قرآن در قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

#یکی از اوصاف [[قرآن]] [[وصف]] [[راهنمایی]] و [[هدایت]] و [[روشنگری]] و [[پند]] برای [[مردم]] است {{متن قرآن|هَذَا بَيَانٌ لِلنَّاسِ}} و راه‌نمونی و پندی برای تقواپیشگان: {{متن قرآن|وَهُدًى وَمَوْعِظَةٌ لِلْمُتَّقِينَ}}؛

#یکی دیگر از [[ویژگی‌های قرآن]] [[کریم]]، هماهنگی آوایی آن است. هماهنگ بودن از نظر به‌کارگیری حروف، به‌کارگیری واژه‌ها، [[پیوستگی]] مطالب و پیوند موضوعات، و [[نظم]] منطقی [[حاکم]] بر [[آیات]] و [[سوره‌ها]]. مثلاً درباره به‌کارگیری حروف؛ برخی از [[سوره‌های قرآن]] با حروف و آهنگ واحدی چون الف، ی، ه‍، ر، د، س، ختم می‌شوند. مانند پایان [[آیات]] [[سوره مریم]] که با الف تمام می‌شود: [[زکریا]]، حَفّیا، شقیا، ولّیا، رضیاً، سُمیّا، و برخی با دو یا سه حرف مانند ون و ین چنان‌که قسمتی از [[سوره انبیاء]] بدین‌گونه ختم شده: حافظین، راحمین، عابدین، [[صابرین]]، [[صالحین]]، ظالمین، [[مؤمنین]]، وارثین و... و برخی با حروف و آهنگی متنوع‌تر، که البته بیش از همه، حرف ن در انتهای [[آیات قرآن کریم]] به چشم می‌خورد و به پایان [[آیات]] آهنگی مخصوص و دلنشین و شنیدنی بخشیده است.

==تمهیدات و آماده کردن [[پیامبر]]==