اصلاح در لغت: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == == منابع ==' به '== منابع ==') |
جز (جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>') |
||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
<div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخههای بحث '''[[اصلاح]]''' است. "'''[[اصلاح]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> | <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخههای بحث '''[[اصلاح]]''' است. "'''[[اصلاح]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:</div> | ||
<div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[اصلاح در لغت]] - [[اصلاح در قرآن]] - [[اصلاح در حدیث]] - [[اصلاح در نهج البلاغه]] - [[اصلاح در معارف دعا و زیارات]] - [[اصلاح در جامعهشناسی اسلامی]] - [[اصلاح در فقه سیاسی]] - [[اصلاح در سیره معصوم]]</div> | <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[اصلاح در لغت]] - [[اصلاح در قرآن]] - [[اصلاح در حدیث]] - [[اصلاح در نهج البلاغه]] - [[اصلاح در معارف دعا و زیارات]] - [[اصلاح در جامعهشناسی اسلامی]] - [[اصلاح در فقه سیاسی]] - [[اصلاح در سیره معصوم]]</div> | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
نسخهٔ ۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۳:۱۰
اصلاح در لغت - اصلاح در قرآن - اصلاح در حدیث - اصلاح در نهج البلاغه - اصلاح در معارف دعا و زیارات - اصلاح در جامعهشناسی اسلامی - اصلاح در فقه سیاسی - اصلاح در سیره معصوم
مقدمه
«اصلاح» به معنای سامان دادن، بهینه ساختن و به نیکی در آوردن[۱] و نیز «درست کردن، نیکو کردن، به سازش در آوردن، آراستن و به صلاح آوردن»[۲] است. مرحوم شیخ طوسی مینویسد: الصلاح استقامة الحال، و الاصلاح: جعل الشيء على الاستقامة[۳] یعنی اصلاح معتدل قرار دادن چیزی است، علامه طباطبایی آن را به «لیاقت و شایستگی» معنا میکند[۴].[۵]
منابع
پانویس
- ↑ راغب اصفهانی، مفردات، ماده صلح.
- ↑ فرهنگ عمید.
- ↑ شیخ طوسی، تفسیر تبیان، ج۱، ص۷۵.
- ↑ محمد حسین طباطبایی، تفسیر المیزان، ج۲، ص۷۵.
- ↑ قنبرینژاد اصفهانی، حمید رضا، مقاله «اصلاحات از منظر امام حسین»، فرهنگ عاشورایی ج۱۰ ص ۱۶.