عمه محمد بن زیاد
مقدمه
این بانو از زنان دانشمند رجالی و اهل حدیث، راوی حدیث از امام صادق(ع) معرفی شده است. ابن قولویه (م۳۶۷ق) با واسطه تعدادی از راویان از محمد بن زیاد روایت عمه او را آورده است. وی گوید: از امام صادق(ع) شنیدم که فرمود: «إِنَّ فِي طِينِ الْحَائِرِ الَّذِي فِيهِ الْحُسَيْنُ(ع) شِفَاءً مِنْ كُلِّ دَاءٍ وَ أَمَاناً مِنْ كُلِّ خَوْفٍ»[۱] در تربتی که متعلق به حرمی است که امام حسین(ع) در آن مدفون است شفای هر درد و موجب مصونیت از هرگونه بیم و هراسی خواهد بود.[۲]
منابع
پانویس
- ↑ کامل الزیارات، ص۲۷۸؛ معجم رجال الحدیث، ج۲۳، ص۱۹۵.
- ↑ محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۲۹۸.