کاربر:Ali/صفحه تمرین۲: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = صحابه
| موضوع مرتبط = صحابه
| عنوان مدخل  = حصین بن نضله اسدی
| عنوان مدخل  = حصين بن نیار حنظلی
| مداخل مرتبط = [[حصین بن نضله اسدی در تاریخ اسلامی]]
| مداخل مرتبط = [[حصين بن نیار حنظلی در تاریخ اسلامی]]
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}
== آشنایی اجمالی ==
== آشنایی اجمالی ==
برخی منابع بدون اشاره به مشخصاتی از وی، تنها گفته‌اند: [[رسول خدا]]{{صل}} نامه‌ای برای وی نوشت و طبق آن مربد<ref>محل خشک کردن خرما.</ref> و کُنیف<ref>قطعه زمینی یا محوطه‌ای.</ref> به او بخشید و [[امر]] فرمود که کسی در این‌باره با او [[دشمنی]] نکند. این [[نامه]] را [[مغیره بن شعبه]] نوشت<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۱۰؛ أبو نعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۸۳۵؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۳۸؛ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۲۶؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۷۸.</ref>. البته دو اصطلاح یادشده در منابع به شکل‌های مختلفی همچون «ثرمد و کثیف»<ref>أبو نعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۸۳۵.</ref>، «مرثد و کنیف»<ref>ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۳۸؛ و در چاپ قدیم، ج۲، ص۲۷.</ref>، «آرام و کسه»<ref>ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۱۰.</ref> یا «تربد یا ثرمدا و کثیفه»<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۲۶.</ref> «ترمد و کتیفه» و [[متقی هندی]]<ref>متقی هندی، کنز العمال، ج۱۰، ص۶۰۲.</ref> آورده‌اند که در برخی موارد قطعاً [[تصحیف]] است و در برخی موارد اشاره به مکانی در [[بنی‌اسد]] و جاهای دیگر دارد<ref>برای اطلاع بیشتر از اختلاف در این نام‌ها، ر.ک: احمدی میانجی، مکاتیب الرسول، ج۳، ص۴۶۵،۴۶۷.</ref>. به گفته ابن حجر<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۷۸.</ref>، ابن مَنْدَه<ref>م.۳۹۵ و صاحب معرفة الصحابه.</ref> گفته است [[حصین بن نضله]] را جز از طریق این [[روایت]] نمی‌شناسد و با توجه به [[زمان]] [[مسلمان]] شدن مغیره بن شعبه پیش از [[فتح مکه]]، می‌توان نوشته شدن نامه را در سال‌های آخر [[عمر پیامبر]]{{صل}} دانست. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۷۸.</ref> سپس می‌گوید [[ابن کلبی]] در کتاب جمهرة، در [[نسب خزاعه]]، از شخصی به نام «[[حصین بن نضلة بن زید]]» یاد کرده؛ <ref>این مطلب در جمهرة یافت نشد، بلکه در نسب معد به دست آمد، ر.ک: ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۷۸.</ref> و می‌گوید او [[سرور]] [[اهل]] زمان خود بود و پیش از [[اسلام]] درگذشت. به نظر می‌رسد ابن حجر با این سخن [[تمایل]] دارد که وی را با «[[حصین بن نضله]]» مورد بحث یکی بداند، در حالی‌که در منابعی که از وی یاد کرده‌اند، از [[نامه]] [[رسول خدا]]{{صل}} و نام «حصین» به همان شکل که در بالا بیان شد یاد شده است و یکی بودن این دو بسیار بعید می‌نماید. قابل یادآوری است که در میان [[قبایل عرب]] چند تیره و [[قبیله]] به [[بنی‌اسد]] [[شهرت]] دارند که [[بنی‌اسد بن خزیمه]] و [[بنی‌اسد بن عبدالعُزّی]] از آن جمله‌اند.<ref>[[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «حصین بن نضله اسدی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۸۵-۸۶.</ref>
با توجه به اخباری که برای او نقل کرده‌اند، باید وی را از [[بنی یربوع بن حنظله]]، از [[زید مناة بن تمیم]]، از [[الیاس بن مضر]]، از عدنان دانست<ref>ر.ک: ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۶۷.</ref>. [[طبری]]<ref>طبری، تاریخ، ج۳، ص۲۶۷-۲۷۰.</ref> به نقل از [[سیف بن عمر]]، وی را از [[کارگزاران]] [[رسول خدا]]{{صل}} معرفی کرده و از نقش او به‌عنوان [[رئیس]] «بهدی»<ref>روستایی در یمامه، ر.ک: یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۱۴.</ref> در [[زمان]] [[ارتداد]] و ماجرای [[سجاح]]<ref>از زنان مدعی دروغین پیغمبری</ref>، [[سخن]] گفته است. از وی به هنگام فتح مناطقی از [[ایران]] به [[سال ۱۴ق]]<ref>ر.ک: طبری، تاریخ طبری، ج۳، ص۵۰۳.</ref> سخنانی به میان آمده و از او اشعاری درباره فتح [[اهواز]] و [[دشت]] [[میسان]] نقل شده است<ref>ر.ک: یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۴۶۰ و ج۵، ص۱۹۹.</ref>. در میان [[صحابه‌نگاران]]، تنها [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۸۲.</ref> در بخش نخست الإصابة ([[صحابه]]) از او نام برده و گوید: [[سیف]] و [[طبرانی]] (که درست آن طبری است، چنان‌که بدان اشاره شد) از وی به‌عنوان یکی از کارگزاران رسول خدا{{صل}} یاد کرده‌اند و [[ابن فتحون]] نیز در استدراک خود (بر [[الاستیعاب]]) نام وی را آورده است. البته [[علامه عسکری]]<ref>عسکری سید مرتضی، یکصد و پنجاه صحابی ساختگی، ج۳، ص۲۰۸.</ref> وی را از چهره‌های ساختگی سیف بن عمر می‌داند.<ref>[[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «حصين بن نیار حنظلی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۸۷.</ref>
 
