مداهنه: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{پانویس2}} +{{پانویس}}))
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۴: خط ۴:
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[مداهنه در قرآن]] - [[مداهنه در حدیث]] - [[مداهنه در فقه اسلامی]] - [[مداهنه در فقه سیاسی]]</div>
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[مداهنه در لغت]] - [[مداهنه در قرآن]] - [[مداهنه در حدیث]] - [[مداهنه در فقه اسلامی]] - [[مداهنه در فقه سیاسی]]</div>
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[مداهنه (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[مداهنه (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>

نسخهٔ ‏۸ ژوئن ۲۰۲۱، ساعت ۰۸:۲۱


اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل مداهنه (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.

مقدمه

مداهنه در لغت، سهل‌انگاری، سازش‌کاری و دورویی[۱] و در اصطلاح، خیانت و چاپلوسی کردن است؛ به گونه‌ای که به خاطر رعایت بعضی از مصالح، عمل طرف مقابل، نادیده گرفته می‌شود. مداهنه در قرآن، نوعی سازش‌کاری است که از روش‌های بازیگران سیاسی به شمار می‌آید. آنها در مقابل امتیازاتی که می‌گیرند، امتیازاتی را هم به طرف مقابل می‌دهند و برای منافع شخصی خود، از اهداف، اصول و ارزش‌ها صرف نظر می‌کنند[۲]. از این‌رو، اسلام مداهنه را در مراودات سیاسی و اجتماعی، نپذیرفته است[۳][۴].

منابع

پانویس

  1. فرهنگ معین، ج۳، ص۳۹۶۰.
  2. ﴿وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ «دوست دارند نرمی پیشه کنی تا نرمی پیش گیرند» سوره قلم، آیه ۹؛ ﴿وَأَنِ احْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ وَاحْذَرْهُمْ أَنْ يَفْتِنُوكَ عَنْ بَعْضِ مَا أَنْزَلَ اللَّهُ إِلَيْكَ فَإِنْ تَوَلَّوْا فَاعْلَمْ أَنَّمَا يُرِيدُ اللَّهُ أَنْ يُصِيبَهُمْ بِبَعْضِ ذُنُوبِهِمْ وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ النَّاسِ لَفَاسِقُونَ «و در میان آنان بنابر آنچه خداوند فرو فرستاده است داوری کن و از خواسته‌های آنان پیروی مکن و از آنان بپرهیز مبادا تو را در برخی از آنچه خداوند به سوی تو فرو فرستاده است به فتنه اندازند و اگر رو برتابند بدان که خداوند جز این نمی‌خواهد که آنان را به برخی از گناهانشان گرفتار سازد و بی‌گمان بسیاری از مردم نافرمانند» سوره مائده، آیه ۴۹.
  3. التفسیر الکبیر، ج۳۰، ص۸۵؛ تفسیر قرطبی، ج۱۸، ص۲۳۰؛ تفسیر مراغی، ج۲۹، ص۳۱؛ المیزان، ج۱۹، ص۳۷۱.
  4. فروتن، اباصلت، مرادی، علی اصغر، واژه‌نامه فقه سیاسی، ص ۱۶۳.