|
|
| (۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) |
| خط ۱: |
خط ۱: |
| ==نویسنده: آقای پورانزاب== | | ==الدليل التصنيفي== |
| '''کُفر:''' [[انکار]] [[خدا]]، [[بیاعتقادی]] به [[آفریدگار]]. اصل معنای آن "پوشاندن" است. به [[ناسپاسی]] نسبت به [[نعمتهای خداوند]] نیز چون نوعی پوشاندن و بیتوجهی نسبت به آنهاست، کفر [[نعمت]] یا [[کفران نعمت]] گفته میشود. [[کفاره گناه]] هم از آن جهت گفته میشود که آثار و پیامدها یا [[عقوبت]] [[گناه]] را از بین میبرد. بزرگترین کفر، [[انکار]] [[خداوند]] یکتا یا [[انکار]] [[دین]] و [[شریعت]] او و [[نبوت]] انبیاست. [[کفار]] در طول [[تاریخ]]، [[دعوت]] [[توحیدی]] [[پیامبران]] را نمیپذیرفتند و به [[خدا]] و [[نبوت]] و [[وحی]] و [[قیامت]] [[اعتقاد]] نداشتند. همچنان که [[کفر به خدا]]، انحرافِ [[اعتقادی]] است، به تعبیر [[قرآن]] "[[کفر به طاغوت]]" و [[بیزاری]] و عدم [[تبعیت]] از قدرتهای خودکامه و [[بت]] و خداهای ساختگی، [[شرط ایمان]] است. مادیون که متافیزیک (ماورای [[طبیعت]]) را قبول ندارند و جز به آنچه محسوس و ملموس است [[عقیده]] ندارند، کافرند و نجس محسوب میشوند. کسانی هم که ضروریات [[دین]] را [[انکار]] کنند، [[کافر]] محسوب میشوند. [[خداوند]] در [[قرآن]] به [[کافران]] [[وعده]] [[عذاب]] [[جهنم]] داده است و به [[پیامبر]] و [[مسلمانان]] [[فرمان]] داده که با سران کفر و با [[کافران]] بجنگد و در مقابلشان [[نرمش]] نشان ندهند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگنامه دینی (کتاب)| فرهنگنامه دینی]]، ص:۱۹۰.</ref>.
| | {{فهرست اثر}} |
| | * ۱:۳:۲:۱ الكفر |
| | * ۱:۱:۳:۲:۱ حقيقة الكفر |
| | * ۲:۱:۳:۲:۱ صفات الكافرين |
| | * ۳:۱:۳:۲:۱ الاعتقادات المكفرة |
| | * ۴:۱:۳:۲:۱ الألفاظ المكفرة |
| | * ۵:۱:۳:۲:۱ الأعمال المكفرة |
| | * ۶:۱:۳:۲:۱ الجاهلية |
| | * ۷:۱:۳:۲:۱ الشك في الإيمان |
| | {{پایان فهرست اثر}} |
|
| |
|
| ==مقدمه== | | == مقدمه == |
| *معنای لغوی "کفر"، پوشش و پوشاندن است. از این رو، [[مردم]] [[عرب]]، شب را "[[کافر]]" میگویند؛ زیرا اشیاء را میپوشاند و [[پنهان]] میکند و نیز به کشاورز که بر [[زمین]] بذر میپاشد و بذرها را در آن [[پنهان]] میسازد. برگهایی نیز که میوههای درخت را میپوشانند، "[[کافور]]" خوانده میشوند<ref>مفردات، ۴۳۳.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص۳۸۵.</ref>.
