بحث:احسان: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۸ ژوئن ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۲۸

نضرة النعيم ج۲

الإحسان
الإحسان لغة
الإحسان اصطلاحا
حقيقة الإحسان
درجات الإحسان
القيمة التربوية للإحسان
الإحسان من أهم وسائل نهضة المسلمين
إحسان الله إلى عباده
بين الحسنة والإحسان
فمن معاني الحسنة
منزلة الإحسان
بين الإحسان والإنعام
بين الإحسان والعدل
شمولية الإحسان واتساع دائرته
ميادين الإحسان كما جاءت في القرآن الكريم
الآيات الواردة في “الإحسان”
أولا: الإحسان من صفة الله - عز وجل -
ثانيا: الإحسان من صفة الأنبياء وصالحي المؤمنين
ثالثا: أمر الله - عز وجل - بالإحسان
رابعا: عاقبة الإحسان
أ - معية الله للمحسنين (وكفى به شرفا)
ب - حب الله للمحسنين (وكفى به جزاء)
ج - جزاء الإحسان في الدنيا والآخرة
الأحاديث الواردة في (الإحسان)
الأحاديث الواردة في (الإحسان) معنى
المثل التطبيقي من حياة النبي(ص) في (الإحسان)
من الآثار وأقوال العلماء الواردة في (الإحسان)
من فوائد (الإحسان)

مطلب

احسان، به معنای نیکی کردن به دیگری، نیکوکاری، خیررسانی و کمک به نیازمندان، عطا و بخشش است. احسان از ریشه حُسن است و هم کار نیک انجام دادن است، هم کاری را به نیکویی و شایستگی انجام دادن. خداوند برترین محسنین است و از او به "قدیم الإحسان" یاد می‌شود. خداوند، هم به بندگانش نیکی و بخشش کرده، و هم کاری را که انجام دهد و چیزی را بیافریند، در کمال استواری و خوبی و بدون نقص انجام می‌دهد. احسان به پدر و مادر، به مردم فقیر و به خویشاوندان از توصیه‌های قرآن است. هر کس نیکی کند به خودش برمی‌گردد و خداوند هم محسنین را دوست می‌دارد و به عدل و احسان فرمان می‌‌دهد ﴿إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ﴾^[۱]. در اصطلاح دینی به کارهای خوب و پاداش‌های شایسته "حسنه و حسنات" گفته می‌شود^[۲].

پانویس

↑ «به راستی خداوند به دادگری و نیکی کردن فرمان می‌دهد» سوره نحل، آیه ۹۰.
↑ محدثی، جواد، فرهنگ‌نامه دینی، ص۱۹.

[1] «به راستی خداوند به دادگری و نیکی کردن فرمان می‌دهد» سوره نحل، آیه ۹۰.

[2] محدثی، جواد، فرهنگ‌نامه دینی، ص۱۹.

[۱]

[۲]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''احسان'''، به معنای [[نیکی]] کردن به دیگری، [[نیکوکاری]]، خیررسانی و [[کمک]] به [[نیازمندان]]، عطا و [[بخشش]] است. احسان از ریشه حُسن است و هم [[کار نیک]] انجام دادن است، هم کاری را به نیکویی و [[شایستگی]] انجام دادن. [[خداوند]] [[برترین]] محسنین است و از او به "قدیم الإحسان" یاد می‌شود. [[خداوند]]، هم به بندگانش [[نیکی]] و [[بخشش]] کرده، و هم کاری را که انجام دهد و چیزی را بیافریند، در کمال [[استواری]] و خوبی و بدون [[نقص]] انجام می‌دهد. احسان به [[پدر]] و [[مادر]]، به [[مردم]] [[فقیر]] و به [[خویشاوندان]] از توصیه‌های [[قرآن]] است. هر کس [[نیکی]] کند به خودش برمی‌گردد و [[خداوند]] هم محسنین را [[دوست]] می‌دارد و به [[عدل]] و احسان [[فرمان]] می‌‌دهد {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ}}<ref>«به راستی خداوند به دادگری و نیکی کردن فرمان می‌دهد» سوره نحل، آیه ۹۰.</ref>. در اصطلاح [[دینی]] به کارهای خوب و پاداش‌های [[شایسته]] "حسنه و [[حسنات]]" گفته می‌شود <ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۱۹.</ref>.
+==نضرة النعيم ج۲==
+{{فهرست اثر}}
+* الإحسان
+* الإحسان لغة
+* الإحسان اصطلاحا
+* حقيقة الإحسان
+* درجات الإحسان
+* القيمة التربوية للإحسان
+* الإحسان من أهم وسائل نهضة المسلمين
+* إحسان الله إلى عباده
+* بين الحسنة والإحسان
+* فمن معاني الحسنة
+* منزلة الإحسان
+* بين الإحسان والإنعام
+* بين الإحسان والعدل
+* شمولية الإحسان واتساع دائرته
+* ميادين الإحسان كما جاءت في القرآن الكريم
+* الآيات الواردة في “الإحسان”
+* أولا: الإحسان من صفة الله - عز وجل -
+* ثانيا: الإحسان من صفة الأنبياء وصالحي المؤمنين
+* ثالثا: أمر الله - عز وجل - بالإحسان
+* رابعا: عاقبة الإحسان
+* أ - معية الله للمحسنين (وكفى به شرفا)
+* ب - حب الله للمحسنين (وكفى به جزاء)
+* ج - جزاء الإحسان في الدنيا والآخرة
+* الأحاديث الواردة في (الإحسان)
+* الأحاديث الواردة في (الإحسان) معنى
+* المثل التطبيقي من حياة النبي{{صل}} في (الإحسان)
+* من الآثار وأقوال العلماء الواردة في (الإحسان)
+* من فوائد (الإحسان)
+{{پایان فهرست اثر}}
+==مطلب==
+'''احسان'''، به معنای [[نیکی]] کردن به دیگری، [[نیکوکاری]]، خیررسانی و [[کمک]] به [[نیازمندان]]، عطا و [[بخشش]] است. احسان از ریشه حُسن است و هم [[کار نیک]] انجام دادن است، هم کاری را به نیکویی و [[شایستگی]] انجام دادن. [[خداوند]] [[برترین]] محسنین است و از او به "قدیم الإحسان" یاد می‌شود. [[خداوند]]، هم به بندگانش [[نیکی]] و [[بخشش]] کرده، و هم کاری را که انجام دهد و چیزی را بیافریند، در کمال [[استواری]] و خوبی و بدون [[نقص]] انجام می‌دهد. احسان به [[پدر]] و [[مادر]]، به [[مردم]] [[فقیر]] و به [[خویشاوندان]] از توصیه‌های [[قرآن]] است. هر کس [[نیکی]] کند به خودش برمی‌گردد و [[خداوند]] هم محسنین را [[دوست]] می‌دارد و به [[عدل]] و احسان [[فرمان]] می‌‌دهد {{متن قرآن|إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالْإِحْسَانِ}}<ref>«به راستی خداوند به دادگری و نیکی کردن فرمان می‌دهد» سوره نحل، آیه ۹۰.</ref>. در اصطلاح [[دینی]] به کارهای خوب و پاداش‌های [[شایسته]] "حسنه و [[حسنات]]" گفته می‌شود<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگ‌نامه دینی (کتاب)|فرهنگ‌نامه دینی]]، ص۱۹.</ref>.
 ==پانویس==
 {{پانویس}}