پیمان الهی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (جایگزینی متن - '، ص:' به '، ص')
برچسب‌ها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه
خط ۱۳: خط ۱۳:
==مقدمه==
==مقدمه==
*در آیۀ {{متن قرآن|لاَ يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ}}<ref>سوره بقره، آیه:۱۲۴.</ref> نیز عهد به [[امامت]] تفسیر شده است<ref>بحار الأنوار، ج ۲۵ ص ۲۰۲</ref> روایات متعدّدی می‌گوید که خداوند با [[پیامبر]] عهد کرد که [[امام علی|علی]]{{ع}} را به وصایت تعیین کند، از پیامبران نیز در مورد [[ولایت]] [[امام علی|علی]]{{ع}} پیمان گرفته است: {{عربی|"إِنَّ اللَّهَ أَخَذَ عَهْدَ النَّبِيِّينَ بِوَلَايَةِ عَلِيٍّ"}}<ref>بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۲۸۱، ج ۱۱ ص ۲۶۲.</ref> و این مضمون که [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} ضمن خبر دادن از حوادث و فتنه‌های آینده به [[امام علی|علی بن ابی طالب]]{{ع}}، از او پیمان گرفت که صبر کند، در احادیث متعددی آمده است<ref>از جمله: بحار الأنوار، ج ۲۷ ص ۲۱۷ و ج ۲۸ ص ۴۵</ref> نیز پیمان گرفتن [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} از [[امام علی|علی]]{{ع}} که با ناکثین و قاسطین و مارقین بجنگد. در حدیثی هم بیان شده که [[ولایت]] [[امام علی|علی]]{{ع}} عهدی الهی با [[پیامبر]] است<ref>بحار الأنوار، ج ۳۷ ص ۱۴۱</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۱۵۴.</ref>.
*در آیۀ {{متن قرآن|لاَ يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ}}<ref>سوره بقره، آیه:۱۲۴.</ref> نیز عهد به [[امامت]] تفسیر شده است<ref>بحار الأنوار، ج ۲۵ ص ۲۰۲</ref> روایات متعدّدی می‌گوید که خداوند با [[پیامبر]] عهد کرد که [[امام علی|علی]]{{ع}} را به وصایت تعیین کند، از پیامبران نیز در مورد [[ولایت]] [[امام علی|علی]]{{ع}} پیمان گرفته است: {{عربی|"إِنَّ اللَّهَ أَخَذَ عَهْدَ النَّبِيِّينَ بِوَلَايَةِ عَلِيٍّ"}}<ref>بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۲۸۱، ج ۱۱ ص ۲۶۲.</ref> و این مضمون که [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} ضمن خبر دادن از حوادث و فتنه‌های آینده به [[امام علی|علی بن ابی طالب]]{{ع}}، از او پیمان گرفت که صبر کند، در احادیث متعددی آمده است<ref>از جمله: بحار الأنوار، ج ۲۷ ص ۲۱۷ و ج ۲۸ ص ۴۵</ref> نیز پیمان گرفتن [[پیامبر خاتم|رسول خدا]]{{صل}} از [[امام علی|علی]]{{ع}} که با ناکثین و قاسطین و مارقین بجنگد. در حدیثی هم بیان شده که [[ولایت]] [[امام علی|علی]]{{ع}} عهدی الهی با [[پیامبر]] است<ref>بحار الأنوار، ج ۳۷ ص ۱۴۱</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ غدیر (کتاب)|فرهنگ غدیر]]، ص۱۵۴.</ref>.
==پیمان در فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱==
{{متن قرآن|الَّذِينَ عَاهَدْتَ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّةٍ وَهُمْ لَا يَتَّقُونَ}}<ref>«همان کسانی از ایشان که با آنان پیمان بستی سپس هر بار پیمان خود را می‌شکنند و پرهیزگاری نمی‌ورزند» سوره انفال، آیه ۵۶.</ref>* {{متن قرآن|فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِي الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ}}<ref>«پس چون در جنگ بر آنان دست یافتی با (تار و مار کردن) آنها، کسانی را که در پس ایشانند پراکنده ساز! باشد که در یاد گیرند» سوره انفال، آیه ۵۷.</ref>
{{متن قرآن|وَأَنْزَلَ الَّذِينَ ظَاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِنْ صَيَاصِيهِمْ وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيقًا تَقْتُلُونَ وَتَأْسِرُونَ فَرِيقًا}}<ref>«و کسانی از اهل کتاب را که پشتیبان ایشان  بودند از دژهای آنان فرود آورد و در دل‌هاشان هراس افکند، (چنانکه) دسته‌ای را می‌کشتید و دسته‌ای (دیگر) را اسیر می‌گرفتید» سوره احزاب، آیه ۲۶.</ref>. {{متن قرآن|وَأَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَدِيَارَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ وَأَرْضًا لَمْ تَطَئُوهَا وَكَانَ اللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرًا}}<ref>«و زمین و خانه‌ها و دارایی‌هایشان را و سرزمینی را که بر آن گام ننهاده بودید به شما وانهاد و خداوند بر هر کاری تواناست» سوره احزاب، آیه ۲۷.</ref>
'''نکته''': در این دو دسته از [[آیات]] این مسائل مطرح گردیده است.
#[[پیمان]] شکنی مکرر [[بنی‌قریظه]] با پیامبراسلام: {{متن قرآن|الَّذِينَ عَاهَدْتَ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّةٍ}}<ref>«همان کسانی از ایشان که با آنان پیمان بستی سپس هر بار پیمان خود را می‌شکنند و پرهیزگاری نمی‌ورزند» سوره انفال، آیه ۵۶.</ref>
#بی‌تقوائی بنی قریظه، از عوامل [[پیمان]] شکنی آنان {{متن قرآن|وَهُمْ لَا يَتَّقُونَ}}<ref>«همان کسانی از ایشان که با آنان پیمان بستی سپس هر بار پیمان خود را می‌شکنند و پرهیزگاری نمی‌ورزند» سوره انفال، آیه ۵۶.</ref>
#[[پیامبر]] [[مأمور]] به تارومار کردن [[پیمان]] شکنان [[بنی‌قریظه]] در صورت [[جنگ]] با آنان: {{متن قرآن|فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِي الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ}}<ref>«پس چون در جنگ بر آنان دست یافتی با (تار و مار کردن) آنها، کسانی را که در پس ایشانند پراکنده ساز! باشد که در یاد گیرند» سوره انفال، آیه ۵۷.</ref>
#[[دلیل]] مهم برخورد با این گروه از [[یهودیان]] تکرار [[پیمان]] شکنی و تخلف از قرادها بوده است<ref>[[محمد جعفر سعیدیان‌فر|سعیدیان‌فر، محمد جعفر]] و [[سید محمد علی ایازی|ایازی، سید محمد علی]]، [[فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱ (کتاب)|فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم]]، ج۱، ص ۲۵۴.</ref>.


