کاربر:Ali/صفحه تمرین۲: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
بدون خلاصۀ ویرایش
برچسب: پیوندهای ابهام‌زدایی
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = صحابه
| موضوع مرتبط = صحابه
| عنوان مدخل  = حکیم بن اشرف
| عنوان مدخل  = حکیم بن حزن مخزومی
| مداخل مرتبط = [[حکیم بن اشرف در تاریخ اسلامی]]
| مداخل مرتبط = [[حکیم بن حزن مخزومی در تاریخ اسلامی]]
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}
== آشنایی اجمالی ==
== آشنایی اجمالی ==
وی از تیره دیل بن عمرو، از [[عبد القیس]] بود<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۴۸؛ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۲۹۸.</ref>. نام او را «[[حکیم]]» هم گفته‌اند<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۲۱.</ref> اما بیشتر «حُکیم» آورده‌اند<ref>ابن اثیر، أسد الغابة، ج۲، ص۵۷؛ ابن اثیر، الکامل، ج۳، ص۲۲۰؛ ابن حجر، الإصابة، ج۲، ص۱۵۲ و ۱۸۱.</ref> و نام پدرش را [[جبل]] نیز گفته‌اند<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۲۱؛ ابن اثیر، أسد الغابة، ج۲، ص۵۷.</ref>.
وی عموی [[سعید بن مسیب بن حَزن]] بود و مادرش [[فاطمه بنت سائب بن عُویمِر]] نام داشت<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۱۸.</ref>. بر اساس [[روایت]] [[ابن اسحاق]]، وی به هنگام [[فتح مکه]] (سال هشتم) همراه پدرش [[اسلام]] آورد و سپس در [[نبرد یمامه]] به سال ۱۲ از [[جنگ‌های رِدّه]] شرکت کرد و کشته شد<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۱۸؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۶۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۹۸.</ref>. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۹۹.</ref> در بخش نخست [[الاصابه]] از وی یاد کرده و پس از اشاره به خبر یاد شده، از [[ابن منده]]<ref>م ۳۹۵ و صاحب کتاب معرفة الصحابه.</ref> نقل کرده که از [[حکیم]] روایتی نشنیده است<ref>نیز ر.ک: ابونعیم، معجم الرجال، ج۲، ص۷۰۶.</ref>. به گفته [[ابن عبدالبر]]<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۱۸.</ref> و [[ابن اثیر]]<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۶۰.</ref>، ابومَعشَر گوید: در [[یمامه]]«حکیم بن ابی‌وَهب» کشته شد. وی «حکیم» را [[برادر]] «حَزن» دانسته، در حالی که درست آن است که «حکیم» پسر «حَزن» باشد<ref>برای خبر کشته شدن وی ر.ک: طبرانی، معجم الکبیر، ج۳، ص۲۰۸.</ref>.
در [[صحابی]] بودن وی [[اختلاف]] است. [[ابن عبدالبر]]<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۲۱.</ref>، او را در شمار [[صحابه]] آورده، می‌گوید: او [[رسول خدا]]{{صل}} را [[درک]] کرد اما آن حضرت را ندید و [[آگاهی]] ندارم که او [[روایت]] یا خبری نقل کرده باشد که دلالت کند وی از رسول خدا{{صل}} روایت شنیده است. [[ابن اثیر]]<ref>ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۵۷.</ref> نیز به همین خبر ابن عبدالبر اشاره کرده است. [[ابن حجر]]<ref>ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۵۲.</ref> در بخش سوم ([[مخضرمین]]) از وی یاد کرده و پس از اشاره به خبر ابن عبدالبر می‌گوید عثمان وی را به سِند فرستاد. او سپس در [[بصره]] سکونت گزید و در [[نبرد جمل]] کشته شد. وی را مردی [[صالح]]، [[دیندار]]<ref>عابد و بزرگ، ر.ک: ذهبی، تاریخ الإسلام، ج۳، ص۴۹۵.</ref> و مورد [[اطاعت]] در خاندانش معرفی کرده‌اند<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۲۱؛ ابن اثیر، أسد الغابة، ج۲، ص۵۷.</ref>.
<ref>[[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «حکیم بن حزن مخزومی»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۱۱۰-۱۱۱.</ref>
مهم‌ترین بخش [[زندگی]] حکیم، نقش مؤثر او در محاصره عثمان و شرکت در [[قتل عثمان]]<ref>برای اطلاع بیشتر، ر.ک: ابن شبه، تاریخ المدینة، ج۳، ص۱۳۲ و ج۴، ص۱۱۵۲؛ ابن قتیبه، المعارف، ص۱۹۶؛ بلاذری، أنساب الأشراف، ج۶، ص۱۷۴.</ref> و [[حمایت]] [[قاطع]] او از امیرالمؤمنین علی{{ع}} است. پس از آنکه وی از سِند بازگشت، عثمان از او درباره اوضاع آنجا پرسید و او توضیحاتی داد و عثمان تا [[زمان]] مرگش کسی را بر سِند نگمارد<ref>خلیفة بن خیاط، التاریخ، ص۱۳۴؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۲۱.</ref>.
حکیم از کسانی بود که از [[عبدالله بن عامر]] و دیگر [[کارگزاران]] عثمان بر [[خلیفه سوم]] [[عیب]] می‌گرفت<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۲۱.</ref>. از [[حکیم]] به عنوان [[والی امام علی]]{{ع}}<ref>ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۱، ص۴۸.</ref>، [[فرمانده]] [[نیروی نظامی]] [[بصره]] از سوی عثمان بن حنیف<ref>بلاذری، [[أنساب الأشراف]]، ج۳، ص۲۶؛ [[ابن کثیر]]، البدایة و النهایة، ج۷، ص۲۵۹؛ صفدی، [[الوافی]] بالوفیات، ج۱۳، ص۸۰.</ref> و کسی که مکران<ref>ناحیه‌ای که از غرب به کرمان و از شمال به سجستان و از جنوب به دریا و از شرق به هند می‌رسد. ر.ک: یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۱۸۰.</ref> به دست او فتح شده است<ref>یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۵، ص۱۷۹.</ref>، [[شجاع‌ترین]] افراد [[زمان]] خود<ref>بلاذری، أنساب الأشراف، ج۵، ص۱۳۰.</ref> و از [[شیعیان اهل بیت]]<ref>ابن خلدون، تاریخ، ج۲، ص۱۴۱.</ref> یاد کرده‌اند.
 
