بحث:ایمان در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

بحث:ایمان در قرآن (نمایش مبدأ)

نسخهٔ ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۳۸

۱۰٬۳۲۷ بایت اضافه‌شده ، ‏۲۹ سپتامبر ۲۰۲۱

←‏مرحله‌ آخر، اسلام ابراهیمی

دیداریویکی‌متن

Bahmani

مدیران

۱۳۰٬۵۵۳

ویرایش

@@ خط ۲۵۱: / خط ۲۵۱: @@
 {{متن قرآن|كَذَلِكَ}} به کجا و به چه چیزی اشاره دارد؟ در [[آیات]] قبل کجا اشاره به پاداش شده است که اسم اشاره به [[کار]] ‌برده و می‌گوید این‌چنین پاداش می‌دهیم؟! بعد برای ما مشخص شد که «کذلک» اشاره به اسلام ابراهیمی است که نتیجه و پاداش ایمان دوم است. [[برترین]] [[پاداش]] ایمان دوم این است که [[انسان]] [[مؤمن]] به ایمان دوم (ایمان تسلیمی)، به اسلام ابراهیمی دست پیدا می‌کند. این اسلام همراه با «[[رضا]]» و «سلام و «[[امن]]» و «نظر بوجه [[الله]]» و بسیاری از آثار دیگر است.
+===ایمان دوم، شرط [[ولایت امر]] [[مسلمین]]===
+بنابر آنچه بیان شد، [[ایمان]] شرط «ولایت امر» است و مراد از ایمان، ایمان دوم (ایمان تسلیمی) است نه ایمان اول (ایمان [[تصدیقی]])؛ لذا، وقتی بیان می‌کنیم که ایمان شرط است، یعنی کسی که می‌خواهد به ولایت امر برسد باید خصوصیات ایمان دوم را داشته باشد؛ یعنی مؤمن به کل کتاب باشد، [[اهل]] [[تسلیم]] باشد و ایمان به [[روز حساب]] داشته باشد، [[اهل معصیت]] [[خدا]] و [[ایذاء]] [[رسول]] نباشد، بر [[میثاق]] [[اطاعت]] و [[نصرت]] [[وفادار]] باشد و سایر ویژگی‌هایی که بیان شد. البته در [[آینده]] خواهیم گفت که ایمان دوم (ایمان تسلیمی) تنها شرط [[ولایت مطلقه]] نیست، بلکه شرط هر [[ولایتی]] است؛ لذا، اگر بخواهیم [[حکومت اسلامی]] داشته باشیم و اگر بخواهیم [[سازمان]] [[اداری]] ما [[اسلامی]] باشد، باید هر [[صاحب ولایت]]، [[استاندار]]، [[فرماندار]]، نماینده‌ مجلس و غیره همه [[مؤمن]] به [[ایمان دوم]] ([[ایمان]] تسلیمی) باشند.
+ایمان دوم احتیاج به احراز و [[اثبات]] دارد و با [[اصل برائت]] [[ثابت]] نمی‌شود؛ زیرا، اصل برائت به درد [[دادگاه]] می‌خورد؛ وقتی می‌خواهند کسی را [[مجازات]] کنند بر اساس اصل برائت تا [[جرم]] او اثبات نشود مجازات نمی‌شود. اما وقتی می‌خواهند کسی را بر یک [[پست]] [[حکومتی]] بگمارند که می‌خواهد برای [[مردم]] [[تصمیم]] بگیرند، حتماً باید مؤمن به ایمان دوم باشد و همه شرایط و ویژگی‌های ایمان دوم را نیز داشته باشد؛ لذا، در همه‌ [[مراتب ولایت]] و بالأخص در [[ولایت مطلقه]] و [[عامه]] این شرط وجود دارد.
+==جمع‌بندی مباحث ویژگی‌های ایمان==
+ویژگی‌های نه‌گانه‌ای که بیان شد جنبه‌ منفی آن، علامت ایمان اول و جنبه‌ مثبت آن، علامت ایمان دوم است. در ایمان اول [[تصدیق]] هست، اما [[حب]] [[خدا]] و [[رسول خدا]]{{صل}} به شکلی که آنان محبوب‌تر از هر چیزی دیگر در نزد [[انسان]] باشد وجود ندارد. اما در ایمان دوم، علاوه بر تصدیق، [[تسلیم]] نیز هست و بر همین مبنا خدا و رسول خدا{{صل}} در نزد فرد، محبوب‌تر از هر چیزی دیگر است؛ چنان‌که [[قرآن کریم]] می‌فرماید: {{متن قرآن|قُلْ إِنْ كَانَ آبَاؤُكُمْ وَأَبْنَاؤُكُمْ وَإِخْوَانُكُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيرَتُكُمْ وَأَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسَاكِنُ تَرْضَوْنَهَا أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ}}<ref>«بگو اگر پدرانتان و فرزندانتان و برادرانتان و همسرانتان و دودمانتان و دارایی‌هایی که  به دست آورده‌اید و تجارتی که از کساد آن بیم دارید و خانه‌هایی که می‌پسندید از خداوند و پیامبرش و جهاد در راه او نزد شما دوست‌داشتنی‌تر است پس چشم به راه باشید تا خداوند» سوره توبه، آیه ۲۴.</ref>‏.