| | '''کُفر:''' [[انکار]] [[خدا]]، [[بیاعتقادی]] به [[آفریدگار]]. اصل معنای آن "پوشاندن" است. به [[ناسپاسی]] نسبت به [[نعمتهای خداوند]] نیز چون نوعی پوشاندن و بیتوجهی نسبت به آنهاست، کفر [[نعمت]] یا [[کفران نعمت]] گفته میشود. [[کفاره گناه]] هم از آن جهت گفته میشود که آثار و پیامدها یا [[عقوبت]] [[گناه]] را از بین میبرد. بزرگترین کفر، [[انکار]] [[خداوند]] یکتا یا [[انکار]] [[دین]] و [[شریعت]] او و [[نبوت]] انبیاست. [[کفار]] در طول [[تاریخ]]، [[دعوت]] [[توحیدی]] [[پیامبران]] را نمیپذیرفتند و به [[خدا]] و [[نبوت]] و [[وحی]] و [[قیامت]] [[اعتقاد]] نداشتند. همچنان که [[کفر به خدا]]، انحرافِ [[اعتقادی]] است، به تعبیر [[قرآن]] "[[کفر به طاغوت]]" و [[بیزاری]] و عدم [[تبعیت]] از قدرتهای خودکامه و [[بت]] و خداهای ساختگی، [[شرط ایمان]] است. مادیون که متافیزیک (ماورای [[طبیعت]]) را قبول ندارند و جز به آنچه محسوس و ملموس است [[عقیده]] ندارند، کافرند و نجس محسوب میشوند. کسانی هم که ضروریات [[دین]] را [[انکار]] کنند، [[کافر]] محسوب میشوند. [[خداوند]] در [[قرآن]] به [[کافران]] [[وعده]] [[عذاب]] [[جهنم]] داده است و به [[پیامبر]] و [[مسلمانان]] [[فرمان]] داده که با سران کفر و با [[کافران]] بجنگد و در مقابلشان [[نرمش]] نشان ندهند<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[ فرهنگنامه دینی (کتاب)|فرهنگنامه دینی]]، ص۱۹۰.</ref>. |
| *کفر در اصطلاح [[دینی]] تعریفهای متعددی دارد: یکی، [[باور]] نداشتنِ آنچه باید باورش کرد؛ همانند [[توحید]] و [[نبوت]] و [[معاد]] و ضروریات [[دین]]<ref>الایمان و الکفر فی الکتاب و السنة، ۴۹.</ref>. دیگر، [[انکار]] آگاهانه [[سخن پیامبر]] {{صل}} و آنچه آورده است<ref>قواعد المرام، ۱۷۱؛ ارشاد الطالبین، ۴۴۳.</ref>.
| |
| *اما تعریف جامع کفر عبارت است از: [[انکار]] [[الوهیت]]، [[توحید]]، [[رسالت]] و ضروری [[دین]]- با التفات به ضروری بودن آن- اگر به [[انکار]] [[رسالت]] بینجامد<ref>العروة الوثقی، ۱/ ۵۴.</ref>. کفر، نقیض [[ایمان]] است و ماهیت آن عبارت است از عناد و میل بر پوشانیدن [[حقیقت]]<ref>فرهنگ مطهر، ۶۶۳.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص۳۸۵.</ref>.
| |
| *[[قرآن کریم]] کفر را به معنایی غیر از آنچه گذشت نیز به کار گرفته است. در این معنا، کفر نه تنها مذموم نیست که از [[واجبات]] بس سترگ است: {{متن قرآن|فَمَنْ يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِنْ بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى}}<ref>«پس، آنکه به طاغوت کفر ورزد و به خداوند ایمان آورد، بیگمان به دستاویز استوارتر چنگ زده است» سوره بقره، آیه ۲۵۶.</ref>. در اینجا کفر به معنای رد [[طاغوت]] و [[ایمان به خدا]] است. از این آیه بر میآید که [[مؤمن]] باید به [[باطل]] کفر بورزد و به [[حق]] [[ایمان]] آوَرَد<ref>آشنایی با قرآن، ۲/ ۷۸.</ref><ref>[[فرهنگ شیعه (کتاب)|فرهنگ شیعه]]، ص۳۸۵.</ref>.
| |
|
| |
|
| ==[[کافر]]==
| | == پانویس == |
| ==پانویس== | | {{پانویس}} |
| {{یادآوری پانویس}} | |
| {{پانویس2}}
| |
