مراتب نبوت: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}}))
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲۷ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = نبوت
| عنوان مدخل  =
| مداخل مرتبط =
| پرسش مرتبط  = نبوت (پرسش)
}}


{{نبوت}}
== تقسیم‌بندی مراتب [[نبوت]] ==
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
[[نبوت]] به پنج مرتبه تقسیم و رتبه‌بندی شده است:
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">این مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[نبوت]]''' است. "'''مراتب نبوت'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[مراتب نبوت در قرآن]] - [[مراتب نبوت در حدیث]] - [[مراتب نبوت در کلام اسلامی]] - [[مراتب نبوت در فلسفه اسلامی]] - [[مراتب نبوت در عرفان اسلامی]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[مراتب نبوت (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">
 
==تقسیم‌بندی مراتب [[نبوت]]==
*[[نبوت]] به پنج مرتبه تقسیم و رتبه‌بندی شده است:
# [[نبوت]] در مرتبه عالم طبیعت یا نبوت تشریعی؛
# [[نبوت]] در مرتبه عالم طبیعت یا نبوت تشریعی؛
# انباء در عالم عقول؛
# انباء در عالم عقول؛
# انباء در مرتبه حضرت [[اسم اعظم]]؛
# انباء در مرتبه حضرت [[اسم اعظم]]؛
# [[نبوت]] [[حقیقت محمدیه]]؛
# [[نبوت]] حقیقت محمدیه؛
# انباء حضرت اسماء در مقام واحدیت.
# انباء حضرت اسماء در مقام واحدیت.


==مرتبه نخست: [[نبوت]] در مرتبه عالم طبیعت یا نبوت تشریعی==
== مرتبه نخست: [[نبوت]] در مرتبه عالم طبیعت یا نبوت تشریعی ==
*اولین مرتبه یعنی [[نبوت]] تشریعی برای صاحبان زندان طبیعت و قبور تاریک عالم طبیعت است<ref> مصباح الهدایه الی الخلافه و الولایه، ص ۳۸ -۳۹.</ref>. پیامبران الهی برای هدایت انسان‌هایی آمده‌اند که در دام طبیعت گرفتار آمده و تحت تأثیر هوای نفس و دامهای دنیا در مسیر شیطان و خود خواهی، ظلم، بی‌عدالتی و آلودگی‌ها گام برداشته‌اند و از مسیر هدایت و نور دوری گزیده‌اند. پیامبران آمده‌اند تا انسان‌ها را از این گرفتاری‌ها نجات دهند.
اولین مرتبه یعنی [[نبوت]] تشریعی برای صاحبان زندان طبیعت و قبور تاریک عالم طبیعت است<ref> مصباح الهدایه الی الخلافه و الولایه، ص ۳۸ -۳۹.</ref>. پیامبران الهی برای هدایت انسان‌هایی آمده‌اند که در دام طبیعت گرفتار آمده و تحت تأثیر هوای نفس و دامهای دنیا در مسیر شیطان و خود خواهی، ظلم، بی‌عدالتی و آلودگی‌ها گام برداشته‌اند و از مسیر هدایت و نور دوری گزیده‌اند. پیامبران آمده‌اند تا انسان‌ها را از این گرفتاری‌ها نجات دهند.


==مرتبه دوم: خبر دادن در عالم عقول==
== مرتبه دوم: خبر دادن در عالم عقول ==
*دومین مرتبه مرتبۀ «انباء" و خبر دادن برای اهل سِرّ از روحانیون و ملائکه مقربین است<ref> مصباح الهدایه الی الخلافه و الولایه، ص ۳۸- ۳۹.</ref>؛ در توضیح این مرتبه گفته شده است: "عقول مختلف با تنزل وجودشان و اختلاف مقام شان نسبت به دیگران نقش نبی و مربی را دارند؛ عقلِ مافوق نسبت به عقلِ مادون با اخبار از امور دیگر و تربیت عقل مادون، نقش [[نبوت]] را ایفا می کند که بازرترین آن تعلیم اسماء توسط ملائکه به [[حضرت آدم]]{{ع}} است<ref> آیین خاتم، ص ۶۱- ۶۲؛ ر. ک:‏ مصباح الهدایه، ص۴۳.</ref>.
دومین مرتبه مرتبۀ «انباء" و خبر دادن برای اهل سِرّ از روحانیون و ملائکه مقربین است<ref> مصباح الهدایه الی الخلافه و الولایه، ص ۳۸- ۳۹.</ref>؛ در توضیح این مرتبه گفته شده است: "عقول مختلف با تنزل وجودشان و اختلاف مقام شان نسبت به دیگران نقش نبی و مربی را دارند؛ عقلِ مافوق نسبت به عقلِ مادون با اخبار از امور دیگر و تربیت عقل مادون، نقش [[نبوت]] را ایفا می کند که بازرترین آن تعلیم اسماء توسط ملائکه به [[حضرت آدم]] {{ع}} است<ref> آیین خاتم، ص ۶۱- ۶۲؛ ر. ک:‏ مصباح الهدایه، ص۴۳.</ref>.


