ضریح در معارف و سیره حسینی: تفاوت میان نسخهها
جز (جایگزینی متن - '\<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(252\,\s252\,\s233\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\[\[(.*)\]\](.*)\"\'\'\'(.*)\'\'\'\"(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(255\,\s245\,\s227\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(.*)\<\/div\> \<div\sstyle\=\"background\-color\:\srgb\(206\,242\,\s299\)\;\stext\-align\:center\;\sfont\-size\:\s85\%\;\sfont\-weight\:\snormal\;\"\>(...) |
جز (جایگزینی متن - '== جستارهای وابسته == ==' به '==') |
||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
[[ضریح]]، هم به معنای [[گور]]، [[قبر]] بی لحد و مغاکی است که در میان [[گور]] سازند، برای مرده، شکاف میان [[گور]] یا در یک جانب آن یا شکاف، هم به معنای خانۀ چوبین و مشبّک و یا از مس و نقره و جز آنکه بر سر [[قبر]] امامی یا امامزاده سازند<ref>لغتنامه، دهخدا.</ref>. در [[روایات]] است که "ضراح"، جایی در [[آسمان]] چهارم، در برابر [[کعبه]] است، [[خانه]] ای برای [[پروردگار]]<ref>مجمع البحرین، طریحی.</ref>. | [[ضریح]]، هم به معنای [[گور]]، [[قبر]] بی لحد و مغاکی است که در میان [[گور]] سازند، برای مرده، شکاف میان [[گور]] یا در یک جانب آن یا شکاف، هم به معنای خانۀ چوبین و مشبّک و یا از مس و نقره و جز آنکه بر سر [[قبر]] امامی یا امامزاده سازند<ref>لغتنامه، دهخدا.</ref>. در [[روایات]] است که "ضراح"، جایی در [[آسمان]] چهارم، در برابر [[کعبه]] است، [[خانه]] ای برای [[پروردگار]]<ref>مجمع البحرین، طریحی.</ref>. | ||
در [[فرهنگ دینی]]، [[ضریح]] [[قبور]] [[اولیاء]] [[خدا]] [[مقدّس]] و متبرّک است و آن را میبوسند و کنارش به [[زیارت]] میپردازند و هنرمندان و صنعتگران [[مسلمان]] در ساختن و پرداختن [[ضریح]]، ظریفکاریهای جالبی دارند. در عرف رایج میان علاقهمندان [[سید الشهدا]]{{ع}}، تعبیر "[[ضریح]] شش گوشه" بار [[عاطفی]] خاصّی دارد و [[دلها]] را به سوی خود جذب میکند و [[شوق]] [[شیعه]] را به [[زیارت]] آن [[ضریح]] [[مطهّر]] بر میانگیزد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۹۲.</ref>. | در [[فرهنگ دینی]]، [[ضریح]] [[قبور]] [[اولیاء]] [[خدا]] [[مقدّس]] و متبرّک است و آن را میبوسند و کنارش به [[زیارت]] میپردازند و هنرمندان و صنعتگران [[مسلمان]] در ساختن و پرداختن [[ضریح]]، ظریفکاریهای جالبی دارند. در عرف رایج میان علاقهمندان [[سید الشهدا]]{{ع}}، تعبیر "[[ضریح]] شش گوشه" بار [[عاطفی]] خاصّی دارد و [[دلها]] را به سوی خود جذب میکند و [[شوق]] [[شیعه]] را به [[زیارت]] آن [[ضریح]] [[مطهّر]] بر میانگیزد<ref>[[جواد محدثی|محدثی، جواد]]، [[فرهنگ عاشورا (کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، ص ۲۹۲.</ref>. | ||
== منابع == | == منابع == | ||
نسخهٔ ۱ ژوئن ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۱۵
این مدخل زیرشاخهٔ بحث ضریح است. ضریح از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: ضریح در حدیث - ضریح در تاریخ اسلامی - ضریح در معارف و سیره حسینی - پرسشهای مرتبطضریح محفظهای که روی قبر مطهّر سید الشهدا(ع) و امامان و امامزادگان دیگر قرار دارد.
مقدمه
ضریح، هم به معنای گور، قبر بی لحد و مغاکی است که در میان گور سازند، برای مرده، شکاف میان گور یا در یک جانب آن یا شکاف، هم به معنای خانۀ چوبین و مشبّک و یا از مس و نقره و جز آنکه بر سر قبر امامی یا امامزاده سازند[۱]. در روایات است که "ضراح"، جایی در آسمان چهارم، در برابر کعبه است، خانه ای برای پروردگار[۲]. در فرهنگ دینی، ضریح قبور اولیاء خدا مقدّس و متبرّک است و آن را میبوسند و کنارش به زیارت میپردازند و هنرمندان و صنعتگران مسلمان در ساختن و پرداختن ضریح، ظریفکاریهای جالبی دارند. در عرف رایج میان علاقهمندان سید الشهدا(ع)، تعبیر "ضریح شش گوشه" بار عاطفی خاصّی دارد و دلها را به سوی خود جذب میکند و شوق شیعه را به زیارت آن ضریح مطهّر بر میانگیزد[۳].
منابع
پانویس
- ↑ لغتنامه، دهخدا.
- ↑ مجمع البحرین، طریحی.
- ↑ محدثی، جواد، فرهنگ عاشورا، ص ۲۹۲.