عمه محمد بن زیاد: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = اصحاب امام صادق | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== این بانو از زنان دانشمند رجالی و اهل حدیث، راوی حدیث از امام صادق{{ع}} معرفی شده است. ابن قولویه (م۳۶۷ق) با واسطه تعدادی از راویان از م...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
(←مقدمه) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
این بانو از [[زنان]] دانشمند رجالی و [[اهل حدیث]]، [[راوی حدیث]] از [[امام صادق]]{{ع}} معرفی شده است. [[ابن قولویه]] (م۳۶۷ق) با واسطه تعدادی از [[راویان]] از [[محمد بن زیاد]] [[روایت]] عمه او را آورده است. وی گوید: از امام صادق{{ع}} شنیدم که فرمود: {{متن حدیث|إِنَّ فِي طِينِ الْحَائِرِ الَّذِي فِيهِ الْحُسَيْنُ{{ع}} شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ أَمَاناً مِنْ كُلِّ خَوْفٍ}}<ref>کامل الزیارات، ص۲۷۸؛ معجم رجال الحدیث، ج۲۳، ص۱۹۵.</ref> در تربتی که متعلق به حرمی است که [[امام حسین]]{{ع}} در آن مدفون است شفای هر [[درد]] و موجب مصونیت از هرگونه [[بیم]] و هراسی خواهد بود.<ref>[[مرضیه محمدزاده|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)|زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین]]، ص ۲۹۸.</ref> | این بانو از [[زنان]] [[دانشمند رجالی]] و [[اهل حدیث]]، [[راوی حدیث]] از [[امام صادق]]{{ع}} معرفی شده است. [[ابن قولویه]] (م۳۶۷ق) با واسطه تعدادی از [[راویان]] از [[محمد بن زیاد]] [[روایت]] عمه او را آورده است. وی گوید: از امام صادق{{ع}} شنیدم که فرمود: {{متن حدیث|إِنَّ فِي طِينِ الْحَائِرِ الَّذِي فِيهِ الْحُسَيْنُ{{ع}} شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ أَمَاناً مِنْ كُلِّ خَوْفٍ}}<ref>کامل الزیارات، ص۲۷۸؛ معجم رجال الحدیث، ج۲۳، ص۱۹۵.</ref> در تربتی که متعلق به حرمی است که [[امام حسین]]{{ع}} در آن مدفون است شفای هر [[درد]] و موجب مصونیت از هرگونه [[بیم]] و هراسی خواهد بود.<ref>[[مرضیه محمدزاده|محمدزاده، مرضیه]]، [[زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین (کتاب)|زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین]]، ص ۲۹۸.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۸ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۱۹
مقدمه
این بانو از زنان دانشمند رجالی و اهل حدیث، راوی حدیث از امام صادق(ع) معرفی شده است. ابن قولویه (م۳۶۷ق) با واسطه تعدادی از راویان از محمد بن زیاد روایت عمه او را آورده است. وی گوید: از امام صادق(ع) شنیدم که فرمود: «إِنَّ فِي طِينِ الْحَائِرِ الَّذِي فِيهِ الْحُسَيْنُ(ع) شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ أَمَاناً مِنْ كُلِّ خَوْفٍ»[۱] در تربتی که متعلق به حرمی است که امام حسین(ع) در آن مدفون است شفای هر درد و موجب مصونیت از هرگونه بیم و هراسی خواهد بود.[۲]
منابع
پانویس
- ↑ کامل الزیارات، ص۲۷۸؛ معجم رجال الحدیث، ج۲۳، ص۱۹۵.
- ↑ محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۲۹۸.