آیا باقریه از فرقه‌های مدعی مهدویت‌‌اند؟ (پرسش): تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - ':"' به ': "')
خط ۲۰: خط ۲۰:
::::::«"[[باقریه]]"، به گروهی از [[شیعیان]] گفته می‌شود که [[معتقد]] به [[رجعت]] [[امام محمد باقر]] {{ع}} بودند. آنان‌ رشته "[[امامت]]" را از [[حضرت]] [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} به نواده او [[امام باقر]] {{ع}} کشانیده و او را "[[مهدی منتظر]]" می‌دانستند. به نظر آنان [[جابر]] بن [[عبد الله]] [[انصاری]] [[روایت]] کرده که [[رسول خدا]] {{صل}} به او فرموده است: "انک ستدرک رجلا من اهل بیتی اسمه [[محمد بن علی]] یکنی ابا [[جعفر]] فاقرئه منی السلام"<ref>کلینی، کافی، ج ۱، ص ۳۰۴.</ref>؛ "همانا تو مردی از [[اهل بیت]] مرا- که نام او [[محمد بن علی]] و کنیه‌اش ابا [[جعفر]] است- خواهی دید و چون او را دیدی [[سلام]] مرا به وی برسان".
::::::«"[[باقریه]]"، به گروهی از [[شیعیان]] گفته می‌شود که [[معتقد]] به [[رجعت]] [[امام محمد باقر]] {{ع}} بودند. آنان‌ رشته "[[امامت]]" را از [[حضرت]] [[علی بن ابی طالب]] {{ع}} به نواده او [[امام باقر]] {{ع}} کشانیده و او را "[[مهدی منتظر]]" می‌دانستند. به نظر آنان [[جابر]] بن [[عبد الله]] [[انصاری]] [[روایت]] کرده که [[رسول خدا]] {{صل}} به او فرموده است: "انک ستدرک رجلا من اهل بیتی اسمه [[محمد بن علی]] یکنی ابا [[جعفر]] فاقرئه منی السلام"<ref>کلینی، کافی، ج ۱، ص ۳۰۴.</ref>؛ "همانا تو مردی از [[اهل بیت]] مرا- که نام او [[محمد بن علی]] و کنیه‌اش ابا [[جعفر]] است- خواهی دید و چون او را دیدی [[سلام]] مرا به وی برسان".
::::::[[جابر]] آخرین کس، از [[اصحاب]] [[پیغمبر]] {{صل}} بود که در سن پیری و نابینایی درگذشت. وی به دنبال [[امام محمد باقر]] {{ع}}- که در آن وقت کودک بود- در کوچه‌های [[مدینه]] می‌گشت و می‌گفت: "یا [[باقر]]! [[متی]] القاک"؛ یعنی، ای [[باقر]]! من کی تو را [[دیدار]] خواهم کرد؟ روزی در یکی از کوچه‌های [[مدینه]]، به آن [[حضرت]] برخورد و او را به سینه خود چسبانید. سر و دستش را بوسید و گفت: "یا بنی! جدک [[رسول الله]] یقرئک السلام"<ref>ر.ک: بحار الانوار، ج ۶۸، ص ۱۸۵.</ref>؛ یعنی، ای [[فرزند من]]! جدت [[رسول خدا]] به تو [[سلام]] می‌رساند. گویند: [[جابر]] در همان شب پس از [[دیدار]] آن [[حضرت]]، درگذشت.
::::::[[جابر]] آخرین کس، از [[اصحاب]] [[پیغمبر]] {{صل}} بود که در سن پیری و نابینایی درگذشت. وی به دنبال [[امام محمد باقر]] {{ع}}- که در آن وقت کودک بود- در کوچه‌های [[مدینه]] می‌گشت و می‌گفت: "یا [[باقر]]! [[متی]] القاک"؛ یعنی، ای [[باقر]]! من کی تو را [[دیدار]] خواهم کرد؟ روزی در یکی از کوچه‌های [[مدینه]]، به آن [[حضرت]] برخورد و او را به سینه خود چسبانید. سر و دستش را بوسید و گفت: "یا بنی! جدک [[رسول الله]] یقرئک السلام"<ref>ر.ک: بحار الانوار، ج ۶۸، ص ۱۸۵.</ref>؛ یعنی، ای [[فرزند من]]! جدت [[رسول خدا]] به تو [[سلام]] می‌رساند. گویند: [[جابر]] در همان شب پس از [[دیدار]] آن [[حضرت]]، درگذشت.
::::::"[[باقریه]]" گویند: از آنجایی که [[جابر]] [[مأمور]] رسانیدن [[سلام]] از طرف جدش به وی بود، پس آن [[حضرت]] "[[مهدی منتظر]]" است!<ref>فرهنگ فرق اسلامی، ص ۹۶.</ref> البته این استدلالی بسیار سست و واهی است. برخلاف این توهم، [[روایات]] فراوانی- حتی از خود [[امام باقر]] {{ع}}- این ادعا را [[باطل]] می‌داند.
:::::: "[[باقریه]]" گویند: از آنجایی که [[جابر]] [[مأمور]] رسانیدن [[سلام]] از طرف جدش به وی بود، پس آن [[حضرت]] "[[مهدی منتظر]]" است!<ref>فرهنگ فرق اسلامی، ص ۹۶.</ref> البته این استدلالی بسیار سست و واهی است. برخلاف این توهم، [[روایات]] فراوانی- حتی از خود [[امام باقر]] {{ع}}- این ادعا را [[باطل]] می‌داند.
::::::[[ابو بصیر]] [[نقل]] کرده که [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: "بعد از [[حسین]] {{ع}} نه [[امام]] می‌آیند، نهمین از آنان [[قائم]] ایشان است"<ref>محمد بن حسن طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۴۰.</ref>.
::::::[[ابو بصیر]] [[نقل]] کرده که [[امام باقر]] {{ع}} فرمود: "بعد از [[حسین]] {{ع}} نه [[امام]] می‌آیند، نهمین از آنان [[قائم]] ایشان است"<ref>محمد بن حسن طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۴۰.</ref>.
::::::در [[روایت]] دیگر، [[ابراهیم]] بن [[عمر]] کناسی می‌گوید: از [[امام باقر]] {{ع}} شنیدم که می‌فرمود: "همانا برای [[صاحب]] این امر [[دو غیبت]] خواهد بود؛ [[قائم]]، [[قیام]] می‌کند، در حالی‌که [[بیعت]] کسی‌ بر گردنش نیست"<ref>نعمانی، الغیبة، ص ۱۱۳.</ref>»<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ص ۱۰۶</ref>.
::::::در [[روایت]] دیگر، [[ابراهیم]] بن [[عمر]] کناسی می‌گوید: از [[امام باقر]] {{ع}} شنیدم که می‌فرمود: "همانا برای [[صاحب]] این امر [[دو غیبت]] خواهد بود؛ [[قائم]]، [[قیام]] می‌کند، در حالی‌که [[بیعت]] کسی‌ بر گردنش نیست"<ref>نعمانی، الغیبة، ص ۱۱۳.</ref>»<ref>[[خدامراد سلیمیان|سلیمیان، خدامراد]]، [[درسنامه مهدویت ج۱ (کتاب)|درسنامه مهدویت]]، ص ۱۰۶</ref>.

