روضه خادم حضرت زینب: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = [[روضه خادم حضرت زینب در تاریخ اسلامی]]| پرسش مرتبط  = }}
{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = زنان در نهضت عاشورا | عنوان مدخل  = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط  = }}


== مقدمه ==
== مقدمه ==
[[روضه]]، نام بانویی است که ابتدا [[خدمت]] کار [[پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} بود<ref> بحارالانوار، ج۱۶، ص۱۲۶.</ref>.
[[روضه]]، نام بانویی است که ابتدا [[خدمت]] کار [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} بود<ref> بحارالانوار، ج۱۶، ص۱۲۶.</ref>.


[[طبری]] ذیل [[آیه شریفه]]: {{متن قرآن|یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُیُوتًا غَیْرَ بُیُوتِکُمْ حَتَّی تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَی أَهْلِهَا}}<ref>«ای مؤمنان! به خانه‌هایی جز خانه خودتان درنیایید تا آنکه آشنایی دهید و بر اهل آن (خانه)‌ها سلام کنید؛ این برای شما بهتر است، باشد که پند گیرید» سوره نور، آیه ۲۷.</ref>. می‌گوید: [[پیامبر]] درباره شخصی که از آن [[حضرت]] اجازه ورود به محضرش را می‌خواست به روضه فرمود: به او بگو ابتدا [[سلام]] کند، سپس اجازه ورود بگیرد. آن مرد شنید سلام کرد و سپس اجازه ورود گرفت<ref>ابن جریر طبری، جامع البیان، ج۱۰، ص۱۳۴؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۱۴۵.</ref>.
[[طبری]] ذیل [[آیه شریفه]]: {{متن قرآن|یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُیُوتًا غَیْرَ بُیُوتِکُمْ حَتَّی تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَی أَهْلِهَا}}<ref>«ای مؤمنان! به خانه‌هایی جز خانه خودتان درنیایید تا آنکه آشنایی دهید و بر اهل آن (خانه)‌ها سلام کنید؛ این برای شما بهتر است، باشد که پند گیرید» سوره نور، آیه ۲۷.</ref>. می‌گوید: [[پیامبر]] درباره شخصی که از آن حضرت [[اجازه]] ورود به محضرش را می‌خواست به روضه فرمود: به او بگو ابتدا [[سلام]] کند، سپس اجازه ورود بگیرد. آن مرد شنید سلام کرد و سپس اجازه ورود گرفت<ref>ابن جریر طبری، جامع البیان، ج۱۰، ص۱۳۴؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۱۴۵.</ref>.


آن‌گاه که [[جهان اسلام]] به سوگ [[رسول خدا]] نشست، او به [[خانه]] [[حضرت فاطمه]] رفت و پس از [[شهادت]] آن بزرگوار و [[ازدواج]] [[حضرت زینب]] {{س}} به خدمت [[فرزندان]] او درآمد. چون [[کاروان حسینی]] آهنگ خروج از [[مدینه]] را نواخت، او نیز همراه [[حضرت زینب]] به [[کربلا]] آمد و ناظر و [[شریک]] [[مصائب اهل بیت]] بود<ref>معالی السبطین، ج۲، ص۲۳۰.</ref>.  
آن‌گاه که [[جهان اسلام]] به سوگ [[رسول خدا]] نشست، او به [[خانه حضرت فاطمه]] رفت و پس از [[شهادت]] آن [[بزرگوار]] و [[ازدواج حضرت]] [[زینب]]{{س}} به خدمت [[فرزندان]] او درآمد. چون [[کاروان حسینی]] آهنگ خروج از [[مدینه]] را نواخت، او نیز همراه [[حضرت زینب]] به [[کربلا]] آمد و ناظر و [[شریک]] [[مصائب اهل بیت]] بود<ref>معالی السبطین، ج۲، ص۲۳۰.</ref>.  


اگر چه [[مورخان]] به [[اسارت]] روضه در [[حادثه کربلا]] اشاره نکرده‌اند، با توجه به حضور او در [[واقعه عاشورا]] می‌‌توان وی را از [[اسیران]] کربلا به شمار آورد.<ref>[[محمد صادق مزینانی|مزینانی، محمد صادق]]، [[نقش زنان در حماسه عاشورا (کتاب)|نقش زنان در حماسه عاشورا]]، ص:۲۶۵.</ref>
اگر چه [[مورخان]] به [[اسارت]] روضه در [[حادثه کربلا]] اشاره نکرده‌اند، با توجه به حضور او در [[واقعه عاشورا]] می‌‌توان وی را از [[اسیران]] کربلا به شمار آورد<ref>[[محمد صادق مزینانی|مزینانی، محمد صادق]]، [[نقش زنان در حماسه عاشورا (کتاب)|نقش زنان در حماسه عاشورا]]، ص۲۶۵.</ref>.


== منابع ==
== منابع ==

نسخهٔ ‏۱۱ ژوئیهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۱۹

مقدمه

روضه، نام بانویی است که ابتدا خدمت کار پیامبر گرامی اسلام(ص) بود[۱].

طبری ذیل آیه شریفه: ﴿یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُیُوتًا غَیْرَ بُیُوتِکُمْ حَتَّی تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَی أَهْلِهَا[۲]. می‌گوید: پیامبر درباره شخصی که از آن حضرت اجازه ورود به محضرش را می‌خواست به روضه فرمود: به او بگو ابتدا سلام کند، سپس اجازه ورود بگیرد. آن مرد شنید سلام کرد و سپس اجازه ورود گرفت[۳].

آن‌گاه که جهان اسلام به سوگ رسول خدا نشست، او به خانه حضرت فاطمه رفت و پس از شهادت آن بزرگوار و ازدواج حضرت زینب(س) به خدمت فرزندان او درآمد. چون کاروان حسینی آهنگ خروج از مدینه را نواخت، او نیز همراه حضرت زینب به کربلا آمد و ناظر و شریک مصائب اهل بیت بود[۴].

اگر چه مورخان به اسارت روضه در حادثه کربلا اشاره نکرده‌اند، با توجه به حضور او در واقعه عاشورا می‌‌توان وی را از اسیران کربلا به شمار آورد[۵].

منابع

پانویس

  1. بحارالانوار، ج۱۶، ص۱۲۶.
  2. «ای مؤمنان! به خانه‌هایی جز خانه خودتان درنیایید تا آنکه آشنایی دهید و بر اهل آن (خانه)‌ها سلام کنید؛ این برای شما بهتر است، باشد که پند گیرید» سوره نور، آیه ۲۷.
  3. ابن جریر طبری، جامع البیان، ج۱۰، ص۱۳۴؛ الاصابة فی تمییز الصحابه، ج۸، ص۱۴۵.
  4. معالی السبطین، ج۲، ص۲۳۰.
  5. مزینانی، محمد صادق، نقش زنان در حماسه عاشورا، ص۲۶۵.