معجر

مقدمه

معجر نوعی پوشش که بر سر می‌افکنند، پارچۀ کوچکی که زن بر سر می‌اندازد. جامه‌ای که زنان بر سر می‌پوشند تا گیسوان آنان را حفظ کند. روسری، چارقد، روپوش و مقنعه. در حادثۀ کربلا وقتی سپاه عمر سعد، پس از شهادت امام حسین(ع) برای غارت خیمه‌ها هجوم آوردند، وسایل خیمه‌ها را بردند، حتّی معجر از سر زنان و دختران اهل بیت برگرفتند و گوشواره از گوش‌ها کندند و حرم اهل بیت عصمت را سر برهنه و بدون پوشش ساختند. این، نشان‌دهنده بی‌اعتنایی سپاه کوفه به مبادی دینی و معیار‌های انسانی بود. حضرت زینب(س) نیز همین را وسیلۀ اعتراض به یزید قرار داد که آیا عادلانه است زنان شما در حرم و در پوشش باشند و دختران و ذرّیۀ رسول خدا، سر برهنه در معرض دید همگان؟.

منابع

• محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا

پانویس