==مرتبه سوم: خبردادن در مرتبه حضرت [[اسم اعظم]]==
== مرتبه سوم: خبردادن در مرتبه حضرت [[اسم اعظم]] ==
*مرتبه دیگری از انباء و تعلیم آن است که از ناحیه حضرت، [[اسم اعظم]] ـ که رب انسان کامل [[پیامبر اسلام]]{{صل}} است ـ برای حقیقت اطلاقیه رخ داد<ref> مصباح الهدایه، ص۳۸- ۳۹؛ [[نبوت]] از دیدگاه [[امام خمینی]]، ص ۲۹.</ref> در این مرحله [[اسم اعظم]] الهی نفس قدسی نبوی را تعلیم و تربیت می دهد<ref> آیین خاتم، ص۶۱.</ref> و اینگونه است که [[پیامبر گرامی اسلام]]{{صل}} که خاتم پیامبران الهی است تحت تعلیم [[اسم اعظم]] قرار می‌گیرد.
مرتبه دیگری از انباء و تعلیم آن است که از ناحیه حضرت، [[اسم اعظم]] ـ که رب انسان کامل [[پیامبر اسلام]] {{صل}} است ـ برای حقیقت اطلاقیه رخ داد<ref> مصباح الهدایه، ص۳۸- ۳۹؛ [[نبوت]] از دیدگاه [[امام خمینی]]، ص ۲۹.</ref> در این مرحله [[اسم اعظم]] الهی نفس قدسی نبوی را تعلیم و تربیت می دهد<ref> آیین خاتم، ص۶۱.</ref> و اینگونه است که [[پیامبر گرامی اسلام]] {{صل}} که خاتم پیامبران الهی است تحت تعلیم [[اسم اعظم]] قرار می‌گیرد.


==مرتبه چهارم: [[نبوت]] [[حقیقت محمدیه]]{{صل}}==
== مرتبه چهارم: [[نبوت]] حقیقت محمدیه {{صل}} ==
*مرتبه دیگر آن است که از حضرت، عین ثابت محمدی{{صل}} برای اعیان ثابته رخ داد. [[امام خمینی]] بر این اعتقاد است که بعد از مقام واحدیت توسط تجلی [[اسم اعظم]] الهی "عین ثابت" انسان کامل یعنی [[پیامبر اسلام]]{{صل}} ظاهر و خلق شد که آن عین ثابت مظهر و تجلی [[اسم اعظم]] الهی است. وجود آن، اولین ظهور در نشئه اعیان ثابته است که در حقیقت به تعبیر [[امام]]، عین ثابت [[پیامبر اسلام]]{{صل}} کلید کلیدهای خزائن الهی است.
مرتبه دیگر آن است که از حضرت، عین ثابت محمدی {{صل}} برای اعیان ثابته رخ داد. [[امام خمینی]] بر این اعتقاد است که بعد از مقام واحدیت توسط تجلی [[اسم اعظم]] الهی "عین ثابت" انسان کامل یعنی [[پیامبر اسلام]] {{صل}} ظاهر و خلق شد که آن عین ثابت مظهر و تجلی [[اسم اعظم]] الهی است. وجود آن، اولین ظهور در نشئه اعیان ثابته است که در حقیقت به تعبیر [[امام]]، عین ثابت [[پیامبر اسلام]] {{صل}} کلید کلیدهای خزائن الهی است.


