آب در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ ‏۱۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۲، ساعت ۲۳:۴۳

آب‌های عمومی

آب‌های مشترک میان همه. به آب‌های طبیعی جاری درسطح زمین که ملک کسی نیست و همگان در بهره‌برداری از آنها یکسانند - مانند دریاها، نهرهای بزرگ، چشمه‌ها و آب‌های فراهم آمده از برف و باران - آب‌های عمومی گفته می‌شود و از آن در باب انفال و احیای موات سخن رفته است. آب‌های عمومی از مشترکات است و حیازت‌کننده آن به قصد تملک، بلکه بنابر قول برخی، بدون قصد تملک نیز مالک آن می‌شود^[۱]. در اینکه جریان آب‌های عمومی در جوی‌های شخصی موجب ملکیت مالک آنها می‌شود یا موجب حق اولویت، اختلاف است. قول اول، مشهور است^[۲]. خرید و فروش آب حیازت‌شده، با وزن یا پیمانه و یا مشاهده، جایز است. برای آبیاری زمین‌هایی که مشروب کردن همۀ آنها از نهر یا چشمه در یک زمان ممکن نیست، ابتدا زمین نزدیک به دهانۀ نهر به‌اندازۀ نیاز و سپس زمین‌های دیگر به ترتیب نزدیک بودن آنها به نهر یا چشمه، آبیاری می‌شوند^[۳]^[۴]

جستارهای وابسته

انفال

منابع

عمید زنجانی، عباس علی، دانشنامه فقه سیاسی ج۱

پانویس

↑ جواهر الکلام، ج۳۸، ص۱۲۴، ۱۲۶ و ۱۳۱.
↑ فرهنگ فقه، ج۱، ص۱۱۵.
↑ فقه سیاسی، ج۷، ص۱۳۴.
↑ عمید زنجانی، عباس علی، دانشنامه فقه سیاسی، ص ۱.

[1] جواهر الکلام، ج۳۸، ص۱۲۴، ۱۲۶ و ۱۳۱.

[2] فرهنگ فقه، ج۱، ص۱۱۵.

[3] فقه سیاسی، ج۷، ص۱۳۴.

[4] عمید زنجانی، عباس علی، دانشنامه فقه سیاسی، ص ۱.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

@@ خط ۹: / خط ۹: @@
 آب‌های مشترک میان همه. به آب‌های طبیعی جاری درسطح [[زمین]] که [[ملک]] کسی نیست و همگان در بهره‌برداری از آنها یکسانند - مانند دریاها، نهرهای بزرگ، چشمه‌ها و آب‌های فراهم آمده از برف و [[باران]] - آب‌های عمومی گفته می‌شود و از آن در باب [[انفال]] و احیای موات سخن رفته است.
 آب‌های عمومی از مشترکات است و حیازت‌کننده آن به قصد تملک، بلکه بنابر قول برخی، بدون قصد تملک نیز [[مالک]] آن می‌شود<ref>جواهر الکلام، ج۳۸، ص۱۲۴، ۱۲۶ و ۱۳۱.</ref>. در اینکه جریان آب‌های عمومی در جوی‌های شخصی موجب ملکیت مالک آنها می‌شود یا موجب [[حق]] [[اولویت]]، [[اختلاف]] است. قول اول، مشهور است<ref>فرهنگ فقه، ج۱، ص۱۱۵.</ref>. [[خرید و فروش]] آب حیازت‌شده، با وزن یا پیمانه و یا [[مشاهده]]، جایز است.
-برای آبیاری زمین‌هایی که مشروب کردن همۀ آنها از نهر یا چشمه در یک [[زمان]] ممکن نیست، ابتدا زمین نزدیک به دهانۀ نهر به‌اندازۀ نیاز و سپس زمین‌های دیگر به ترتیب نزدیک بودن آنها به نهر یا چشمه، آبیاری می‌شوند<ref>فقه سیاسی، ج۷، ص۱۳۴.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۱.</ref>
+برای آبیاری زمین‌هایی که مشروب کردن همۀ آنها از نهر یا چشمه در یک [[زمان]] ممکن نیست، ابتدا زمین نزدیک به دهانۀ نهر به‌اندازۀ نیاز و سپس زمین‌های دیگر به ترتیب نزدیک بودن آنها به نهر یا چشمه، آبیاری می‌شوند<ref>فقه سیاسی، ج۷، ص۱۳۴.</ref><ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۱.</ref>
 == جستارهای وابسته ==