←نخست: مفهومشناسی
| خط ۱: | خط ۱: | ||
==نخست: مفهومشناسی== | ==نخست: مفهومشناسی== | ||
«مسؤولیتپذیری» | «مسؤولیتپذیری» به معنای پذیرش تعهد و پاسخگویی در قبال وظایف و تکالیفی است که بر عهده فرد گذاشته شده است. فرد مسئولیت پذیر، پیامدهای اعمال و تصمیمات خود را می پذیرد و در صورت بروز کم و کاستی، آمادگی جبران آن را دارد. مسئولیت پذیری در حوزه های مختلف فردی، خانوادگی، شغلی و اجتماعی قابل طرح است و یکی از نشانه های بلوغ فکری و رشد شخصیتی به شمار می رود. | ||
در | اما از منظر اسلامی، مسئولیت پذیری مفهومی عمیق تر و گسترده تر پیدا می کند و ریشه در آموزه های وحیانی و سیره معصومین (ع) دارد. در تعالیم اسلامی، انسان موجودی مختار و صاحب اراده معرفی شده که در پیشگاه خداوند متعال مسئول اعمال و رفتار خویش است. قرآن کریم در آیات متعددی بر اهمیت مسئولیت پذیری تأکید کرده و آن را از لوازم ایمان و تقوای الهی برشمرده است. | ||
در روایات اهل بیت (ع) نیز مسئولیت پذیری به عنوان یکی از صفات برجسته مؤمنان و صالحان مطرح شده و بر ضرورت عمل به تعهدات فردی و اجتماعی تأکید گردیده است. پیامبر گرامی اسلام (ص) خود الگویی تمام عیار از یک انسان مسئولیت پذیر بوده اند که با عمل به فرامین الهی و ایفای نقش های چندگانه در خانواده و اجتماع، مصداق کامل مسئولیت پذیری را به نمایش گذاشته اند. | |||
بنابراین در نگاه اسلامی، مسئولیت پذیری فراتر از یک ویژگی اخلاقی، ریشه در ایمان و باورهای دینی داشته و دامنه آن شامل طیف وسیعی از وظایف فردی و اجتماعی می شود که غایت آن، کسب رضایت پروردگار و نیل به کمال و سعادت حقیقی است. | |||
==دوم: ضرورت و جایگاه== | ==دوم: ضرورت و جایگاه== | ||