مداهنه در لغت و اصطلاح به چه معناست؟ (پرسش): تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-== پاسخ نخست== +== پاسخ نخست ==)) |
جز (جایگزینی متن - '\: \:\:\:\:\:\:(.*)\s' به ': $1 ') |
||
| خط ۱۸: | خط ۱۸: | ||
[[پرونده:Pic4216.jpg|بندانگشتی|right|100px|[[مصطفی دلشاد تهرانی]]]] | [[پرونده:Pic4216.jpg|بندانگشتی|right|100px|[[مصطفی دلشاد تهرانی]]]] | ||
::::::آقای دکتر '''[[مصطفی دلشاد تهرانی]]''' در کتاب ''«[[سیره نبوی ج۲ (کتاب)|سیره نبوی]]»'' در اینباره گفته است: | ::::::آقای دکتر '''[[مصطفی دلشاد تهرانی]]''' در کتاب ''«[[سیره نبوی ج۲ (کتاب)|سیره نبوی]]»'' در اینباره گفته است: | ||
«واژه [[مداهنه]] از دهن گرفته شده است و مانند [[ادهان]] و تدهین به معنای مصانعه و سازشکاری در [[حق]] به کار میرود<ref>المفردات، ص۱۷۲؛ لسان العرب، ج۴، ص۴۳۴.</ref>. دهن به معنای روغن و «ادهان» به معنای روغن [[مالی]] و به اصطلاح [[فارسی]] ماست مالی است، که کنایه از [[روی خوش]] نشان دادن و [[نرمی]] کردن در جایی است که نباید روی خوش نشان داد و نرمی کرد<ref>ر.ک: تفسیر مجمع البیان، ج۵، ص۳۳۴؛ تفسیر المیزان، ج۱۹، ص۳۷۱.</ref>، و معمولا در مورد انعطافهای [[مذموم]] و منافقانه به کار میرود<ref>التفسیر الکبیر، ج۳۰، ص۸۳؛ تفسیر نمونه، ج۲۴، ص۳۸۵.</ref>. «ادهان» به معنای کوتاه آمدن در حق، [[سازش]] کردن، همرنگ [[جماعت]] شدن، [[عوام]] زده شدن، پیرو و همراه جریانها شدن و تن به [[باطل]] دادن است؛ و بیگمان در جایی که مداهنه [[حاکم]] باشد حقی برپا نمیشود و چیزی به [[درستی]] سامان نمییابد، بلکه [[جامعه]] گرفتار [[ریاکاری]] و عوامزدگی، و سازشکاری و باطلپذیری میشود. [[خدای سبحان]] در [[آیه]] نهم [[سوره قلم]] خطاب به [[پیامبر اکرم]] میفرماید که [[منکران]] [[حق دوست]] دارند که مداهنه کنی و از حق [[عدول]] نمایی، و سازش کنی و با باطل آنان همنوا شوی، و برای این کار پیشنهاد میکنند که قدری تو از دینت مایه بگذاری و از حق دور شوی، و قدری آنان؛ چنان که نقل شده است سران [[مکه]]، [[رسول خدا]]{{صل}} را به سازش با [[آیین]] نیاکان و [[شرک]] و [[بتپرستی]] [[دعوت]] کردند و [[خداوند]] او را از [[اطاعت]] آنان [[نهی]] فرمود<ref>التفسیر الکبیر، ج۳۰، ص۸۳.</ref>»<ref>[[مصطفی دلشاد تهرانی|دلشاد تهرانی، مصطفی]]، [[سیره نبوی ج۲ (کتاب)|سیره نبوی]]، ج۲ ص ۹۵.</ref> | |||
== پرسشهای وابسته == | == پرسشهای وابسته == | ||
نسخهٔ ۲۴ دسامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۶:۰۷
| مداهنه در لغت و اصطلاح به چه معناست؟ | |
|---|---|
 | |
| موضوع اصلی | بانک جمع پرسش و پاسخ سیره اجتماعی معصومان |
| مدخل اصلی | مداهنه |
مداهنه در لغت و اصطلاح به چه معناست؟ یکی از پرسشهای مرتبط به بحث سیره اجتماعی معصومان است که میتوان با عبارتهای متفاوتی مطرح کرد. برای بررسی جامع این سؤال و دیگر سؤالهای مرتبط، یا هر مطلب وابسته دیگری، به مدخل اصلی سیره اجتماعی معصومان مراجعه شود.
عبارتهای دیگری از این پرسش
پاسخ نخست
- آقای دکتر مصطفی دلشاد تهرانی در کتاب «سیره نبوی» در اینباره گفته است:
«واژه مداهنه از دهن گرفته شده است و مانند ادهان و تدهین به معنای مصانعه و سازشکاری در حق به کار میرود[۱]. دهن به معنای روغن و «ادهان» به معنای روغن مالی و به اصطلاح فارسی ماست مالی است، که کنایه از روی خوش نشان دادن و نرمی کردن در جایی است که نباید روی خوش نشان داد و نرمی کرد[۲]، و معمولا در مورد انعطافهای مذموم و منافقانه به کار میرود[۳]. «ادهان» به معنای کوتاه آمدن در حق، سازش کردن، همرنگ جماعت شدن، عوام زده شدن، پیرو و همراه جریانها شدن و تن به باطل دادن است؛ و بیگمان در جایی که مداهنه حاکم باشد حقی برپا نمیشود و چیزی به درستی سامان نمییابد، بلکه جامعه گرفتار ریاکاری و عوامزدگی، و سازشکاری و باطلپذیری میشود. خدای سبحان در آیه نهم سوره قلم خطاب به پیامبر اکرم میفرماید که منکران حق دوست دارند که مداهنه کنی و از حق عدول نمایی، و سازش کنی و با باطل آنان همنوا شوی، و برای این کار پیشنهاد میکنند که قدری تو از دینت مایه بگذاری و از حق دور شوی، و قدری آنان؛ چنان که نقل شده است سران مکه، رسول خدا(ص) را به سازش با آیین نیاکان و شرک و بتپرستی دعوت کردند و خداوند او را از اطاعت آنان نهی فرمود[۴]»[۵]