سیره سیاسی امام حسین: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - '</div> <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">' به '</div>') |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
==[[آزادگی]] و [[ظلمستیزی]] و [[ستمناپذیری]]== | ==[[آزادگی]] و [[ظلمستیزی]] و [[ستمناپذیری]]== | ||
از ویژگیهای [[انسانی]] | از ویژگیهای [[انسانی]] [[امام حسین]] {{ع}}، آزادگی و ظلمستیزی و ستمناپذیری بینظیر اوست. او به [[راستی]] نه تنها قهرمان سازشناپذیر در برابر [[ستم]] و [[شقاوت]] و [[استبداد]] بود، بلکه بنیانگذار این شیوه آزادمنشانه و انسانی است که تمامی آزادی خواهان و ستمستیزان در [[مبارزه]] راه [[عدالت]] باید به آن قهرمان حریت و [[رهایی]] [[تأسی]] جویند. | ||
برای نمونه، آن گرامی بود که در [[بحران]] تاخت و تاز افسار گسیخته استبداد [[اموی]] و به هنگام [[رویارویی]] قهرمانانه و | برای نمونه، آن گرامی بود که در [[بحران]] تاخت و تاز افسار گسیخته استبداد [[اموی]] و به هنگام [[رویارویی]] قهرمانانه و تاریخساز خروشید که: «نه، هرگز [[حسین]] زیر بار [[ذلت]] نخواهد رفت!» و این منشور ستمسوز و [[جاودانه]] را برای همگان به یادگار نهاد که: «نه، به خدای هستی [[سوگند]]! نه ذلیلانه دست [[بیعت]] بر دست [[تجاوزکاران]] خواهیم نهاد و نه همانند بردگان از میدان [[جهاد]] خواهم گریخت»<ref>[[هادی نگارش|نگارش، هادی]]، [[زندگی و شخصیت امام حسین (مقاله)|مقاله «زندگی و شخصیت امام حسین»]] [[فرهنگ عاشورایی ج۱ (کتاب)|فرهنگ عاشورایی ج۱]] ص ۸۹.</ref>. | ||
«نه، هرگز [[حسین]] زیر بار [[ذلت]] نخواهد رفت!» و این منشور ستمسوز و [[جاودانه]] را برای همگان به یادگار نهاد که: | |||
«نه، به خدای هستی [[سوگند]]! نه ذلیلانه دست [[بیعت]] بر دست [[تجاوزکاران]] خواهیم نهاد و نه همانند بردگان از میدان [[جهاد]] خواهم گریخت» | |||
== جستارهای وابسته == | == جستارهای وابسته == | ||
نسخهٔ ۲۹ ژانویهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۳۶
اين مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
سیره سیاسی امام حسین در حدیث - سیره سیاسی امام حسین در تاریخ اسلامی - سیره سیاسی امام حسین در معارف و سیره حسینی
آزادگی و ظلمستیزی و ستمناپذیری
از ویژگیهای انسانی امام حسین (ع)، آزادگی و ظلمستیزی و ستمناپذیری بینظیر اوست. او به راستی نه تنها قهرمان سازشناپذیر در برابر ستم و شقاوت و استبداد بود، بلکه بنیانگذار این شیوه آزادمنشانه و انسانی است که تمامی آزادی خواهان و ستمستیزان در مبارزه راه عدالت باید به آن قهرمان حریت و رهایی تأسی جویند.
برای نمونه، آن گرامی بود که در بحران تاخت و تاز افسار گسیخته استبداد اموی و به هنگام رویارویی قهرمانانه و تاریخساز خروشید که: «نه، هرگز حسین زیر بار ذلت نخواهد رفت!» و این منشور ستمسوز و جاودانه را برای همگان به یادگار نهاد که: «نه، به خدای هستی سوگند! نه ذلیلانه دست بیعت بر دست تجاوزکاران خواهیم نهاد و نه همانند بردگان از میدان جهاد خواهم گریخت»[۱].
