سیر تاریخی منجیباوری در یهود چیست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{پرسش غیرنهایی}} {{جعبه اطلاعات پرسش | موضوع اصلی = مهدویت (پرسش)|بانک جامع...» ایجاد کرد) |
جز (حذف پیوند از عنوان منبعشناسی جامع مهدویت توسط ربات) |
||
| خط ۲۲: | خط ۲۲: | ||
==پرسشهای وابسته== | ==پرسشهای وابسته== | ||
== | ==منبعشناسی جامع مهدویت== | ||
{{پرسشهای وابسته}} | {{پرسشهای وابسته}} | ||
{{ستون-شروع|3}} | {{ستون-شروع|3}} | ||
نسخهٔ ۱۷ مهٔ ۲۰۱۹، ساعت ۱۹:۴۸
| سیر تاریخی منجیباوری در یهود چیست؟ | |
|---|---|
 | |
| موضوع اصلی | بانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت |
| مدخل اصلی | مهدویت |
سیر تاریخی منجیباوری در یهود چیست؟ یکی از پرسشهای مرتبط به بحث مهدویت است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی مهدویت مراجعه شود.
عبارتهای دیگری از این پرسش
پاسخ نخست
- نویسندگان کتاب «نگین آفرینش» در این باره گفتهاند:
- «در دورههای اولیه تاریخ یهود و تا قبل از تأسیس نهاد پادشاهی و حکومت حضرت داوود(ع)، این خداست که بر اساس عهدی که با موسی بسته است، "منجی بنی اسرائیل" است؛ ولی پس از به قدرت رسیدن حضرت داوود(ع) به عنوان پادشاه بنی اسرائیل و تأیید او به وسیلۀ "یهوه" جریان منجی در شکل ماشیح که همان مسیحِ منجی است شکل میگیرد و این مسیحاست که با تأیید یهوه، موظف است حاکمیت قوم بنی اسرائیل را بر سرزمینِ مقدس تداوم بخشد؛ بنابراین، منجی، همان پادشاهِ حاکم و موجود است، نه کسی که خواهد آمد و نجات خواهد داد؛ ولی پس از پادشاهی حضرت سلیمان(ع) پسر حضرت داوود(ع)، پادشاهی متحّد یهود به اختلاف گرایید و از آن پس بنی اسرائیل از شوکت و عزت خود به زیر آمد و پیوسته در حسرت آیندهای آرمانی که با ظهور شاهی از نسل داوود شکل میگیرد، نشست. این دوره حدود دو قرن پیش از میلاد مسیح و ظهور مسیحیت است که بحث منجی موعود آرمانی آشکارا مطرح میشود و دانیال حضرت نبی(ع) به دنبال رنجهای پی در پی قوم یهود، پایان زجرها و آوارگیها را به قوم یهود نوید میدهد و موضوعِ ظهورِ "نجاتبخش قوم خدا" در افکار یهود توسعه مییابد.[۱] از آن زمان، یهودیان همواره در انتظار یک رهبر الهی فاتح بودهاند که اقتدار و شکوه قوم خدا را به عصر درخشان حضرت داوود(ع) و حضرت سلیمان(ع) برگرداند. شخصیت مورد انتظار یهود، "ماشیح" (مسیح، مسحشده) خوانده میشد. ماشیح –چنانکه گفتیم- لقب پادشاهان قدیم بنی اسرائیل بود زیرا مرسوم بود که پیامبران در حضور جمع، اندکی روغن بر سر آنان میمالیدند و بدین وسیله نوعی قداست برای ایشان پدید میآمد. این لقب در زمانهای بعد به پادشانه آرمانی یهود اطلاق شد.[۲]»[۳].
پرسشهای وابسته
منبعشناسی جامع مهدویت
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ گونهشناسی اندیشه منجی موعود در ادیان، ص ۱۷۰ تا ۱۸۲.
- ↑ گونهشناسی اندیشه منجی موعود در ادیان، ص ۱۷۲.
- ↑ بالادستان، محمد امین؛ حائریپور، محمد مهدی؛ یوسفیان، مهدی، نگین آفرینش، ج۲، ص ۵۲ - ۵۳.