌ أَمْرِ الْآخِرَةِ فَابْدَأْ بِهِ وَ إِذَا عَرَضَ شَيْ‌ءٌ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا فَتَأَنَّهُ حَتَّى تُصِيبَ رُشْدَكَ فِيهِ‌}}؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۱.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۲، ص ۶۷-۶۹.</ref>.


==منابع==
== پانویس ==
* [[پرونده:10115255.jpg|22px]] [[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۲ (کتاب)|'''دانش اخلاق اسلامی ج۲''']]
 
==پانویس==
{{یادآوری پانویس}}
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:عجله]]
[[رده:عجله]]
[[رده:مدخل]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۰۸:۴۵

روایات مربوطه

  1. امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: "لغزش همراه عجله است"[۱]؛
  2. این جمله، در شمار وصیّت‌های امیرالمؤمنین (ع) و به هنگام وفات بود: "تو را از عجله کردن در سخن و کردار باز می‌دارم" [۲]؛
  3. امام باقر (ع) فرمودند: "مردمان را عجله کردن هلاک کرد، اگر آنان در کارها دقّت می‌کردند هیچ‌کس هلاک نمی‌شد" [۳]؛
  4. امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: "انسانی که از آرامش برخوردار است همیشه و یا در بیشتر مواقع صحیح عمل می‌کند، و انسانی که در کارها عجله می‌کند همیشه و یا در بیشتر مواقع به خطا می‌رود" [۴]؛
  5. امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: "بررسی عقلانی بدون عجله، انسان را از خطا باز می‌دارد، و اندیشه کردن در سخنان و تعجیل نورزیدن در آن، انسان را از لغزش باز می‌دارد" [۵]؛
  6. امام باقر (ع) فرمودند: "تأنّی و آرامش در کارها از سوی خدا، و عجله کردن در آنها از سوی شیطان است" [۶]؛
  7. امام صادق (ع) فرمودند: "دقّت و عجله نکردن در کارها، همیشه درستیِ آن کار را به‌همراه خواهد داشت؛ و عجله کردن در کارها همیشه ندامت و پشیمانی را از پی خواهد آورد" [۷]؛
  8. امیرالمؤمنین (ع) به فرزندشان امام مجتبی (ع) فرمودند: "کار ناشایست را همیشه به تأخیر بینداز و آن را ترک کن، چرا که هرگاه بخواهی می‌توانی آن را به‌سرعت انجام دهی" [۸]؛
  9. امام صادق (ع) فرمودند: "پدرم همواره می‌گفت: وقتی اراده کردی که کاری نیکو انجام دهی، بلافاصله آن را بیاغاز، چرا که نمی‌دانی پس از آن چه پیش خواهد آمد" [۹]؛
  10. امیرالمؤمنین (ع) فرمودند: "هرگاه امری از امور آخرت رو نمود، آن را آغاز کن و انجام ده؛ و هرگاه امری از امور دنیا رو نمود، در آن صبر پیشه کن تا به صورت درست آن دست یابی" [۱۰].[۱۱]

منابع

پانویس

  1. « قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ‌(ع): الزَّلَلُ‌ مَعَ‌ الْعَجَلِ‌»؛ غرر الحکم.
  2. « مِنْ‌ وَصَايَا أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ‌(ع) عِنْدَ الْوَفَاةِ: أَنْهَاكَ‌ عَنِ‌ التَّسَرُّعِ‌ فِي‌ الْقَوْلِ وَ الْفِعْلِ‌»؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۳۳۹.
  3. « قَالَ‌ الْبَاقِرُ (ع): ‌إِنَّمَا أَهْلَكَ‌ النَّاسَ‌ الْعَجَلَةُ وَ لَوْ أَنَّ النَّاسَ تَثَبَّتُوا لَمْ يَهْلِكْ أَحَدٌ»؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۳۴۰.
  4. « قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ‌(ع): أَصَابَ‌ مُتَأَنٍّ‌ أَوْ كَادَ أَخْطَأَ مُسْتَعْجِلٌ‌ أَوْ كَادَ»؛ غرر الحکم.
  5. « قَالَ‌ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ‌(ع): التَّأَنِّي فِي الْفِعْلِ يُؤْمِنُ‌ الْخَطَلَ التَّرَوِّي‌ فِي‌ الْقَوْلِ‌ يُؤْمِنُ الزَّلَلَ‌»؛ غرر الحکم.
  6. « قَالَ‌ الْبَاقِرُ (ع): الْأَنَاةُ مِنَ اللَّهِ وَ الْعَجَلَةُ مِنَ‌ الشَّيْطَانِ‌»؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۳۴۰.
  7. « قَالَ‌ الصَّادِقُ (ع): مَعَ التَّثَبُّتِ تَكُونُ‌ السَّلَامَةُ وَ مَعَ‌ الْعَجَلَةِ تَكُونُ النَّدَامَةُ»؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۳۳۸.
  8. « مِنْ‌ وَصَايَا أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ‌ لِابْنِهِ‌ الْحَسَنِ‌(ع): أَخِّرِ الشَّرَّ فَإِنَّكَ إِذَا شِئْتَ‌ تَعَجَّلْتَهُ‌»؛ نهج البلاغه، کتاب ۳۱.
  9. « قَالَ‌ الصَّادِقُ (ع): كَانَ أَبِي يَقُولُ‌ إِذَا هَمَمْتَ‌ بِخَيْرٍ فَبَادِرْ فَإِنَّكَ لَا تَدْرِي مَا يَحْدُثُ»؛ اصول کافی، ج۲، ص۱۴۲.
  10. « قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ (ع): إِذَا عَرَضَ‌ شَيْ‌ءٌ مِنْ‌ أَمْرِ الْآخِرَةِ فَابْدَأْ بِهِ وَ إِذَا عَرَضَ شَيْ‌ءٌ مِنْ أَمْرِ الدُّنْيَا فَتَأَنَّهُ حَتَّى تُصِيبَ رُشْدَكَ فِيهِ‌»؛ بحار الأنوار، ج۷۱، ص۲۱.
  11. مظاهری، حسین، دانش اخلاق اسلامی ج۲، ص ۶۷-۶۹.