عمر بن مطاع جعفی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۵۰: خط ۵۰:


== مقدمه ==
== مقدمه ==
«عمر»<ref>نام وی را برخی عمرو نیز گفته‌اند (انصارالحسین، شمس الدین، ص۱۰۵، الدار الاسلامیة).</ref> فرزند [[مطاع]] [[جعفی]] مردی [[شجاع]] و نامدار بود<ref>ریاض الشهادة، ج۲، ص۱۴۱.</ref>. اصالت [[یمنی]] داشت<ref>انصار الحسین{{ع}}، ص۱۰۵، الدار الاسلامیة.</ref> و احتمالاً در [[کوفه]] می‌زیسته. نقل کرده‌اند که در [[روز عاشورا]] از [[امام حسین]]{{ع}} [[اجازه]] میدان رفتن گرفت و در ضمن [[مبارزه]] به [[تجلیل]] از آن حضرت پرداخت<ref>عشره کامله، ص۳۹۴.</ref>.
«عمر»<ref>نام وی را برخی عمرو نیز گفته‌اند (انصارالحسین، شمس الدین، ص۱۰۵، الدار الاسلامیة).</ref> فرزند مطاع [[جعفی]] مردی [[شجاع]] و نامدار بود<ref>ریاض الشهادة، ج۲، ص۱۴۱.</ref>. اصالت [[یمنی]] داشت<ref>انصار الحسین{{ع}}، ص۱۰۵، الدار الاسلامیة.</ref> و احتمالاً در [[کوفه]] می‌زیسته. نقل کرده‌اند که در [[روز عاشورا]] از [[امام حسین]]{{ع}} [[اجازه]] میدان رفتن گرفت و در ضمن [[مبارزه]] به تجلیل از آن حضرت پرداخت<ref>عشره کامله، ص۳۹۴.</ref>.


خوارزمی [[رجز]] او را این گونه نقل کرده است:
خوارزمی [[رجز]] او را این گونه نقل کرده است:
خط ۶۷: خط ۶۷:
:امیدوارم با این کار [[رستگار]] شوم و گرمی [[آتش]] را در روزی که بازدارنده‌ای نیست، از خود دور کنم؛ [[درود]] خدای [[اطاعت]] شده بر او (حسین{{ع}}) باد.
:امیدوارم با این کار [[رستگار]] شوم و گرمی [[آتش]] را در روزی که بازدارنده‌ای نیست، از خود دور کنم؛ [[درود]] خدای [[اطاعت]] شده بر او (حسین{{ع}}) باد.


او پیوسته [[جهاد]] کرد تا به [[فیض]] [[شهادت]] نایل آمد<ref>مقتل الحسین، خوارزمی، ج۲، ص۲۲، انوارالهدی.</ref>.<ref>جمعی از نویسندگان، [[پژوهشی پیرامون شهدای کربلا (کتاب)|پژوهشی پیرامون شهدای کربلا]]، ص۲۷۹-۲۸۰.</ref>
او پیوسته [[جهاد]] کرد تا به [[فیض]] [[شهادت]] نایل آمد<ref>مقتل الحسین، خوارزمی، ج۲، ص۲۲، انوارالهدی.</ref>.<ref>جمعی از نویسندگان، [[پژوهشی پیرامون شهدای کربلا (کتاب)|پژوهشی پیرامون شهدای کربلا]]، ص۲۷۹-۲۸۰؛ [[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت سیدالشهداء ج۲ (کتاب)| مظلومیت سیدالشهداء ج۲]]، ص ۶۷.</ref>
 
