نظام اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
 
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{مدخل مرتبط
{{مدخل مرتبط
| موضوع مرتبط = نظام
| موضوع مرتبط = نظام
| عنوان مدخل  = نظام اسلامی
| عنوان مدخل  =  
| مداخل مرتبط =  
| مداخل مرتبط =  
| پرسش مرتبط  =  
| پرسش مرتبط  =  
}}
}}
==مقدمه==
== مقدمه ==
منظور از [[نظام اسلامی]]، [[سازمان]] [[دین]]، موجودیت و استقرار [[حاکمیت]] آن می‌باشد که معمولاً به [[بیضه]] (کیان) [[اسلام]] تعبیر می‌شود و در تعبیری دیگر شامل [[ایدئولوژی]] و محتوای دین، سازمان‌های عهده‌دار آن، موجودیت [[عینی]] دین در [[جامعه]] و حالت [[استیلا]]، جو [[حاکم]] و [[نفوذ]] [[معنوی]] و اجرایی اسلام در عینیت جامعه می‌باشد.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی]] و [[ابراهیم موسی‌زاده|موسی‌زاده]]، [[بایسته‌های فقه سیاسی (کتاب)|بایسته‌های فقه سیاسی]]، ص ۱۶۶.</ref>
منظور از نظام اسلامی، [[سازمان]] [[دین]]، موجودیت و استقرار [[حاکمیت]] آن می‌باشد که معمولاً به [[بیضه]] (کیان) [[اسلام]] تعبیر می‌شود و در تعبیری دیگر شامل [[ایدئولوژی]] و محتوای دین، سازمان‌های عهده‌دار آن، موجودیت [[عینی]] دین در [[جامعه]] و حالت [[استیلا]]، جو [[حاکم]] و [[نفوذ]] [[معنوی]] و اجرایی اسلام در عینیت جامعه می‌باشد<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی]] و [[ابراهیم موسی‌زاده|موسی‌زاده]]، [[بایسته‌های فقه سیاسی (کتاب)|بایسته‌های فقه سیاسی]]، ص۱۶۶.</ref>.


==آثار تأسیس نظام اسلامی==
== آثار تأسیس نظام اسلامی ==
===رفع و دفع [[استبداد]]===
=== رفع و دفع [[استبداد]] ===
[[خداوند متعال]] در [[قرآن]] [[عمل به احکام]] آسمانی را مورد تأکید قرار داده و [[انسان]] را از [[پیروی]] [[احکام]] [[جاهلی]] منع کرده است<ref>سوره مائده، آیات ۲۸-۵۰.</ref>، و از آنجا که [[خدا]] [[مالک]] و [[خالق]] [[انسان‌ها]] و تمام هستی است<ref>{{متن قرآن|اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ}} «خداوند آفریننده همه چیز است و او بر هر چیزی نگاهبان است» سوره زمر، آیه ۶۲.</ref>؛ لذا با توجه به [[دستور]] او مبنی بر [[تشکیل حکومت]] تحت نظر [[فقها]] و جریان [[احکام اسلام]] است که استبداد مجال بروز نمی‌یابد<ref>[[امام خمینی]]، کشف الاسرار، ص۱۷۹-۱۹۰.</ref>.<ref>[[مصطفی ملکوتیان|ملکوتیان، مصطفی]] و [[محمد باقر ولدان|ولدان، محمد باقر]]، [[استبداد - ملکوتیان (مقاله)| مقاله «استبداد»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌]]، ص ۱۲۴.</ref>.
[[خداوند متعال]] در [[قرآن]] [[عمل به احکام]] آسمانی را مورد تأکید قرار داده و [[انسان]] را از [[پیروی]] [[احکام]] [[جاهلی]] منع کرده است<ref>سوره مائده، آیات ۲۸-۵۰.</ref>، و از آنجا که [[خدا]] [[مالک]] و [[خالق]] [[انسان‌ها]] و تمام هستی است<ref>{{متن قرآن|اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ}} «خداوند آفریننده همه چیز است و او بر هر چیزی نگاهبان است» سوره زمر، آیه ۶۲.</ref>؛ لذا با توجه به [[دستور]] او مبنی بر [[تشکیل حکومت]] تحت نظر [[فقها]] و جریان [[احکام اسلام]] است که استبداد مجال بروز نمی‌یابد<ref>[[امام خمینی]]، کشف الاسرار، ص۱۷۹-۱۹۰.</ref>.<ref>[[مصطفی ملکوتیان|ملکوتیان]] و [[محمد باقر ولدان|ولدان]]، [[استبداد - ولدان و ملکوتیان (مقاله)| مقاله «استبداد»]]، [[مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی (کتاب)|مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌]]، ص۱۲۴.</ref>.


==پرسش مستقیم==
== پرسش مستقیم ==
* [[منظور از نظام اسلامی در فقه سیاسی چیست؟ (پرسش)]]
* [[منظور از نظام اسلامی در فقه سیاسی چیست؟ (پرسش)]]


== منابع ==
== منابع ==
{{منابع}}
{{منابع}}
# [[پرونده:1100759.jpg |22px]] [[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی]] و [[ابراهیم موسی‌زاده|موسی‌زاده]]، [[بایسته‌های فقه سیاسی (کتاب)|'''بایسته‌های فقه سیاسی''']]
# [[پرونده:1100759.jpg |22px]] [[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی]] و [[ابراهیم موسی‌زاده|موسی‌زاده]]، [[بایسته‌های فقه سیاسی (کتاب)|'''بایسته‌های فقه سیاسی''']]
{{پایان منابع}}
{{پایان منابع}}


خط ۲۴: خط ۲۴:


[[رده:نظام]]
[[رده:نظام]]
[[رده:اصطلاحات سیاسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۱ ژوئن ۲۰۲۳، ساعت ۱۱:۴۹

مقدمه

منظور از نظام اسلامی، سازمان دین، موجودیت و استقرار حاکمیت آن می‌باشد که معمولاً به بیضه (کیان) اسلام تعبیر می‌شود و در تعبیری دیگر شامل ایدئولوژی و محتوای دین، سازمان‌های عهده‌دار آن، موجودیت عینی دین در جامعه و حالت استیلا، جو حاکم و نفوذ معنوی و اجرایی اسلام در عینیت جامعه می‌باشد[۱].

آثار تأسیس نظام اسلامی

رفع و دفع استبداد

خداوند متعال در قرآن عمل به احکام آسمانی را مورد تأکید قرار داده و انسان را از پیروی احکام جاهلی منع کرده است[۲]، و از آنجا که خدا مالک و خالق انسان‌ها و تمام هستی است[۳]؛ لذا با توجه به دستور او مبنی بر تشکیل حکومت تحت نظر فقها و جریان احکام اسلام است که استبداد مجال بروز نمی‌یابد[۴].[۵].

پرسش مستقیم

منابع

پانویس

  1. عمید زنجانی و موسی‌زاده، بایسته‌های فقه سیاسی، ص۱۶۶.
  2. سوره مائده، آیات ۲۸-۵۰.
  3. ﴿اللَّهُ خَالِقُ كُلِّ شَيْءٍ وَهُوَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ وَكِيلٌ «خداوند آفریننده همه چیز است و او بر هر چیزی نگاهبان است» سوره زمر، آیه ۶۲.
  4. امام خمینی، کشف الاسرار، ص۱۷۹-۱۹۰.
  5. ملکوتیان و ولدان، مقاله «استبداد»، مقالاتی از اندیشه‌نامه انقلاب اسلامی‌، ص۱۲۴.