==مرتبه پنجم: انباء حضرت اسماء در مقام واحدیت==
== مرتبه پنجم: انباء حضرت اسماء در مقام واحدیت ==
* مرتبه برتر از دو مرتبۀ قبلی برای حضرت اسماء در مقام "واحدیت" و نشئه علمیه جمعیه از حضرت اسم الله اعظم به مقام ظهورش رخ داد و بالاتر از این مرتبه، دیگر انباء و ظهوری نیست بلکه هرچه هست بطون و کمون است<ref> [[نبوت]] از دیدگاه [[امام خمینی]]، ص۲۹.</ref>.
مرتبه برتر از دو مرتبۀ قبلی برای حضرت اسماء در مقام "واحدیت" و نشئه علمیه جمعیه از حضرت اسم الله اعظم به مقام ظهورش رخ داد و بالاتر از این مرتبه، دیگر انباء و ظهوری نیست بلکه هرچه هست بطون و کمون است<ref> [[نبوت]] از دیدگاه [[امام خمینی]]، ص۲۹.</ref>.
* بالاترین مرتبه [[نبوت]] در مقام واحدیت و نشئه علمیه حضرت جمعی صورت می گیرد که با ظهور [[اسم اعظم]] "الله" در این مقام تحقق پیدا می کند. توضیح اینکه: [[اسم اعظم]] "الله" دو وجه دارد؛ یکی وجه غیبی و کمون آن است که از این وجه رخ به سوی ذات حق دارد و منزه از ظهور است که {{متن قرآن| لَن تَرَانِي}}<ref>سوره اعراف، آیه:۱۴۳.</ref> گویای این وجه است. و وجه دیگر آن، ظهور و تجلی آن در مقام واحدیت است، بنابراین، [[اسم اعظم]] "الله" با وجه غیبی خود، حقایق را از حضرت ذات می گیرد و در مقام واحدیت ظاهر می‌نماید البته ابناء و خبر دادن در هر مرتبه به حسب خودش می‌باشد: واژۀ "[[نبی]]" به [[اسم اعظم]] اطلاق نمی‌شود. [[نبی]] مطلق که با تکلم ذاتی در حضرت واحدیت سخن گفته و حقایق هویت غیبی را در آینه اسماء منعکس نموده، [[اسم اعظم]] "الله" است و معنای "انباء" در این مقام عبارت از اظهار حقایق مستور در هویت غیبی، در مرائی صیقل یافته مستعد اسماء است<ref> مصباح الهدایه الی الخلافه و الولایه، ص۴۰.</ref>.
* [[انبیاء]] هر کدام در کشف و بسط حقایق قوی تر باشد مرتبه‌اش عالی‌تر خواهد بود: "... انبیای سلف، هم کشف داشتند، هم بسط. اما نه به طور اطلاق، بلکه فی الجمله چون در این معنی مختلف بودند؛ چنانکه اولی العزم، کشف و بسط حقایق را بیشتر داشتند و وجود نازنین احمدی{{صل}} که کشف تام و بسط تمام و تام داشت، خاتم شد و خاتم پیامبران گردید؛ یعنی به آن نحوی که ممکن است حقیقت کشف شود، برای [[حضرت محمد]]{{صل}} کشف بود و به آن مقداری که ممکن است حقایق بسط شود برای حضرت بسط نمود و لذا دیگر ممکن نیست کشف و بسط اتمّ از این باشد تا نبوت دیگری حاصل آید، چون صرف الشیء لایتکرّر" <ref> تقریرات فلسفه، ج۳، ص۳۵۱.</ref>.