+قرآن کریم [[مؤمنین]] را دارای شدیدترین مراتب [[محبّت]] نسبت به [[خداوند]] توصیف می‌کند: {{متن قرآن|وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ}}<ref>«و مؤمنان، خداوند را دوستدارترند.» سوره بقره، آیه ۱۶۵.</ref>‏، براساس همین [[محبت]] شدید است که وقتی امر بین خدا و رسول خدا و [[زن]] و [[فرزند]] و [[خانواده]] دایر شود مؤمنین، خدا و رسول خدا را ترجیح می‌دهند، وقتی امر بین [[نفس]] خودشان و [[خدا]] و [[رسول خدا]] دایر ‌شود، [[مؤمنین]] خدا و رسول خدا را ترجیح می‌دهند، وقتی امر بین مال‌شان و خدا و رسول خدا دایر ‌شود، خدا و رسول خدا را ترجیح می‌دهند؛ زیرا [[خداوند]] و [[پیامبر]] او نزد آنها از [[مال]] و [[جان]] و [[فرزند]] و [[عشیره]] و [[قبیله]] و هر چیز دیگر محبوب‌تر است.
+هم‌چنین در سایر ویژگی‌های که بیان شد هم به همین شکل است. [[ایمان]] اول ([[ایمان]] [[تصدیقی]]) با [[معصیت خدا]] و [[رسول]] همراه است، در حالی‌ که در [[ایمان دوم]] (ایمان تسلیمی) هیچ‌گاه معصیت خدا و رسول وجود ندارد. در ایمان اولِ جدای از ایمان دوم، [[تبعیض]] در [[عمل به احکام]] [[دین]] و کتاب هست، اما در ایمان دوم تبعیض در عمل به کتاب و [[احکام دین]] وجود ندارد و این طیف از مؤمنین به همه احکام دین گردن می‌نهند و به کل کتاب ایمان دارند: {{متن قرآن|وَتُؤْمِنُونَ بِالْكِتَابِ كُلِّهِ}}<ref>«و شما به تمام کتاب ایمان دارید» سوره آل عمران، آیه ۱۱۹.</ref>‏.
+در ایمان اول (ایمان تصدیقی) [[پیمان‌شکنی]] نسبت به [[پیمان]] «[[اطاعت]]» و «[[نصرت]]» وجود دارد، اما در مرحله‌ ایمان دوم (ایمان تسلیمی)، افراد بر پیمان «اطاعت» و «نصرت» [[ثبات]] و [[پایداری]] دارند. در ایمان اول، ایمان [[معاد]] و [[قیامت]] نیست؛ اما در ایمان دوم ایمان به [[روز حساب]] وجود دارد.
+[[قرآن کریم]]، فرق بین ایمان اول و دوم را تبیین می‌کند و می‌فرماید: {{متن قرآن|ذَلِكَ الْكِتَابُ لَا رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِلْمُتَّقِينَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ}}<ref>«این (آن) کتاب (است که) هیچ تردیدی در آن نیست،  رهنمودی برای پرهیزگاران است همان کسانی که «غیب» را باور دارند» سوره بقره، آیه ۲ ـ ۳.</ref> اولین خصیصه‌ [[اهل]] ایمان از دیدگاه [[قرآن]]، [[ایمان به غیب]] و [[عالم]] ماوراء ماده است. این خصیصه، بین [[جهان‌بینی مادی]] و [[جهان‌بینی الهی]] تفاوت ایجاد نموده و بستر شکل‌گیری [[تمدن]] [[توحیدی]] را در برابر تمدن‌های مادی فراهم می‌آورد. {{متن قرآن|وَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ}}<ref>«و نماز را برپا می‌دارند» سوره بقره، آیه ۳.</ref>: خصیصه‌ دوم اهل ایمان از دیدگاه قرآن [[مقدس]]، اقامه‌ [[نماز]] و [[زنده کردن]] «[[ذکر خدا]]» در [[زندگی]] و [[زمین]] به عنوان راه [[ارتباط]] [[انسان]] با خداست. {{متن قرآن|وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ}}<ref>«و از آنچه به آنان روزی داده‌ایم می‌بخشند» سوره بقره، آیه ۳.</ref>: خصیصه‌ سوم اهل ایمان از دیدگاه قرآن مقدس، [[انفاق]] و [[کوشش]] فراگیر در جهت توزیع عادلانه‌ [[ثروت]] به عنوان بستر [[ارتباط]] [[سالم]] با دیگر انسان‌هاست. {{متن قرآن|وَالَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ}}<ref>«و کسانی که به آنچه بر تو و به آنچه پیش از تو فرو فرستاده‌اند، ایمان دارند» سوره بقره، آیه ۴.</ref>: خصیصه‌ چهارم [[اهل]] [[ایمان]] از دیدگاه [[قرآن]] [[مقدس]]، [[باور]] و [[اعتقاد]] [[راسخ]] ایت به آنچه بر [[پیامبر اسلام]]{{صل}} و [[پیامبران]] قبلی نازل شده است. اینکه در این فراز [[سوره]]، دوبار کلمه‌ «یُؤْمِنُونَ» تکرار ‌شده است، [[شاهد]] بر مدعای ماست که می‌گوییم: هر جا کلمه‌ {{متن قرآن|أُنْزِلَ إِلَيْكَ}} می‌آید به معنای تمام {{عربی|ما انزل إلی الرسول}} است که متضمن امر «[[ولایت]]» و مسأله‌ «ولایت» نیز هست؛ لذا این فراز [[آیه]]، [[لزوم]] ایمان به ولایت و [[امامت]] را نیز در متن و ضمن خود دارد.
+خصیصه پنجم اهل ایمان از دیدگاه قرآن مقدس، [[یقین]] و باور راسخ به [[معاد]] و [[قیامت]] است: «وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ یُوقِنُونَ»؛ لذا، بسیاری از آن ویژگی‌هایی که بیان می‌شود، از همین [[آیات]] اول سوره‌ بقره به دست می‌آید.
 ==پانویس==