== جستارهای وابسته ==
== جستارهای وابسته ==

نسخهٔ ‏۴ آوریل ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۰۵

این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل پیمان الهی (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

پیمان الهی: عهدی که خداوند با انسان بسته و میثاق پروردگار، در برخی روایات به ولایت و امامت ائمه(ع) تفسیر شده است[۱].

مقدمه

  • در آیۀ ﴿لاَ يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ[۲] نیز عهد به امامت تفسیر شده است[۳] روایات متعدّدی می‌گوید که خداوند با پیامبر عهد کرد که علی(ع) را به وصایت تعیین کند، از پیامبران نیز در مورد ولایت علی(ع) پیمان گرفته است: "إِنَّ اللَّهَ أَخَذَ عَهْدَ النَّبِيِّينَ بِوَلَايَةِ عَلِيٍّ"[۴] و این مضمون که رسول خدا(ص) ضمن خبر دادن از حوادث و فتنه‌های آینده به علی بن ابی طالب(ع)، از او پیمان گرفت که صبر کند، در احادیث متعددی آمده است[۵] نیز پیمان گرفتن رسول خدا(ص) از علی(ع) که با ناکثین و قاسطین و مارقین بجنگد. در حدیثی هم بیان شده که ولایت علی(ع) عهدی الهی با پیامبر است[۶][۷].

