←پرسشهای وابسته
(←مقدمه) |
|||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
علمای [[اخلاق]] میگویند: “تربیت عبارت است از فنّ تشکیل عادت، و عادت برای [[بشر]] [[طبیعت]] ثانیه میشود”. معنای این جمله این است که ساختمان [[روحی]] انسان قابل انعطاف است و هر حالت جدیدی که به وی بدهند و مدّتی ادامه بدهند آن حالت جدید صفت راسخه میشود<ref>مجموعه آثار، ج۶، ص۶۳۲. و لذا در اخلاق همواره صحبت از ملکه فلان صفت است، فی المثل ملکه شجاعت، ملکه سخاوت.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۲۳۶.</ref> | علمای [[اخلاق]] میگویند: “تربیت عبارت است از فنّ تشکیل عادت، و عادت برای [[بشر]] [[طبیعت]] ثانیه میشود”. معنای این جمله این است که ساختمان [[روحی]] انسان قابل انعطاف است و هر حالت جدیدی که به وی بدهند و مدّتی ادامه بدهند آن حالت جدید صفت راسخه میشود<ref>مجموعه آثار، ج۶، ص۶۳۲. و لذا در اخلاق همواره صحبت از ملکه فلان صفت است، فی المثل ملکه شجاعت، ملکه سخاوت.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۲۳۶.</ref> | ||
== | ==[[تربیت]] از نظر علمای قدیم== | ||
از نظر علمای قدیم [[آدم]] تربیت شده [[آدمی]] بود که آنچه که [[فضیلت]] نامیده میشود، در او به صورت [[خوی]] و [[ملکه]] درآمده باشد. و مادامی که یک فضیلت به صورت ملکه در نیامده باشد یا به [[طبیعت]] ثانوی [[انسان]] بدل نشده باشد “حال” است نه فضیلت، زیرا امری زایل شدنی است؛ باید ملکه شود تا زوالش مشکل باشد<ref>تعلیم و تربیت در اسلام، ص۷۷.</ref><ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۲۳۶.</ref> | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||