سلام وداع: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-==منابع== +== منابع ==)) |
جز (جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '==') |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
[[روز عاشورا]]، هر یک از [[یاران]] [[حسین]]{{ع}} که میخواست به میدان [[نبرد]] آخرین برود، [[سلام]] [[وداع]] میداد، به این صورت که: {{متن حدیث|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ رَسُولِ اللَّهِ}}. و [[امام]] جواب میفرمود: {{متن حدیث|وَ عَلَيْكَ السَّلَامُ وَ نَحْنُ خَلْفَكَ}}<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص۳۰۵.</ref>. یعنی ما هم از پی خواهیم آمد. پس از [[شهادت]] همۀ [[یاران امام]]، [[سید الشهدا]]{{ع}} به [[خیمه]] آمد و سکینه، [[زینب]]، [[ام کلثوم]] و [[فاطمه]].... | [[روز عاشورا]]، هر یک از [[یاران]] [[حسین]]{{ع}} که میخواست به میدان [[نبرد]] آخرین برود، [[سلام]] [[وداع]] میداد، به این صورت که: {{متن حدیث|السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ رَسُولِ اللَّهِ}}. و [[امام]] جواب میفرمود: {{متن حدیث|وَ عَلَيْكَ السَّلَامُ وَ نَحْنُ خَلْفَكَ}}<ref>مقتل الحسین، مقرم، ص۳۰۵.</ref>. یعنی ما هم از پی خواهیم آمد. پس از [[شهادت]] همۀ [[یاران امام]]، [[سید الشهدا]]{{ع}} به [[خیمه]] آمد و سکینه، [[زینب]]، [[ام کلثوم]] و [[فاطمه]].... | ||
را ندا داد که {{متن حدیث|عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَامُ}}. این [[سلام]] [[وداع]] [[حضرت]] که [[دیدار]] پایانی وی با [[اهل بیت]] بود، [[شوری]] و سوزی در میان آنان افکند و هر کدام سخنانی گفتند<ref>بحار الأنوار، ج۴۵، ص۴۷.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۴۷.</ref>. | را ندا داد که {{متن حدیث|عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَامُ}}. این [[سلام]] [[وداع]] [[حضرت]] که [[دیدار]] پایانی وی با [[اهل بیت]] بود، [[شوری]] و سوزی در میان آنان افکند و هر کدام سخنانی گفتند<ref>بحار الأنوار، ج۴۵، ص۴۷.</ref><ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۴۷.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۰۹
این مدخل از چند منظر متفاوت، بررسی میشود:
در این باره، تعداد بسیاری از پرسشهای عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل سلام وداع (پرسش) قابل دسترسی خواهند بود.
مقدمه
روز عاشورا، هر یک از یاران حسین(ع) که میخواست به میدان نبرد آخرین برود، سلام وداع میداد، به این صورت که: «السَّلَامُ عَلَيْكَ يَا بْنَ رَسُولِ اللَّهِ». و امام جواب میفرمود: «وَ عَلَيْكَ السَّلَامُ وَ نَحْنُ خَلْفَكَ»[۱]. یعنی ما هم از پی خواهیم آمد. پس از شهادت همۀ یاران امام، سید الشهدا(ع) به خیمه آمد و سکینه، زینب، ام کلثوم و فاطمه.... را ندا داد که «عَلَيْكُنَّ مِنِّي السَّلَامُ». این سلام وداع حضرت که دیدار پایانی وی با اهل بیت بود، شوری و سوزی در میان آنان افکند و هر کدام سخنانی گفتند[۲][۳].
منابع
پانویس
- ↑ مقتل الحسین، مقرم، ص۳۰۵.
- ↑ بحار الأنوار، ج۴۵، ص۴۷.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۲۴۷.