حسین بن بشار واسطی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85...» ایجاد کرد)
 
خط ۷: خط ۷:


==مقدمه==
==مقدمه==
او غلامی بود که از امام موسی بن جعفر{{ع}} و امام رضا{{ع}} روایت می‌کرد و [[یعقوب بن یزید]] از [[حسین بن بشار]] [[روایت]] می‌کند<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۲۰۴ و ۲۰۵؛ اصول کافی، ج۵، کتاب نکاح، ح۳۰.</ref>. چون [[امام کاظم]]{{ع}} به [[شهادت]] رسیدند، او به سوی [[امام رضا]]{{ع}} رفت در حالی‌که [[فکر]] نمی‌کرد امام کاظم{{ع}} در گذشته باشد و به [[امامت امام رضا]]{{ع}} نیز [[معتقد]] نبود. او قصد داشت سؤالی از امام رضا{{ع}} بنماید. وقتی به [[حضرت]] رسید که او در الصوی بود. پس اجازه خواست و شد. [[امام]]{{ع}} به وی خوشامد گفتند و او را نزدیک خود‌طلبیدند سپس به او فرمودند: «ای [[حسین]]! اگر می‌خواهی [[خدا]] تو را بدون [[حجاب]] ببیند و تو خدا را بدون حجاب ببینی، پس [[اهل بیت]] [[محمد]]{{صل}} را [[دوست]] بدار و کسی که امور [[مسلمین]] را در آن ضمن در دست گرفته است». حسین با [[عجله]] گفت: «آیا من می‌توانم به خدای عز و جل نگاه کنم؟» امام{{ع}} جواب دادند: «بلی». امام{{ع}} به سوی او برگشتند و فرمودند: «نمی‌خواستم اجازه بدهم وارد شوی؛ زیرا اوضاع خیلی [[بحرانی]] است، و این به خاطر [[مراقبت]] شدید [[جاسوسان]] [[دولت عباسی]] بود و من کار تو را می‌دانستم. و افزودند: آیا امر خودت را خوب می‌دانی؟»
او غلامی بود که از [[امام موسی بن جعفر]]{{ع}} و [[امام رضا]]{{ع}} [[روایت]] می‌کرد و [[یعقوب بن یزید]] از [[حسین بن بشار]] روایت می‌کند<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۲۰۴ و ۲۰۵؛ اصول کافی، ج۵، کتاب نکاح، ح۳۰.</ref>. چون [[امام کاظم]]{{ع}} به [[شهادت]] رسیدند، او به سوی امام رضا{{ع}} رفت در حالی‌که [[فکر]] نمی‌کرد امام کاظم{{ع}} در گذشته باشد و به [[امامت امام رضا]]{{ع}} نیز [[معتقد]] نبود. او قصد داشت سؤالی از امام رضا{{ع}} بنماید. وقتی به [[حضرت]] رسید که او در الصوی بود. پس اجازه خواست و شد. امام{{ع}} به وی خوشامد گفتند و او را نزدیک خود‌طلبیدند سپس به او فرمودند: «ای حسین! اگر می‌خواهی [[خدا]] تو را بدون [[حجاب]] ببیند و تو خدا را بدون حجاب ببینی، پس [[اهل بیت محمد]]{{صل}} را [[دوست]] بدار و کسی که امور [[مسلمین]] را در آن ضمن در دست گرفته است». حسین با [[عجله]] گفت: «آیا من می‌توانم به خدای عز و جل نگاه کنم؟» امام{{ع}} جواب دادند: «بلی». امام{{ع}} به سوی او برگشتند و فرمودند: «نمی‌خواستم اجازه بدهم وارد شوی؛ زیرا اوضاع خیلی بحرانی است، و این به خاطر [[مراقبت]] شدید [[جاسوسان دولت عباسی]] بود و من کار تو را می‌دانستم. و افزودند: آیا امر خودت را خوب می‌دانی؟»


حسین گفت: «بلی». بعد از آن حسین بن بشار مطمئن شد که امام کاظم{{ع}} به شهادت رسیده‌اند و امام رضا{{ع}} امام بعد از ایشان است<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۲۰۲ تا ۲۰۴.</ref>.<ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]] ص۲۴۳.</ref>
حسین گفت: «بلی». بعد از آن حسین بن بشار مطمئن شد که امام کاظم{{ع}} به شهادت رسیده‌اند و امام رضا{{ع}} امام بعد از ایشان است<ref>معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۲۰۲ تا ۲۰۴.</ref>.<ref>[[حسین محمدی|محمدی، حسین]]، [[رضانامه (کتاب)|رضانامه]] ص۲۴۳.</ref>

نسخهٔ ‏۲ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۴:۳۹

اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:

مقدمه

او غلامی بود که از امام موسی بن جعفر(ع) و امام رضا(ع) روایت می‌کرد و یعقوب بن یزید از حسین بن بشار روایت می‌کند[۱]. چون امام کاظم(ع) به شهادت رسیدند، او به سوی امام رضا(ع) رفت در حالی‌که فکر نمی‌کرد امام کاظم(ع) در گذشته باشد و به امامت امام رضا(ع) نیز معتقد نبود. او قصد داشت سؤالی از امام رضا(ع) بنماید. وقتی به حضرت رسید که او در الصوی بود. پس اجازه خواست و شد. امام(ع) به وی خوشامد گفتند و او را نزدیک خود‌طلبیدند سپس به او فرمودند: «ای حسین! اگر می‌خواهی خدا تو را بدون حجاب ببیند و تو خدا را بدون حجاب ببینی، پس اهل بیت محمد(ص) را دوست بدار و کسی که امور مسلمین را در آن ضمن در دست گرفته است». حسین با عجله گفت: «آیا من می‌توانم به خدای عز و جل نگاه کنم؟» امام(ع) جواب دادند: «بلی». امام(ع) به سوی او برگشتند و فرمودند: «نمی‌خواستم اجازه بدهم وارد شوی؛ زیرا اوضاع خیلی بحرانی است، و این به خاطر مراقبت شدید جاسوسان دولت عباسی بود و من کار تو را می‌دانستم. و افزودند: آیا امر خودت را خوب می‌دانی؟»

حسین گفت: «بلی». بعد از آن حسین بن بشار مطمئن شد که امام کاظم(ع) به شهادت رسیده‌اند و امام رضا(ع) امام بعد از ایشان است[۲].[۳]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۲۰۴ و ۲۰۵؛ اصول کافی، ج۵، کتاب نکاح، ح۳۰.
  2. معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۲۰۲ تا ۲۰۴.
  3. محمدی، حسین، رضانامه ص۲۴۳.