جهانبینی سیاسی اسلام: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
(←پانویس) |
||
| (۵ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
== مقدمه == | == مقدمه == | ||
جهانبینی سیاسی اسلام ([[جهانبینی]] مبتنی بر اعتقاد به خدای فعال) از اندیشۀ [[توحید الهی]] بر میخیزد. [[توحید]] [[خدای متعال]] طبق ترتیب ذیل، [[نظام سیاسی اسلام]] را نتیجه میدهد: | |||
# [[توحید ذاتی]] و صفاتی | # [[توحید ذاتی]] و صفاتی خدای متعال؛ | ||
# [[توحید افعالی]]؛ | # [[توحید افعالی]]؛ | ||
# [[توحید حاکمیت]]. | # [[توحید حاکمیت]]. | ||
# [[توحید در حاکمیت]]، [[نظام سیاسی]] [[الهی]] مبتنی بر [[حاکمیت الهی]] را نتیجه میدهد. | |||
توحید ذاتی و صفاتی خدای متعال مستلزم توحید افعالی است و توحید افعالی خدای متعال مستلزم توحید در حاکمیت الهی است و توحید حاکمیت ذات حقتعالی، نظام سیاسی الهی مبتنی بر حاکمیت الهی را نتیجه میدهد. | |||
== [[حصر حاکمیت در ذات باری تعالی]] == | === توحید ذاتی و صفاتی [[خداوند]] === | ||
توحید ذاتی و صفاتی خدای متعال به معنای [[نفی]] تعدّد و تبعّض در [[ذات خدای متعال]] است و در [[کلام]] و [[فلسفه]] با [[براهین]] [[قطعی]] به [[اثبات]] رسیده است. حاصل و نتیجۀ براهین دالّه بر توحید ذاتی و صفاتی خدای متعال این است: ذاتی که منشأ همۀ [[کمالات]] وجودات است محال است عقلاً، تعدد و تبعّضپذیر باشد. نتیجۀ قطعی این تعددّ و تبعّضناپذیری، توحید افعالی است. | |||
=== توحید افعالی خداوند === | |||
توحید افعالی بدین معناست که هر فعل و حرکت و ایجاد و وجودی باید از ذات خدای متعال سرچشمه بگیرد. هر فاعلی در فعلی که میکند و هر مؤثری در تأثیر و اثری که از خود بروز میدهد، متکی به خدا بوده و وجود و حرکت و فعل و تأثیر خود را وامدار خدای متعال است. بنابراین، فاعلیت و مؤثریت هر مؤثر و فاعلی به فاعلیت خدای واحد [[احد]] بر میگردد و لذا فاعلیت و فعل و تأثیر نیز در [[جهان هستی]]، فاعلیت و فعل و تأثیر خدای واحد احد است. | |||
در [[آیات قرآن کریم]] تأکید فراوانی بر [[توحید افعالی]] [[خدای متعال]] و [[نفی]] وجود [[شریک]] و انباز برای خدای متعال در فعل و تأثیر و ایجاد و [[تدبیر]] جهان شده است. "[[دین خدا]]" همان [[نظام مدیریت]] [[الهی]] است که مسیر زندگی [[انسان]] را مشخص مینماید و به وسیلۀ امر تشریعی [[خداوند]] به وجود میآید و به واسطۀ [[انبیاء]] و اوصیای آنان به [[بشریت]] [[ابلاغ]] میشود. | |||
== [[حصر حاکمیت]] و [[مُلک]] و [[سلطنت]] در [[ذات باری تعالی]] == | |||
حصر حاکمیت در [[ذات حق تعالی]] از [[حقایق]] روشنی است که ادلّۀ [[عقلی]] و نیز نقلی فراوانی بر آن وجود دارد. [[حاکمیت]] به معنای [[امر و نهی]] و دستور و [[فرمان]] جهت [[برقراری نظم]] است. نظامی که این حاکمیت را در [[جامعۀ بشری]] بر عهده میگیرد، [[نظام سیاسی]] است. | |||
حصر حاکمیت در [[خدای متعال]]، اساسیترین اصل [[نظام سیاسی اسلام]] و زیر بنای آن است<ref>[[محسن اراکی|اراکی، محسن]]، [[فقه نظام سیاسی اسلام ج۱ (کتاب)|فقه نظام سیاسی اسلام ج۱]]، ص۱۴۲-۱۶۹.</ref>. | |||
== منابع == | == منابع == | ||
| خط ۲۶: | خط ۳۶: | ||
{{پانویس}} | {{پانویس}} | ||
[[رده: | [[رده:جهانبینی سیاسی]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۰ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۲۹
این مدخل زیرشاخهٔ بحث جهانبینی سیاسی است. جهانبینی سیاسی اسلام از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: جهانبینی سیاسی اسلام در فقه سیاسی - پرسش مرتبط نداردمقدمه
جهانبینی سیاسی اسلام (جهانبینی مبتنی بر اعتقاد به خدای فعال) از اندیشۀ توحید الهی بر میخیزد. توحید خدای متعال طبق ترتیب ذیل، نظام سیاسی اسلام را نتیجه میدهد:
- توحید ذاتی و صفاتی خدای متعال؛
- توحید افعالی؛
- توحید حاکمیت.
