بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحهای تازه حاوی «==نویسنده: آقای ظرافتی== ==مقدمه== *امامت در باور شیعه، از اهمیّت بالایی ب...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
*[[امامت]] در [[باور]] [[شیعه]]، از اهمیّت بالایی برخوردار است؛ زیرا در [[تفکر]] [[شیعه]]، [[جایگاه امامت]]، [[الهی]] است: {{متن قرآن|قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ}}<ref>«بگو: پیمان من به ستمکاران نمیرسد» سوره بقره، آیه ۱۲۴.</ref>، {{متن قرآن|إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا}}<ref>«من تو را پیشوای مردم میگمارم» سوره بقره، آیه ۱۲۴.</ref> و به دست [[رسول خدا]]{{صل}} یا [[ولی خدا]] برای دیگران معرّفی میشود: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ}}<ref>«ای پیامبر! آنچه را از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است برسان» سوره مائده، آیه ۶۷.</ref> تفاوتی ندارد، شخصی که به عنوان [[امام]] معرّفی میشود [[کودکی]] پنج ساله، یا اینکه [[چهل]] سال از سن او گذشته باشد. | *[[امامت]] در [[باور]] [[شیعه]]، از اهمیّت بالایی برخوردار است؛ زیرا در [[تفکر]] [[شیعه]]، [[جایگاه امامت]]، [[الهی]] است: {{متن قرآن|قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ}}<ref>«بگو: پیمان من به ستمکاران نمیرسد» سوره بقره، آیه ۱۲۴.</ref>، {{متن قرآن|إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا}}<ref>«من تو را پیشوای مردم میگمارم» سوره بقره، آیه ۱۲۴.</ref> و به دست [[رسول خدا]]{{صل}} یا [[ولی خدا]] برای دیگران معرّفی میشود: {{متن قرآن|يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ}}<ref>«ای پیامبر! آنچه را از پروردگارت به سوی تو فرو فرستاده شده است برسان» سوره مائده، آیه ۶۷.</ref> تفاوتی ندارد، شخصی که به عنوان [[امام]] معرّفی میشود [[کودکی]] پنج ساله، یا اینکه [[چهل]] سال از سن او گذشته باشد. | ||
| خط ۵: | خط ۴: | ||
*از پرسشهایی که با محوریت نگاه [[اهل سنت]]، به [[امامت]] درباره [[امامت]] [[امام زمان]]{{ع}} مطرح شده این است: آیا کسی میتواند در سن [[کودکی]] به [[مقام امامت]] و [[خلافت]] برسد؟ به دیگر سخن، [[کودکی]] که [[تکلیف]] ندارد، چگونه میتواند به [[امامت]] برسد؟ | *از پرسشهایی که با محوریت نگاه [[اهل سنت]]، به [[امامت]] درباره [[امامت]] [[امام زمان]]{{ع}} مطرح شده این است: آیا کسی میتواند در سن [[کودکی]] به [[مقام امامت]] و [[خلافت]] برسد؟ به دیگر سخن، [[کودکی]] که [[تکلیف]] ندارد، چگونه میتواند به [[امامت]] برسد؟ | ||
*در پاسخ به این [[پرسش]] میگوییم: | *در پاسخ به این [[پرسش]] میگوییم: | ||
#[[خداوند]] متعال در [[قرآن کریم]]، خطاب به [[حضرت | #[[خداوند]] متعال در [[قرآن کریم]]، خطاب به [[حضرت یحیی]]{{ع}} میفرماید: {{متن قرآن|يَا يَحْيَى خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ وَآتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا}}<ref>«ای یحیی، کتاب (آسمانی) را با توانمندی بگیر! و ما به او در کودکی (نیروی) داوری دادیم؛» سوره مریم، آیه ۱۲.</ref>. واژه {{متن قرآن|صَبِيًّا}} به [[کودک]] اطلاق میشود و [[حضرت یحیی]]{{ع}} در حالی که صبی بود به [[مقام]] [[نبوّت]] و [[حکومت]] رسید. | ||
#در [[قرآن کریم]] درباره [[حضرت عیسی]]{{ع}} آمده است: {{متن قرآن|فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ قَالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنْتُ وَأَوْصَانِي بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيًّا}}<ref>«(مریم) به او اشارت کرد؛ گفتند: چگونه با کودکی که در گاهواره است سخن بگوییم؟! (نوزاد) گفت: بیگمان من بنده خداوندم، به من کتاب (آسمانی) داده و مرا پیامبر کرده است و هر جا باشم مرا خجسته گردانیده و تا زندهام به نماز و زکاتم سفارش فرموده است» سوره مریم، آیه ۲۹-۳۱.