نسخهٔ ‏۲۹ ژوئن ۲۰۱۹، ساعت ۲۰:۵۹

الگو:پرسش غیرنهایی

آیا باقریه از فرقه‌های مدعی مهدویت‌‌اند؟
موضوع اصلیبانک جامع پرسش و پاسخ مهدویت
مدخل اصلیمهدویت

آیا باقریه از فرقه‌های مدعی مهدویت‌‌اند؟ یکی از سؤال‌های مصداقی پرسشی تحت عنوان «چه کسانی ادعای مهدویت کرده یا در حق آنها ادعای مهدویت شده است؟» است. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤال‌های مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی مهدویت مراجعه شود.

عبارت‌های دیگری از این پرسش

پاسخ نخست

خدامراد سلیمیان
حجت الاسلام و المسلمین خدامراد سلیمیان، در کتاب «درسنامه مهدویت» در این‌باره گفته است:
«"باقریه"، به گروهی از شیعیان گفته می‌شود که معتقد به رجعت امام محمد باقر (ع) بودند. آنان‌ رشته "امامت" را از حضرت علی بن ابی طالب (ع) به نواده او امام باقر (ع) کشانیده و او را "مهدی منتظر" می‌دانستند. به نظر آنان جابر بن عبد الله انصاری روایت کرده که رسول خدا (ص) به او فرموده است: "انک ستدرک رجلا من اهل بیتی اسمه محمد بن علی یکنی ابا جعفر فاقرئه منی السلام"[۱]؛ "همانا تو مردی از اهل بیت مرا- که نام او محمد بن علی و کنیه‌اش ابا جعفر است- خواهی دید و چون او را دیدی سلام مرا به وی برسان".
جابر آخرین کس، از اصحاب پیغمبر (ص) بود که در سن پیری و نابینایی درگذشت. وی به دنبال امام محمد باقر (ع)- که در آن وقت کودک بود- در کوچه‌های مدینه می‌گشت و می‌گفت: "یا باقر! متی القاک"؛ یعنی، ای باقر! من کی تو را دیدار خواهم کرد؟ روزی در یکی از کوچه‌های مدینه، به آن حضرت برخورد و او را به سینه خود چسبانید. سر و دستش را بوسید و گفت: "یا بنی! جدک رسول الله یقرئک السلام"[۲]؛ یعنی، ای فرزند من! جدت رسول خدا به تو سلام می‌رساند. گویند: جابر در همان شب پس از دیدار آن حضرت، درگذشت.
"باقریه" گویند: از آنجایی که جابر مأمور رسانیدن سلام از طرف جدش به وی بود، پس آن حضرت "مهدی منتظر" است![۳] البته این استدلالی بسیار سست و واهی است. برخلاف این توهم، روایات فراوانی- حتی از خود امام باقر (ع)- این ادعا را باطل می‌داند.
ابو بصیر نقل کرده که امام باقر (ع) فرمود: "بعد از حسین (ع) نه امام می‌آیند، نهمین از آنان قائم ایشان است"[۴].
در روایت دیگر، ابراهیم بن عمر کناسی می‌گوید: از امام باقر (ع) شنیدم که می‌فرمود: "همانا برای صاحب این امر دو غیبت خواهد بود؛ قائم، قیام می‌کند، در حالی‌که بیعت کسی‌ بر گردنش نیست"[۵]»[۶].

پرسش‌های وابسته

منبع‌شناسی جامع مهدویت

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. کلینی، کافی، ج ۱، ص ۳۰۴.
  2. ر.ک: بحار الانوار، ج ۶۸، ص ۱۸۵.
  3. فرهنگ فرق اسلامی، ص ۹۶.
  4. محمد بن حسن طوسی، کتاب الغیبة، ص ۱۴۰.
  5. نعمانی، الغیبة، ص ۱۱۳.
  6. سلیمیان، خدامراد، درسنامه مهدویت، ص ۱۰۶