←مقدمه
(صفحهای تازه حاوی «{{مدخل مرتبط | موضوع مرتبط = | عنوان مدخل = | مداخل مرتبط = | پرسش مرتبط = }} ==مقدمه== «بار تکفل» یعنی هر فرد شاغل بار هزینه چند نفر از بیکاران را بر دوش میکشد. بار تکفّل یکی از فرایندهای منفی اقتصادی است که برای مثال رکود و عدم پویایی تولید...» ایجاد کرد) برچسب: پیوندهای ابهامزدایی |
(←مقدمه) |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
==مقدمه== | ==مقدمه== | ||
«[[بار تکفل]]» یعنی هر فرد شاغل بار هزینه چند نفر از بیکاران را بر دوش میکشد. بار تکفّل یکی از فرایندهای منفی [[اقتصادی]] است که برای مثال رکود و عدم [[پویایی]] [[تولید]] میتواند عامل بروز آن باشد. بار تکفّل در کشورهای پیشرفته اغلب رقمی معادل دوسوم است. در حالی که بر اثر رکود، [[بیکاری]] در [[جامعه]] به حدّی میرسد که اگر دو پنجم جامعه بیکار باشند، هر یک نفر شاغل باید بار تکفّل شش نفر را به دوش بکشد. | |||
اگر به توصیههای [[اسلام]] در سبککردن بار تکفّل توجه کنیم، میتوانیم چنین نتیجه بگیریم که هر نوع عامل بالا رفتن بار تکفّل یک عامل منفی از دیدگاه اسلام به شمار میآید. | اگر به توصیههای [[اسلام]] در سبککردن بار تکفّل توجه کنیم، میتوانیم چنین نتیجه بگیریم که هر نوع عامل بالا رفتن بار تکفّل یک عامل منفی از دیدگاه اسلام به شمار میآید. | ||
در اصطلاح [[نصوص]] [[اسلامی]] کلمه «کلّ» با فتحه کاف و تشدید لام برای بیان بار تکفّل به کار رفته است: {{عربی| ملعون من ألقی کلّه علی النّاس}}؛ «از [[رحمت خدا]] به دور و [[ملعون]] است کسی که بار تکفل خود را به دوش دیگران بیندازد». | در اصطلاح [[نصوص]] [[اسلامی]] کلمه «کلّ» با فتحه کاف و تشدید لام برای بیان بار تکفّل به کار رفته است: {{عربی| ملعون من ألقی کلّه علی النّاس}}؛ «از [[رحمت خدا]] به دور و [[ملعون]] است کسی که بار تکفل خود را به دوش دیگران بیندازد». | ||
تلاش در سبککردن بار تکفّل به معنای کاهشدادن به بیکاری و کاهش بیکاری به معنای سرعت بخشیدن و [[توسعه]] تولید و [[مبارزه]] با رکود است<ref>فقه سیاسی، ج۴، ص۲۴۶.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۳۹۷.</ref> | تلاش در سبککردن بار تکفّل به معنای کاهشدادن به بیکاری و کاهش بیکاری به معنای سرعت بخشیدن و [[توسعه]] تولید و [[مبارزه]] با رکود است<ref>فقه سیاسی، ج۴، ص۲۴۶.</ref>.<ref>[[عباس علی عمید زنجانی|عمید زنجانی، عباس علی]]، [[دانشنامه فقه سیاسی ج۱ (کتاب)|دانشنامه فقه سیاسی]]، ص ۳۹۷.</ref> | ||