==مراتب [[انبیا]]==
بالاترین مرتبه [[نبوت]] در مقام واحدیت و نشئه علمیه حضرت جمعی صورت می گیرد که با ظهور [[اسم اعظم]] "الله" در این مقام تحقق پیدا می کند. توضیح اینکه: [[اسم اعظم]] "الله" دو وجه دارد؛ یکی وجه غیبی و کمون آن است که از این وجه رخ به سوی ذات حق دارد و منزه از ظهور است که {{متن قرآن| لَن تَرَانِي}}<ref>سوره اعراف، آیه:۱۴۳.</ref> گویای این وجه است. و وجه دیگر آن، ظهور و تجلی آن در مقام واحدیت است، بنابراین، [[اسم اعظم]] "الله" با وجه غیبی خود، حقایق را از حضرت ذات می گیرد و در مقام واحدیت ظاهر می‌نماید البته ابناء و خبر دادن در هر مرتبه به حسب خودش می‌باشد: واژۀ "[[نبی]]" به [[اسم اعظم]] اطلاق نمی‌شود. [[نبی]] مطلق که با تکلم ذاتی در حضرت واحدیت سخن گفته و حقایق هویت غیبی را در آینه اسماء منعکس نموده، [[اسم اعظم]] "الله" است و معنای "انباء" در این مقام عبارت از اظهار حقایق مستور در هویت غیبی، در مرائی صیقل یافته مستعد اسماء است<ref> مصباح الهدایه الی الخلافه و الولایه، ص۴۰.</ref>.
* [[انبیا]] و [[رسولان الهی]] از نظر مرتبه و [[مقام|مقامی]] که نزد خداوند متعال دارند متفاوت می‌باشند. قرآن کریم، این حقیقت را در آیه زیر به صراحت بیان می‌کند: {{متن قرآن| وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَى بَعْضٍ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا }}<ref> بی‌گمان ما برخی از پیامبران را بر برخی (دیگر) برتری بخشیدیم و به داود، زبور دادیم؛ سوره اسراء، آیه:۵۵.</ref> در حقیقت، بعضی از [[انبیا]] را بر بعضی برتری بخشیدیم، و به داوود زبور دادیم. در روایات [[معصومین]]{{عم}} نیز نسبت به مقام والای بعضی از انبیای الهی و برتری [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} در میان ایشان، گزارش‌های فراوانی مشاهده می‌شود. [[امام رضا|حضرت رضا]] {{ع}} درباره پنج پیامبر بزرگ الهی، یعنی: [[نوح پیامبر|نوح]]، [[ابراهیم پیامبر|ابراهیم]]، [[موسی پیامبر|موسی]]، [[عیسی پیامبر|عیسی]] و [[پیامبر خاتم|محمد]]، چنین می‌فرمایند: {{عربی|"َ هُمْ أَفْضَلُ الْأَنْبِيَاءِ وَ الرُّسُلِ{{عم}}"}} <ref> [[عین اخبار الرضا (کتاب)|عیون اخبار الرضا]]، ج۲، ص۸۰. </ref> ایشان، برترین انبیا و [[رسولان الهی]] می‌باشند. از این پیامبران با نام [[پیامبران اولوالعزم]] یاد شده است و ویژگی ایشان علاوه بر صبر و استقامت ممتاز، این بوده که هر کدام از ایشان کتاب و شریعت مستقلی داشته‌اند و پیامبران معاصر یا متأخر، از شریعت آنان تبعیّت می‌کرده‌اند تا هنگامی که یکی دیگر از [[پیامبران اولوالعزم]]، مبعوث به رسالت می‌شد و کتاب و شریعت جدیدی می‌آورد<ref> مصباح یزدی، محمد تقی، آموزش عقاید </ref>
* البته سایر پیامبران الهی نیز در یک مرتبه قرار ندارند، بلکه از جهات گوناگون با یکدیگر در مقام و مسئولیت، تفاوت‌هایی دارند.


==منابع==
[[انبیاء]] هر کدام در کشف و بسط حقایق قوی تر باشد مرتبه‌اش عالی‌تر خواهد بود: "... انبیای سلف، هم کشف داشتند، هم بسط. اما نه به طور اطلاق، بلکه فی الجمله چون در این معنی مختلف بودند؛ چنانکه اولی العزم، کشف و بسط حقایق را بیشتر داشتند و وجود نازنین احمدی {{صل}} که کشف تام و بسط تمام و تام داشت، خاتم شد و خاتم پیامبران گردید؛ یعنی به آن نحوی که ممکن است حقیقت کشف شود، برای [[حضرت محمد]] {{صل}} کشف بود و به آن مقداری که ممکن است حقایق بسط شود برای حضرت بسط نمود و لذا دیگر ممکن نیست کشف و بسط اتمّ از این باشد تا نبوت دیگری حاصل آید، چون صرف الشیء لایتکرّر" <ref> تقریرات فلسفه، ج۳، ص۳۵۱.</ref>.
* [[پرونده:11203.jpg|22px]] [[حسین صالحی مالستانی| صالحی مالستانی، حسین]]، [[حقیقت نبوت از دیدگاه امام خمینی (مقاله)|'''حقیقت نبوت از دیدگاه امام خمینی''']] (مقاله منتشر شده در [[حضور (نشریه)|فصلنامه حضور]]، شماره ۷۵، زمستان ۱۳۸۹)