== جستارهای وابسته ==
{{مدخل وابسته}}
* [[...]] (قبیله)
{{پایان مدخل وابسته}}


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:IM009659.jpg|22px]] [[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|'''مقاله «حصین بن نضله اسدی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳''']]
# [[پرونده:IM009659.jpg|22px]] [[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|'''مقاله «حصين بن نیار حنظلی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


خط ۱۸: خط ۲۳:
[[رده:اعلام]]
[[رده:اعلام]]
[[رده:اصحاب پیامبر]]
[[رده:اصحاب پیامبر]]
------------------------------

نسخهٔ ‏۱۷ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۳۴

آشنایی اجمالی

با توجه به اخباری که برای او نقل کرده‌اند، باید وی را از بنی یربوع بن حنظله، از زید مناة بن تمیم، از الیاس بن مضر، از عدنان دانست[۱]. طبری[۲] به نقل از سیف بن عمر، وی را از کارگزاران رسول خدا(ص) معرفی کرده و از نقش او به‌عنوان رئیس «بهدی»[۳] در زمان ارتداد و ماجرای سجاح[۴]، سخن گفته است. از وی به هنگام فتح مناطقی از ایران به سال ۱۴ق[۵] سخنانی به میان آمده و از او اشعاری درباره فتح اهواز و دشت میسان نقل شده است[۶]. در میان صحابه‌نگاران، تنها ابن حجر[۷] در بخش نخست الإصابة (صحابه) از او نام برده و گوید: سیف و طبرانی (که درست آن طبری است، چنان‌که بدان اشاره شد) از وی به‌عنوان یکی از کارگزاران رسول خدا(ص) یاد کرده‌اند و ابن فتحون نیز در استدراک خود (بر الاستیعاب) نام وی را آورده است. البته علامه عسکری[۸] وی را از چهره‌های ساختگی سیف بن عمر می‌داند.[۹]

جستارهای وابسته

  • ... (قبیله)

منابع

پانویس

  1. ر.ک: ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۴۶۷.
  2. طبری، تاریخ، ج۳، ص۲۶۷-۲۷۰.
  3. روستایی در یمامه، ر.ک: یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۵۱۴.
  4. از زنان مدعی دروغین پیغمبری
  5. ر.ک: طبری، تاریخ طبری، ج۳، ص۵۰۳.
  6. ر.ک: یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۲، ص۴۶۰ و ج۵، ص۱۹۹.
  7. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۸۲.
  8. عسکری سید مرتضی، یکصد و پنجاه صحابی ساختگی، ج۳، ص۲۰۸.
  9. خانجانی، قاسم، مقاله «حصين بن نیار حنظلی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۸۷.