پیمان در فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم ج۱

﴿الَّذِينَ عَاهَدْتَ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّةٍ وَهُمْ لَا يَتَّقُونَ[۸]* ﴿فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِي الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَذَّكَّرُونَ[۹]

﴿وَأَنْزَلَ الَّذِينَ ظَاهَرُوهُمْ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِنْ صَيَاصِيهِمْ وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ فَرِيقًا تَقْتُلُونَ وَتَأْسِرُونَ فَرِيقًا[۱۰]. ﴿وَأَوْرَثَكُمْ أَرْضَهُمْ وَدِيَارَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ وَأَرْضًا لَمْ تَطَئُوهَا وَكَانَ اللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرًا[۱۱]

نکته: در این دو دسته از آیات این مسائل مطرح گردیده است.

  1. پیمان شکنی مکرر بنی‌قریظه با پیامبراسلام: ﴿الَّذِينَ عَاهَدْتَ مِنْهُمْ ثُمَّ يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّةٍ[۱۲]
  2. بی‌تقوائی بنی قریظه، از عوامل پیمان شکنی آنان ﴿وَهُمْ لَا يَتَّقُونَ[۱۳]
  3. پیامبر مأمور به تارومار کردن پیمان شکنان بنی‌قریظه در صورت جنگ با آنان: ﴿فَإِمَّا تَثْقَفَنَّهُمْ فِي الْحَرْبِ فَشَرِّدْ بِهِمْ مَنْ خَلْفَهُمْ[۱۴]
  4. دلیل مهم برخورد با این گروه از یهودیان تکرار پیمان شکنی و تخلف از قرادها بوده است[۱۵].

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

 با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل می‌شوید:  

  1. محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۱۵۴.
  2. سوره بقره، آیه:۱۲۴.
  3. بحار الأنوار، ج ۲۵ ص ۲۰۲
  4. بحار الأنوار، ج ۲۶ ص ۲۸۱، ج ۱۱ ص ۲۶۲.
  5. از جمله: بحار الأنوار، ج ۲۷ ص ۲۱۷ و ج ۲۸ ص ۴۵
  6. بحار الأنوار، ج ۳۷ ص ۱۴۱
  7. محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۱۵۴.
  8. «همان کسانی از ایشان که با آنان پیمان بستی سپس هر بار پیمان خود را می‌شکنند و پرهیزگاری نمی‌ورزند» سوره انفال، آیه ۵۶.
  9. «پس چون در جنگ بر آنان دست یافتی با (تار و مار کردن) آنها، کسانی را که در پس ایشانند پراکنده ساز! باشد که در یاد گیرند» سوره انفال، آیه ۵۷.
  10. «و کسانی از اهل کتاب را که پشتیبان ایشان بودند از دژهای آنان فرود آورد و در دل‌هاشان هراس افکند، (چنانکه) دسته‌ای را می‌کشتید و دسته‌ای (دیگر) را اسیر می‌گرفتید» سوره احزاب، آیه ۲۶.
  11. «و زمین و خانه‌ها و دارایی‌هایشان را و سرزمینی را که بر آن گام ننهاده بودید به شما وانهاد و خداوند بر هر کاری تواناست» سوره احزاب، آیه ۲۷.
  12. «همان کسانی از ایشان که با آنان پیمان بستی سپس هر بار پیمان خود را می‌شکنند و پرهیزگاری نمی‌ورزند» سوره انفال، آیه ۵۶.
  13. «همان کسانی از ایشان که با آنان پیمان بستی سپس هر بار پیمان خود را می‌شکنند و پرهیزگاری نمی‌ورزند» سوره انفال، آیه ۵۶.
  14. «پس چون در جنگ بر آنان دست یافتی با (تار و مار کردن) آنها، کسانی را که در پس ایشانند پراکنده ساز! باشد که در یاد گیرند» سوره انفال، آیه ۵۷.
  15. سعیدیان‌فر، محمد جعفر و ایازی، سید محمد علی، فرهنگ‌نامه پیامبر در قرآن کریم، ج۱، ص ۲۵۴.