==جستارهای وابسته==
== مراتب [[انبیا]] ==
{{پرسش‌های وابسته}}
[[انبیا]] و [[رسولان الهی]] از نظر مرتبه و [[مقام|مقامی]] که نزد خداوند متعال دارند متفاوت می‌باشند. قرآن کریم، این حقیقت را در آیه زیر به صراحت بیان می‌کند: {{متن قرآن| وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَى بَعْضٍ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا }}<ref> بی‌گمان ما برخی از پیامبران را بر برخی (دیگر) برتری بخشیدیم و به داود، زبور دادیم؛ سوره اسراء، آیه:۵۵.</ref> در حقیقت، بعضی از [[انبیا]] را بر بعضی برتری بخشیدیم، و به داوود زبور دادیم. در روایات [[معصومین]] {{عم}} نیز نسبت به مقام والای بعضی از انبیای الهی و برتری [[پیامبر خاتم|رسول خدا]] {{صل}} در میان ایشان، گزارش‌های فراوانی مشاهده می‌شود. [[امام رضا|حضرت رضا]] {{ع}} درباره پنج پیامبر بزرگ الهی، یعنی: [[نوح پیامبر|نوح]]، [[ابراهیم پیامبر|ابراهیم]]، [[موسی پیامبر|موسی]]، [[عیسی پیامبر|عیسی]] و [[پیامبر خاتم|محمد]]، چنین می‌فرمایند: {{عربی|"َ هُمْ أَفْضَلُ الْأَنْبِيَاءِ وَ الرُّسُلِ {{عم}}"}} <ref> [[عین اخبار الرضا (کتاب)|عیون اخبار الرضا]]، ج۲، ص۸۰. </ref> ایشان، برترین انبیا و [[رسولان الهی]] می‌باشند. از این پیامبران با نام [[پیامبران اولوالعزم]] یاد شده است و ویژگی ایشان علاوه بر صبر و استقامت ممتاز، این بوده که هر کدام از ایشان کتاب و شریعت مستقلی داشته‌اند و پیامبران معاصر یا متأخر، از شریعت آنان تبعیّت می‌کرده‌اند تا هنگامی که یکی دیگر از [[پیامبران اولوالعزم]]، مبعوث به رسالت می‌شد و کتاب و شریعت جدیدی می‌آورد<ref> مصباح یزدی، محمد تقی، آموزش عقاید </ref>. البته سایر پیامبران الهی نیز در یک مرتبه قرار ندارند، بلکه از جهات گوناگون با یکدیگر در مقام و مسئولیت، تفاوت‌هایی دارند.
{{ستون-شروع|7}}  
 
== جستارهای وابسته ==
{{مدخل وابسته}}
* [[پیامبر]] ([[نبی]])
* [[پیامبر]] ([[نبی]])
* [[نبوت در قرآن]]
* [[نبوت در قرآن]]
خط ۹۵: خط ۸۹:
* [[ولایت]]
* [[ولایت]]
* [[نبوغ عقلی]]
* [[نبوغ عقلی]]
{{پایان}}
{{پایان مدخل وابسته}}
{{پایان}}
 
==پرسش‌های وابسته==
{{فهرست پرسش‌ها}}
{{ستون-شروع|2}}
 
{{پایان}}
{{پایان}}
 
=='''[[:رده:آثار نبوت|منبع‌شناسی جامع نبوت]]'''==
* [[:رده:کتاب‌شناسی کتاب‌های نبوت|کتاب‌شناسی نبوت]]؛
* [[:رده:مقاله‌شناسی مقاله‌های نبوت|مقاله‌شناسی نبوت]]؛
* [[:رده:پایان‌نامه‌شناسی پایان‌نامه‌های نبوت|پایان‌نامه‌شناسی نبوت]].
 


{{نبوت شناسی}}
== منابع ==
{{منابع}}
# [[پرونده:11203.jpg|22px]] [[حسین صالحی مالستانی| صالحی مالستانی، حسین]]، [[حقیقت نبوت از دیدگاه امام خمینی (مقاله)|'''حقیقت نبوت از دیدگاه امام خمینی''']] (مقاله منتشر شده در [[حضور (نشریه)|فصلنامه حضور]]، شماره ۷۵، زمستان ۱۳۸۹)
{{پایان منابع}}


==پانویس==
== پانویس ==
{{یادآوری پانویس}}
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:مدخل]]
[[رده:اقسام نبی]]
[[رده:نبوت]]
[[رده:مراتب نبوت]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۵ فوریهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۱

تقسیم‌بندی مراتب نبوت

نبوت به پنج مرتبه تقسیم و رتبه‌بندی شده است:

  1. نبوت در مرتبه عالم طبیعت یا نبوت تشریعی؛
  2. انباء در عالم عقول؛
  3. انباء در مرتبه حضرت اسم اعظم؛
  4. نبوت حقیقت محمدیه؛
  5. انباء حضرت اسماء در مقام واحدیت.