==شهادت عمرو بن مطاع جعفی==
در کتاب مناقب آمده: بعد از شهادت مالک، عمرو بن مطاع جعفی برای مبارزه [[قیام]] کرد و رجزی را می‌خواند که مطلع آن این است:
{{عربی|انا بن جعف و ابي مطاع *** و في يميني مرهف قطاع}}
یعنی: من از قبیله جعف هستم و پدرم [[مطاع]] است. در دست راست من [[شمشیر]] قاطعی و نیزه‌ای است که سر آن می‌درخشد و از [[نور]] آن شعاعی دیده می‌شود. امروز برای ما [[نیکو]] است که برای [[امام حسین]]{{ع}} زد و خورد نماییم. این [[جهاد]] باعث [[رستگاری]] ما و [[دفاع]] از [[دوزخ]] است، در آن روزی که نفع و فایده‌ای برای کسی نخواهد بود. سپس [[حمله]] کرد تا [[شهید]] گردید<ref>بحار، ج۴۵، ص۲۵؛ مقتل ابو مخنف، ص۷۱.</ref>.<ref>[[علی راجی|راجی، علی]]، [[مظلومیت سیدالشهداء ج۲ (کتاب)|مظلومیت سیدالشهداء]]، ج۲، ص ۶۷.</ref>.


== منابع ==
== منابع ==
خط ۸۳: خط ۷۸:
{{پانویس}}
{{پانویس}}


[[رده:عمر بن مطاع جعفی]]
[[رده:اعلام]]
[[رده:اعلام]]
[[رده:اصحاب امام حسین]]
[[رده:اصحاب امام حسین]]
[[رده:شهدای واقعه کربلا]]
[[رده:جعفی]]
[[رده:جعفی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۴۶

عمر بن مطاع جعفی
آرامگاه شهدای کربلا
نام کاملعمر بن مطاع جعفی
جنسیتمرد
از قبیلهجعفی
پدرمطاع جعفی
محل زندگیکوفه
تاریخ شهادت۶۱ هجری
محل شهادتکربلا
محل آرامگاهکربلا
از اصحابامام حسین
حضور در جنگواقعه عاشورا

مقدمه

«عمر»[۱] فرزند مطاع جعفی مردی شجاع و نامدار بود[۲]. اصالت یمنی داشت[۳] و احتمالاً در کوفه می‌زیسته. نقل کرده‌اند که در روز عاشورا از امام حسین(ع) اجازه میدان رفتن گرفت و در ضمن مبارزه به تجلیل از آن حضرت پرداخت[۴].

خوارزمی رجز او را این گونه نقل کرده است:

اَنَا بْنُ جُعْفي واَبي مَطاعٌ{{{2}}}
وَاَسْمَرٌ سِنانُهُ لَماعٌ{{{2}}}
قَدْ طابَ لي في یَوْمي الْقَراعُ{{{2}}}
من پسر جعفی هستم و پدرم مطاع است و در دستم شمشیری برّنده می‌باشد؛ و نیزه‌ای که پیکان آن می‌درخشد و پرتوافشانی آن دیده می‌شود؛ امروز جنگیدن در راه حسین(ع) برای من گوارا است و از او باید دفاع کرد.

برخی علاوه بر رجز فوق، ابیات زیر را نیز در ادامۀ رجز او آورده‌اند:

یُرْجی بِذاكَ الْفَوْزُ وَالدِّفاعُ{{{2}}}
صَلّی عَلَیهِ المَلِكُ المَطاعُ{{{2}}}
امیدوارم با این کار رستگار شوم و گرمی آتش را در روزی که بازدارنده‌ای نیست، از خود دور کنم؛ درود خدای اطاعت شده بر او (حسین(ع)) باد.

او پیوسته جهاد کرد تا به فیض شهادت نایل آمد[۵].[۶]

منابع

پانویس

  1. نام وی را برخی عمرو نیز گفته‌اند (انصارالحسین، شمس الدین، ص۱۰۵، الدار الاسلامیة).
  2. ریاض الشهادة، ج۲، ص۱۴۱.
  3. انصار الحسین(ع)، ص۱۰۵، الدار الاسلامیة.
  4. عشره کامله، ص۳۹۴.
  5. مقتل الحسین، خوارزمی، ج۲، ص۲۲، انوارالهدی.
  6. جمعی از نویسندگان، پژوهشی پیرامون شهدای کربلا، ص۲۷۹-۲۸۰؛ راجی، علی، مظلومیت سیدالشهداء ج۲، ص ۶۷.