←تنبیه
(←تنبیه) |
(←تنبیه) |
||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
صاحب عرائس البیان آورده است: {{متن قرآن|إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُبَارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ}}<ref>«که ما آن را در شبی خجسته فرو فرستادیم، بیگمان ما بیمدهنده بودیم» سوره دخان، آیه ۳.</ref>، «شب مبارک، همان [[شب معراج]] است که [[دوست]] به دوست پیوست و این بر آن [[حضرت]] [[مبارک]] بود؛ زیرا [[پروردگار]] خود را دید و بر قلبش از [[آسمان]] ازل [[قرآن]] نازل شد.»<ref>عرائس البیان.</ref>. | صاحب عرائس البیان آورده است: {{متن قرآن|إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُبَارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ}}<ref>«که ما آن را در شبی خجسته فرو فرستادیم، بیگمان ما بیمدهنده بودیم» سوره دخان، آیه ۳.</ref>، «شب مبارک، همان [[شب معراج]] است که [[دوست]] به دوست پیوست و این بر آن [[حضرت]] [[مبارک]] بود؛ زیرا [[پروردگار]] خود را دید و بر قلبش از [[آسمان]] ازل [[قرآن]] نازل شد.»<ref>عرائس البیان.</ref>. | ||
[[زمخشری]]، [[رازی]]، [[ابن کثیر]]، [[بیضاوی]]، [[جیلانی]]، [[ابن عاشور]] و [[مفسران]] دیگر مقصود از اصطلاح «کتاب» را قرآن نوشتهاند. مانند: {{عربی|"والمراد بالكتاب: القرآن"}}<ref>التحریر.</ref>. [[قرآن کریم]] یک «[[نزول]] دفعی» داشته در [[شب قدر]] [[ماه رمضان]] و یک «نزول تدریجی» در طول بیست و سه سال. و هیچ یک با دیگری در [[تعارض]] نیست<ref> المیزان؛ تفسیر نمونه.</ref>. [[گریستن]] و نگریستن آسمان {{متن قرآن|فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَرِينَ}}<ref>«آنگاه، نه آسمان بر آنان گریست و نه زمین و نه مهلت یافتند» سوره دخان، آیه ۲۹.</ref>. در [[الدر المنثور]] آمده است که: از روزی که [[دنیا]] [[خلق]] شده آسمان نگریسته، مگر به حال دو نفر. شخصی از [[عبید]] پرسید آیا جز این است که آسمان و [[زمین]] به حال [[مؤمن]] میگریند؟ گفت: این در همان محلی است که مؤمن در آنجا است و اعمالش از آنجا به آسمان بالا میرود و اما هیچ میدانی که معنای گریستن [[آسمان]] در این [[آیه]] چیست؟ گفت: نه. گفت آسمان گلگون میگردد و این گلگون شدن آسمان تنها در دو نوبت اتفاق افتاده است: اول زمانی که [[یحیی بن زکریا]] کشته شد و آسمان [[خون]] ببارید و دوم هم در هنگامی که [[حسین بن علی]]{{ع}} کشته شد که در آن [[روز]] نیز آسمان سرخ شد<ref>الدر المنثور.</ref>. | [[زمخشری]]، [[رازی]]، [[ابن کثیر]]، [[بیضاوی]]، [[جیلانی]]، [[ابن عاشور]] و [[مفسران]] دیگر مقصود از اصطلاح «کتاب» را قرآن نوشتهاند. مانند: {{عربی|"والمراد بالكتاب: القرآن"}}<ref>التحریر.</ref>. [[قرآن کریم]] یک «[[نزول]] دفعی» داشته در [[شب قدر]] [[ماه رمضان]] و یک «نزول تدریجی» در طول بیست و سه سال. و هیچ یک با دیگری در [[تعارض]] نیست<ref> المیزان؛ تفسیر نمونه.</ref>. [[گریستن]] و نگریستن آسمان {{متن قرآن|فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَرِينَ}}<ref>«آنگاه، نه آسمان بر آنان گریست و نه زمین و نه مهلت یافتند» سوره دخان، آیه ۲۹.</ref>. | ||
در [[الدر المنثور]] آمده است که: از روزی که [[دنیا]] [[خلق]] شده آسمان نگریسته، مگر به حال دو نفر. شخصی از [[عبید]] پرسید آیا جز این است که آسمان و [[زمین]] به حال [[مؤمن]] میگریند؟ گفت: این در همان محلی است که مؤمن در آنجا است و اعمالش از آنجا به آسمان بالا میرود و اما هیچ میدانی که معنای گریستن [[آسمان]] در این [[آیه]] چیست؟ گفت: نه. گفت آسمان گلگون میگردد و این گلگون شدن آسمان تنها در دو نوبت اتفاق افتاده است: اول زمانی که [[یحیی بن زکریا]] کشته شد و آسمان [[خون]] ببارید و دوم هم در هنگامی که [[حسین بن علی]]{{ع}} کشته شد که در آن [[روز]] نیز آسمان سرخ شد<ref>الدر المنثور.</ref>. | |||
==[[آیات نامدار]] و مشهور== | ==[[آیات نامدار]] و مشهور== | ||