مرتبه نخست: نبوت در مرتبه عالم طبیعت یا نبوت تشریعی

اولین مرتبه یعنی نبوت تشریعی برای صاحبان زندان طبیعت و قبور تاریک عالم طبیعت است[۱]. پیامبران الهی برای هدایت انسان‌هایی آمده‌اند که در دام طبیعت گرفتار آمده و تحت تأثیر هوای نفس و دامهای دنیا در مسیر شیطان و خود خواهی، ظلم، بی‌عدالتی و آلودگی‌ها گام برداشته‌اند و از مسیر هدایت و نور دوری گزیده‌اند. پیامبران آمده‌اند تا انسان‌ها را از این گرفتاری‌ها نجات دهند.

مرتبه دوم: خبر دادن در عالم عقول

دومین مرتبه مرتبۀ «انباء" و خبر دادن برای اهل سِرّ از روحانیون و ملائکه مقربین است[۲]؛ در توضیح این مرتبه گفته شده است: "عقول مختلف با تنزل وجودشان و اختلاف مقام شان نسبت به دیگران نقش نبی و مربی را دارند؛ عقلِ مافوق نسبت به عقلِ مادون با اخبار از امور دیگر و تربیت عقل مادون، نقش نبوت را ایفا می کند که بازرترین آن تعلیم اسماء توسط ملائکه به حضرت آدم (ع) است[۳].

مرتبه سوم: خبردادن در مرتبه حضرت اسم اعظم

مرتبه دیگری از انباء و تعلیم آن است که از ناحیه حضرت، اسم اعظم ـ که رب انسان کامل پیامبر اسلام (ص) است ـ برای حقیقت اطلاقیه رخ داد[۴] در این مرحله اسم اعظم الهی نفس قدسی نبوی را تعلیم و تربیت می دهد[۵] و اینگونه است که پیامبر گرامی اسلام (ص) که خاتم پیامبران الهی است تحت تعلیم اسم اعظم قرار می‌گیرد.

مرتبه چهارم: نبوت حقیقت محمدیه (ص)

مرتبه دیگر آن است که از حضرت، عین ثابت محمدی (ص) برای اعیان ثابته رخ داد. امام خمینی بر این اعتقاد است که بعد از مقام واحدیت توسط تجلی اسم اعظم الهی "عین ثابت" انسان کامل یعنی پیامبر اسلام (ص) ظاهر و خلق شد که آن عین ثابت مظهر و تجلی اسم اعظم الهی است. وجود آن، اولین ظهور در نشئه اعیان ثابته است که در حقیقت به تعبیر امام، عین ثابت پیامبر اسلام (ص) کلید کلیدهای خزائن الهی است.

مرتبه پنجم: انباء حضرت اسماء در مقام واحدیت

مرتبه برتر از دو مرتبۀ قبلی برای حضرت اسماء در مقام "واحدیت" و نشئه علمیه جمعیه از حضرت اسم الله اعظم به مقام ظهورش رخ داد و بالاتر از این مرتبه، دیگر انباء و ظهوری نیست بلکه هرچه هست بطون و کمون است[۶].

بالاترین مرتبه نبوت در مقام واحدیت و نشئه علمیه حضرت جمعی صورت می گیرد که با ظهور اسم اعظم "الله" در این مقام تحقق پیدا می کند. توضیح اینکه: اسم اعظم "الله" دو وجه دارد؛ یکی وجه غیبی و کمون آن است که از این وجه رخ به سوی ذات حق دارد و منزه از ظهور است که ﴿ لَن تَرَانِي[۷] گویای این وجه است. و وجه دیگر آن، ظهور و تجلی آن در مقام واحدیت است، بنابراین، اسم اعظم "الله" با وجه غیبی خود، حقایق را از حضرت ذات می گیرد و در مقام واحدیت ظاهر می‌نماید البته ابناء و خبر دادن در هر مرتبه به حسب خودش می‌باشد: واژۀ "نبی" به اسم اعظم اطلاق نمی‌شود. نبی مطلق که با تکلم ذاتی در حضرت واحدیت سخن گفته و حقایق هویت غیبی را در آینه اسماء منعکس نموده، اسم اعظم "الله" است و معنای "انباء" در این مقام عبارت از اظهار حقایق مستور در هویت غیبی، در مرائی صیقل یافته مستعد اسماء است[۸].