- توحید در حاکمیت، نظام سیاسی الهی مبتنی بر حاکمیت الهی را نتیجه میدهد.
توحید ذاتی و صفاتی خدای متعال مستلزم توحید افعالی است و توحید افعالی خدای متعال مستلزم توحید در حاکمیت الهی است و توحید حاکمیت ذات حقتعالی، نظام سیاسی الهی مبتنی بر حاکمیت الهی را نتیجه میدهد.
توحید ذاتی و صفاتی خداوند
توحید ذاتی و صفاتی خدای متعال به معنای نفی تعدّد و تبعّض در ذات خدای متعال است و در کلام و فلسفه با براهین قطعی به اثبات رسیده است. حاصل و نتیجۀ براهین دالّه بر توحید ذاتی و صفاتی خدای متعال این است: ذاتی که منشأ همۀ کمالات وجودات است محال است عقلاً، تعدد و تبعّضپذیر باشد. نتیجۀ قطعی این تعددّ و تبعّضناپذیری، توحید افعالی است.
توحید افعالی خداوند
توحید افعالی بدین معناست که هر فعل و حرکت و ایجاد و وجودی باید از ذات خدای متعال سرچشمه بگیرد. هر فاعلی در فعلی که میکند و هر مؤثری در تأثیر و اثری که از خود بروز میدهد، متکی به خدا بوده و وجود و حرکت و فعل و تأثیر خود را وامدار خدای متعال است. بنابراین، فاعلیت و مؤثریت هر مؤثر و فاعلی به فاعلیت خدای واحد احد بر میگردد و لذا فاعلیت و فعل و تأثیر نیز در جهان هستی، فاعلیت و فعل و تأثیر خدای واحد احد است.
در آیات قرآن کریم تأکید فراوانی بر توحید افعالی خدای متعال و نفی وجود شریک و انباز برای خدای متعال در فعل و تأثیر و ایجاد و تدبیر جهان شده است. "دین خدا" همان نظام مدیریت الهی است که مسیر زندگی انسان را مشخص مینماید و به وسیلۀ امر تشریعی خداوند به وجود میآید و به واسطۀ انبیاء و اوصیای آنان به بشریت ابلاغ میشود.
حصر حاکمیت و مُلک و سلطنت در ذات باری تعالی
حصر حاکمیت در ذات حق تعالی از حقایق روشنی است که ادلّۀ عقلی و نیز نقلی فراوانی بر آن وجود دارد. حاکمیت به معنای امر و نهی و دستور و فرمان جهت برقراری نظم است. نظامی که این حاکمیت را در جامعۀ بشری بر عهده میگیرد، نظام سیاسی است.
حصر حاکمیت در خدای متعال، اساسیترین اصل نظام سیاسی اسلام و زیر بنای آن است[۱].
منابع
پانویس
- ↑ اراکی، محسن، فقه نظام سیاسی اسلام ج۱، ص۱۴۲-۱۶۹.