مسئولیت در کلام اسلامی: تفاوت میان نسخهها
(صفحهای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233)...» ایجاد کرد) |
(←=تکلیف) |
||
| خط ۹: | خط ۹: | ||
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> | <div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;"> | ||
== | ==مقدمه== | ||
تنها [[انسان]] است که میشود برای او [[قانون]] طرح کرد و او را مختار و [[آزاد]] گذاشت و به او گفت: اگر [[راه]] [[سعادت]] را میخواهی طی کنی باید از اینجا بروی و اگر راه [[بدبختی]] را میخواهی بروی از این طرف، و در هر حال، [[اختیار]] با خودت است، حالا این تو هستی و این راه. این موضوع نامش تکلیف است<ref>اسلام و مقتضیات زمان، ج۱، ص۲۶.</ref>. انسان یگانه موجود ممتازی است که این امکان” و “توانایی” شگفت را دارد که در چارچوب یک [[سلسله]] [[قوانین]] قراردادی [[رفتار]] نماید. این قوانین قراردادی از آن نظر که از طرف یک [[مقام]] صلاحیّتدار وضع میشود و به انسان [[تحمیل]] میشود و [[تحمل]] قانون از نوعی [[زحمت]] و [[مشقّت]] خالی نیست، به نام “تکلیف” خوانده میشود<ref>مجموعه آثار، ج۲، ص۲۹۲.</ref>. | تنها [[انسان]] است که میشود برای او [[قانون]] طرح کرد و او را مختار و [[آزاد]] گذاشت و به او گفت: اگر [[راه]] [[سعادت]] را میخواهی طی کنی باید از اینجا بروی و اگر راه [[بدبختی]] را میخواهی بروی از این طرف، و در هر حال، [[اختیار]] با خودت است، حالا این تو هستی و این راه. این موضوع نامش تکلیف است<ref>اسلام و مقتضیات زمان، ج۱، ص۲۶.</ref>. انسان یگانه موجود ممتازی است که این امکان” و “توانایی” شگفت را دارد که در چارچوب یک [[سلسله]] [[قوانین]] قراردادی [[رفتار]] نماید. این قوانین قراردادی از آن نظر که از طرف یک [[مقام]] صلاحیّتدار وضع میشود و به انسان [[تحمیل]] میشود و [[تحمل]] قانون از نوعی [[زحمت]] و [[مشقّت]] خالی نیست، به نام “تکلیف” خوانده میشود<ref>مجموعه آثار، ج۲، ص۲۹۲.</ref>. | ||
کلمه “تکلیف” از مادّه “کلفت” است که مفهوم مشقّت دارد<ref>پاسخ استاد به نقد کتاب مسئله حجاب، ص۹.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۲۷۹.</ref> | کلمه “تکلیف” از مادّه “کلفت” است که مفهوم مشقّت دارد<ref>پاسخ استاد به نقد کتاب مسئله حجاب، ص۹.</ref>.<ref>[[محمد علی زکریایی|زکریایی، محمد علی]]، [[فرهنگ مطهر (کتاب)|فرهنگ مطهر]]، ص ۲۷۹.</ref> | ||
نسخهٔ ۲۰ ژانویهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۳۵
متن این جستار آزمایشی و غیرنهایی است. برای اطلاع از اهداف و چشم انداز این دانشنامه به صفحه آشنایی با دانشنامه مجازی امامت و ولایت مراجعه کنید.
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل مسئولیت (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
تنها انسان است که میشود برای او قانون طرح کرد و او را مختار و آزاد گذاشت و به او گفت: اگر راه سعادت را میخواهی طی کنی باید از اینجا بروی و اگر راه بدبختی را میخواهی بروی از این طرف، و در هر حال، اختیار با خودت است، حالا این تو هستی و این راه. این موضوع نامش تکلیف است[۱]. انسان یگانه موجود ممتازی است که این امکان” و “توانایی” شگفت را دارد که در چارچوب یک سلسله قوانین قراردادی رفتار نماید. این قوانین قراردادی از آن نظر که از طرف یک مقام صلاحیّتدار وضع میشود و به انسان تحمیل میشود و تحمل قانون از نوعی زحمت و مشقّت خالی نیست، به نام “تکلیف” خوانده میشود[۲]. کلمه “تکلیف” از مادّه “کلفت” است که مفهوم مشقّت دارد[۳].[۴]
تکلیف “بما لایُطاق”
تکلیف “بما لایطاق” یعنی تکلیف به کاری که فوق طاقت و قدرت است کردهاند[۵].[۶]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ اسلام و مقتضیات زمان، ج۱، ص۲۶.
- ↑ مجموعه آثار، ج۲، ص۲۹۲.
- ↑ پاسخ استاد به نقد کتاب مسئله حجاب، ص۹.
- ↑ زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر، ص ۲۷۹.
- ↑ مجموعه آثار، ج۲، ص۲۹۵.
- ↑ زکریایی، محمد علی، فرهنگ مطهر، ص ۲۸۰.