انبیاء هر کدام در کشف و بسط حقایق قوی تر باشد مرتبه‌اش عالی‌تر خواهد بود: "... انبیای سلف، هم کشف داشتند، هم بسط. اما نه به طور اطلاق، بلکه فی الجمله چون در این معنی مختلف بودند؛ چنانکه اولی العزم، کشف و بسط حقایق را بیشتر داشتند و وجود نازنین احمدی (ص) که کشف تام و بسط تمام و تام داشت، خاتم شد و خاتم پیامبران گردید؛ یعنی به آن نحوی که ممکن است حقیقت کشف شود، برای حضرت محمد (ص) کشف بود و به آن مقداری که ممکن است حقایق بسط شود برای حضرت بسط نمود و لذا دیگر ممکن نیست کشف و بسط اتمّ از این باشد تا نبوت دیگری حاصل آید، چون صرف الشیء لایتکرّر" [۹].

مراتب انبیا

انبیا و رسولان الهی از نظر مرتبه و مقامی که نزد خداوند متعال دارند متفاوت می‌باشند. قرآن کریم، این حقیقت را در آیه زیر به صراحت بیان می‌کند: ﴿ وَلَقَدْ فَضَّلْنَا بَعْضَ النَّبِيِّينَ عَلَى بَعْضٍ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا [۱۰] در حقیقت، بعضی از انبیا را بر بعضی برتری بخشیدیم، و به داوود زبور دادیم. در روایات معصومین (ع) نیز نسبت به مقام والای بعضی از انبیای الهی و برتری رسول خدا (ص) در میان ایشان، گزارش‌های فراوانی مشاهده می‌شود. حضرت رضا (ع) درباره پنج پیامبر بزرگ الهی، یعنی: نوح، ابراهیم، موسی، عیسی و محمد، چنین می‌فرمایند: "َ هُمْ أَفْضَلُ الْأَنْبِيَاءِ وَ الرُّسُلِ (ع)" [۱۱] ایشان، برترین انبیا و رسولان الهی می‌باشند. از این پیامبران با نام پیامبران اولوالعزم یاد شده است و ویژگی ایشان علاوه بر صبر و استقامت ممتاز، این بوده که هر کدام از ایشان کتاب و شریعت مستقلی داشته‌اند و پیامبران معاصر یا متأخر، از شریعت آنان تبعیّت می‌کرده‌اند تا هنگامی که یکی دیگر از پیامبران اولوالعزم، مبعوث به رسالت می‌شد و کتاب و شریعت جدیدی می‌آورد[۱۲]. البته سایر پیامبران الهی نیز در یک مرتبه قرار ندارند، بلکه از جهات گوناگون با یکدیگر در مقام و مسئولیت، تفاوت‌هایی دارند.

جستارهای وابسته

منابع

  1. صالحی مالستانی، حسین، حقیقت نبوت از دیدگاه امام خمینی (مقاله منتشر شده در فصلنامه حضور، شماره ۷۵، زمستان ۱۳۸۹)

پانویس

  1. مصباح الهدایه الی الخلافه و الولایه، ص ۳۸ -۳۹.
  2. مصباح الهدایه الی الخلافه و الولایه، ص ۳۸- ۳۹.
  3. آیین خاتم، ص ۶۱- ۶۲؛ ر. ک:‏ مصباح الهدایه، ص۴۳.
  4. مصباح الهدایه، ص۳۸- ۳۹؛ نبوت از دیدگاه امام خمینی، ص ۲۹.
  5. آیین خاتم، ص۶۱.
  6. نبوت از دیدگاه امام خمینی، ص۲۹.
  7. سوره اعراف، آیه:۱۴۳.
  8. مصباح الهدایه الی الخلافه و الولایه، ص۴۰.
  9. تقریرات فلسفه، ج۳، ص۳۵۱.
  10. بی‌گمان ما برخی از پیامبران را بر برخی (دیگر) برتری بخشیدیم و به داود، زبور دادیم؛ سوره اسراء، آیه:۵۵.
  11. عیون اخبار الرضا، ج۲، ص۸۰.
  12. مصباح یزدی، محمد تقی، آموزش عقاید