اصلاح در لغت: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==پانویس== +== پانویس ==)) |
جز (جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع ==') |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
«[[اصلاح]]» به معنای سامان دادن، بهینه ساختن و به [[نیکی]] در آوردن<ref>راغب اصفهانی، مفردات، ماده صلح.</ref> و نیز «درست کردن، [[نیکو]] کردن، به [[سازش]] در آوردن، آراستن و به [[صلاح]] آوردن»<ref>فرهنگ عمید.</ref> است. | «[[اصلاح]]» به معنای سامان دادن، بهینه ساختن و به [[نیکی]] در آوردن<ref>راغب اصفهانی، مفردات، ماده صلح.</ref> و نیز «درست کردن، [[نیکو]] کردن، به [[سازش]] در آوردن، آراستن و به [[صلاح]] آوردن»<ref>فرهنگ عمید.</ref> است. | ||
مرحوم [[شیخ طوسی]] مینویسد: {{عربی|الصلاح استقامة الحال، و الاصلاح: جعل الشيء على الاستقامة}}<ref>شیخ طوسی، تفسیر تبیان، ج۱، ص۷۵.</ref> یعنی اصلاح [[معتدل]] قرار دادن چیزی است، [[علامه طباطبایی]] آن را به «[[لیاقت]] و [[شایستگی]]» معنا میکند<ref>محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۲، ص۷۵.</ref>.<ref>[[حمید رضا قنبرینژاد اصفهانی|قنبرینژاد اصفهانی، حمید رضا]]، [[اصلاحات از منظر امام حسین (مقاله)|مقاله «اصلاحات از منظر امام حسین»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۱۰ (کتاب)|فرهنگ عاشورایی ج۱۰]] ص ۱۶.</ref> | مرحوم [[شیخ طوسی]] مینویسد: {{عربی|الصلاح استقامة الحال، و الاصلاح: جعل الشيء على الاستقامة}}<ref>شیخ طوسی، تفسیر تبیان، ج۱، ص۷۵.</ref> یعنی اصلاح [[معتدل]] قرار دادن چیزی است، [[علامه طباطبایی]] آن را به «[[لیاقت]] و [[شایستگی]]» معنا میکند<ref>محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۲، ص۷۵.</ref>.<ref>[[حمید رضا قنبرینژاد اصفهانی|قنبرینژاد اصفهانی، حمید رضا]]، [[اصلاحات از منظر امام حسین (مقاله)|مقاله «اصلاحات از منظر امام حسین»]]، [[فرهنگ عاشورایی ج۱۰ (کتاب)|فرهنگ عاشورایی ج۱۰]] ص ۱۶.</ref> | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۴ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۰:۴۰
اصلاح در لغت - اصلاح در قرآن - اصلاح در حدیث - اصلاح در نهج البلاغه - اصلاح در معارف دعا و زیارات - اصلاح در جامعهشناسی اسلامی - اصلاح در فقه سیاسی - اصلاح در سیره معصوم
مقدمه
«اصلاح» به معنای سامان دادن، بهینه ساختن و به نیکی در آوردن[۱] و نیز «درست کردن، نیکو کردن، به سازش در آوردن، آراستن و به صلاح آوردن»[۲] است. مرحوم شیخ طوسی مینویسد: الصلاح استقامة الحال، و الاصلاح: جعل الشيء على الاستقامة[۳] یعنی اصلاح معتدل قرار دادن چیزی است، علامه طباطبایی آن را به «لیاقت و شایستگی» معنا میکند[۴].[۵]
منابع
پانویس
- ↑ راغب اصفهانی، مفردات، ماده صلح.
- ↑ فرهنگ عمید.
- ↑ شیخ طوسی، تفسیر تبیان، ج۱، ص۷۵.
- ↑ محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۲، ص۷۵.
- ↑ قنبرینژاد اصفهانی، حمید رضا، مقاله «اصلاحات از منظر امام حسین»، فرهنگ عاشورایی ج۱۰ ص ۱۶.