</ref>. [[قندوزی]] پس از ذکر [[ولادت امام مهدی]]{{ع}} مینویسد: گفتهاند که [[خداوند]] تبارک و تعالی، ایشان را در سن [[طفولیت]]، [[حکمت]] و فصلالخطاب [[عنایت]] فرمود و او را نشانهای برای عالمیان قرار داد؛ همانگونه که در [[شأن]] [[حضرت | #در [[قرآن کریم]] درباره [[حضرت عیسی]]{{ع}} آمده است: {{متن قرآن|فَأَشَارَتْ إِلَيْهِ قَالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّا قَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا وَجَعَلَنِي مُبَارَكًا أَيْنَ مَا كُنْتُ وَأَوْصَانِي بِالصَّلَاةِ وَالزَّكَاةِ مَا دُمْتُ حَيًّا}}<ref>«(مریم) به او اشارت کرد؛ گفتند: چگونه با کودکی که در گاهواره است سخن بگوییم؟! (نوزاد) گفت: بیگمان من بنده خداوندم، به من کتاب (آسمانی) داده و مرا پیامبر کرده است و هر جا باشم مرا خجسته گردانیده و تا زندهام به نماز و زکاتم سفارش فرموده است» سوره مریم، آیه ۲۹-۳۱.</ref>. [[قندوزی]] پس از ذکر [[ولادت امام مهدی]]{{ع}} مینویسد: گفتهاند که [[خداوند]] تبارک و تعالی، ایشان را در سن [[طفولیت]]، [[حکمت]] و فصلالخطاب [[عنایت]] فرمود و او را نشانهای برای عالمیان قرار داد؛ همانگونه که در [[شأن]] [[حضرت یحیی]]{{ع}}فرمود:{{متن قرآن|يَا يَحْيَى خُذِ الْكِتَابَ بِقُوَّةٍ وَآتَيْنَاهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا}}<ref>«ای یحیی، کتاب (آسمانی) را با توانمندی بگیر! و ما به او در کودکی (نیروی) داوری دادیم؛» سوره مریم، آیه ۱۲.</ref>. همچنین در [[شأن]] [[حضرت عیسی]]{{ع}} فرمود: {{متن قرآن|قَالُوا كَيْفَ نُكَلِّمُ مَنْ كَانَ فِي الْمَهْدِ صَبِيًّاقَالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّهِ آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا}}<ref>«گفتند: چگونه با کودکی که در گاهواره است سخن بگوییم؟! (نوزاد) گفت: بیگمان من بنده خداوندم، به من کتاب (آسمانی) داده و مرا پیامبر کرده است» سوره مریم، آیه ۲۹-۳۰.</ref><ref>ینابیع الموده، ص۴۵۴.</ref>. | ||
#مسأله [[خلافت]] و [[امامت]] بر پایه [[لیاقت]] -حتی در [[کودکی]] و [[نوجوانی]]- در [[اسلام]] پیشینه دارد. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در [[سال سوم هجرت]]، پس از [[نزول]] [[آیه | #مسأله [[خلافت]] و [[امامت]] بر پایه [[لیاقت]] -حتی در [[کودکی]] و [[نوجوانی]]- در [[اسلام]] پیشینه دارد. [[پیامبر اکرم]]{{صل}} در [[سال سوم هجرت]]، پس از [[نزول]] [[آیه شریف]] {{متن قرآن|وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ}}<ref>«و نزدیکترین خویشاوندانت را بیم ده!» سوره شعراء، آیه ۲۱۴.</ref> [[علی بن ابیطالب]]{{ع}} را که [[نوجوانی]] بیش نبود، به [[خلافت]] و [[وصایت]] [[منصوب]] کرد و به [[قوم]] خود [[دستور]] داد که حرف او را شنیده، از او [[اطاعت]] کنند. | ||
#در نگاه و [[باور]] [[شیعه]]، [[امامت]] [[انسان]] [[کودک]] و نوجوان، چیز تازهای در [[جامعه]] [[شیعی]] نیست، بلکه به اتفاق [[شیعه]]، این کار پیش از [[امام مهدی]]{{ع}} نیز بوده است: [[امامت امام جواد]]{{ع}} در سن هشت سالگی و [[امامت امام هادی]]{{ع}} در سن نه سالگی نمونه این کار است. | #در نگاه و [[باور]] [[شیعه]]، [[امامت]] [[انسان]] [[کودک]] و نوجوان، چیز تازهای در [[جامعه]] [[شیعی]] نیست، بلکه به اتفاق [[شیعه]]، این کار پیش از [[امام مهدی]]{{ع}} نیز بوده است: [[امامت امام جواد]]{{ع}} در سن هشت سالگی و [[امامت امام هادی]]{{ع}} در سن نه سالگی نمونه این کار است. | ||
*ممکن است کسی اشکال کند که چه ضرورتی دارد [[امام]]، [[کودکی]] باشد، در حالی که ممکن است، مورد [[شک و تردید]] گروهی قرار گیرد؟ آیا بهتر نبود که [[انسان]] بالغ و مکلّف، به [[مقام امامت]] [[برگزیده]] میشد؟ | *ممکن است کسی اشکال کند که چه ضرورتی دارد [[امام]]، [[کودکی]] باشد، در حالی که ممکن است، مورد [[شک و تردید]] گروهی قرار گیرد؟ آیا بهتر نبود که [[انسان]] بالغ و مکلّف، به [[مقام امامت]] [[برگزیده]] میشد؟ | ||