پس از [[مرگ عثمان]]، هنگامی که [[زبیر]]، [[طلحه]] و [[عایشه]] به بصره آمدند، [[عثمان بن حنیف]] که [[والی امام علی]]{{ع}} در بصره بود، [[حکیم]] را همراه هفتصد تن از [[قبایل]] [[عبد القیس]] و [[بکر بن وائل]] برای مقابله با آنان به [[زابوقه]]، در نزدیکی بصره، فرستاد که در این [[نبرد]] (معروف به [[جمل]] اصغر) حکیم به [[شهادت]] رسید و [[قاتل]] او مردی از [[قبیله]] بنی [[حدان]] بود<ref>با اندکی اختلاف، ر.ک: بلاذری، أنساب الأشراف، ج۳، ص۲۷؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۲۱.</ref>.
بر اساس خبری دیگر، [[ابن زبیر]] پس از [[صلح]] عثمان بن حنیف با طلحه و زبیر به عثمان بن حنیف[[خیانت]] کرد و شبانه وارد قصر شد و پس از کشتن چهل تن از [[نگهبانان]]، [[بیت‌المال]] را گشود و عثمان بن حنیف را دستگیر و [[شکنجه]] داد. حکیم با هفتصد تن از [[قبیله ربیعه]] به مقابله برخاست و آنان را از [[قصر]] [[دارالاماره]] بیرون راند، اما بر او [[هجوم]] بردند و پای او را قطع شد و سرانجام به دست سحیم<ref>یا ضحیم، ر.ک: طبری، تاریخ، ج۴، ص۴۷۴.</ref> حدانی به [[قتل]] رسید<ref>ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۲۱؛ ابن اثیر، أسد الغابة، ج۲، ص۵۷.</ref> و در بصره به خاک سپرده شد<ref>عسکری، تصحیفات المحدثین، ج۳، ص۱۰۱۸.</ref>.
در برخی منابع از [[حکیم بن جبله]] [[بدگویی]] کرده‌اند<ref>طبری، تاریخ، ج۴، ص۴۳۵؛ ابن عساکر، تاریخ دمشق، ج۳۹، ص۳۶۰؛ ذهبی، تاریخ الإسلام، ج۳، ص۴۴۸ و ص۴۹۵.</ref> که به نظر می‌رسد به سبب شرکت او در کشتن عثمان و از روی [[تعصب]] بی‌جای برخی [[مورخان]] باشد.<ref>[[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|مقاله «حکیم بن اشرف»، دانشنامه سیره نبوی]] ج۳، ص۱۰۷-۱۰۸.</ref>


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==
{{مدخل وابسته}}
{{مدخل وابسته}}
* [[بنی‌ثقیف]] (قبیله)
* [[بنی‌عبدالقیس]] (قبیله)
* [[ابو عبید ثقفی]] (برادر)
{{پایان مدخل وابسته}}
{{پایان مدخل وابسته}}


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:IM009659.jpg|22px]] [[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|'''مقاله «حکیم بن اشرف»، دانشنامه سیره نبوی ج۳''']]
# [[پرونده:IM009659.jpg|22px]] [[قاسم خانجانی|خانجانی، قاسم]]، [[دانشنامه سیره نبوی ج۳ (کتاب)|'''مقاله «حکیم بن حزن مخزومی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}



نسخهٔ ‏۳۰ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۶:۵۶

آشنایی اجمالی

وی عموی سعید بن مسیب بن حَزن بود و مادرش فاطمه بنت سائب بن عُویمِر نام داشت[۱]. بر اساس روایت ابن اسحاق، وی به هنگام فتح مکه (سال هشتم) همراه پدرش اسلام آورد و سپس در نبرد یمامه به سال ۱۲ از جنگ‌های رِدّه شرکت کرد و کشته شد[۲]. ابن حجر[۳] در بخش نخست الاصابه از وی یاد کرده و پس از اشاره به خبر یاد شده، از ابن منده[۴] نقل کرده که از حکیم روایتی نشنیده است[۵]. به گفته ابن عبدالبر[۶] و ابن اثیر[۷]، ابومَعشَر گوید: در یمامه«حکیم بن ابی‌وَهب» کشته شد. وی «حکیم» را برادر «حَزن» دانسته، در حالی که درست آن است که «حکیم» پسر «حَزن» باشد[۸]. [۹]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۱۸.
  2. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۱۸؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۶۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۹۸.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۹۹.
  4. م ۳۹۵ و صاحب کتاب معرفة الصحابه.
  5. نیز ر.ک: ابونعیم، معجم الرجال، ج۲، ص۷۰۶.
  6. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۱۸.
  7. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۶۰.
  8. برای خبر کشته شدن وی ر.ک: طبرانی، معجم الکبیر، ج۳، ص۲۰۸.
  9. خانجانی، قاسم، مقاله «حکیم بن حزن مخزومی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۱۰-۱۱۱.