غارت: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{خرد}} +)) |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{امامت}} | {{امامت}} | ||
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> | ||
نسخهٔ ۲۰ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۲۱:۱۸
- این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
- در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل غارت (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
- غارت به معنای هجوم و شبیخون است. بعد از پایان جنگ صفین و ماجرای حکمیّت، معاویه پیوسته کسان و گروههایی را به قلمرو حکومت امیر المؤمنین(ع) در عراق و حجاز و یمن میفرستاد و آنان بیرحمانه غارت و کشتار میکردند و با ایجاد ناامنی و آشفتگی، حکومت حضرت را تضعیف میکردند. "الغارات"، نام کتابی کهن و معتبر از ابراهیم بن محمد ثقفی (قرن سوم) است که به تفصیل این حملات و شبیخونها و اخبار و روایات آن را آورده است. از این کتاب ترجمههایی هم منتشر شده، از جمله به قلم عزیز اللّه عطاردی که همراه با شرح حال اعلام کتاب است (انتشارات عطارد،۱۳۷۳).[۱].
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ غدیر، ص۴۳۱.