عزة در فقه سیاسی: تفاوت میان نسخه‌ها

(صفحه‌ای تازه حاوی «{{ویرایش غیرنهایی}} {{امامت}} <div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;"> : <div style="background-color: rgb(252, 252, 233)...» ایجاد کرد)
 
 
(۱۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{ویرایش غیرنهایی}}
{{مدخل مرتبط
{{امامت}}
| موضوع مرتبط = عزة
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| عنوان مدخل  = [[عزة]]
: <div style="background-color: rgb(252, 252, 233); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">اين مدخل از زیرشاخه‌های بحث '''[[عزة]]''' است. "'''[[عزة]]'''" از چند منظر متفاوت، بررسی می‌شود:</div>
| مداخل مرتبط = [[عزة در قرآن]] - [[عزة در حدیث]] - [[عزة در فقه سیاسی]]  
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
| پرسش مرتبط  = عزة (پرسش)
: <div style="background-color: rgb(255, 245, 227); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">[[عزة در قرآن]] | [[عزة در حدیث]] | [[عزة در فقه سیاسی]] </div>
}}
<div style="padding: 0.0em 0em 0.0em;">
: <div style="background-color: rgb(206,242, 299); text-align:center; font-size: 85%; font-weight: normal;">در این باره، تعداد بسیاری از پرسش‌های عمومی و مصداقی مرتبط، وجود دارند که در مدخل '''[[عزة (پرسش)]]''' قابل دسترسی خواهند بود.</div>
<div style="padding: 0.4em 0em 0.0em;">


==مقدمه==
== مقدمه ==
حالت بازدارنده از مغلوب شدن<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۵۶۳.</ref>، [[جاه]] و جلال <ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۷۶.</ref>. اصل آن به معنای [[قوّت]] و شدّت و نظیر آنها یعنی [[قهر]] و [[غلبه]]<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۳۸.</ref> یا تفوق و استعلاء (نسبت به فرودست)<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۸، ص۱۱۴.</ref> در مقابل "ذلّ".  
حالت بازدارنده از مغلوب شدن<ref>حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۵۶۳.</ref>، [[جاه]] و جلال <ref>بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۷۶.</ref>. اصل آن به معنای [[قوّت]] و شدّت و نظیر آنها یعنی [[قهر]] و [[غلبه]]<ref>ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۳۸.</ref> یا تفوق و استعلاء (نسبت به فرودست)<ref>حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۸، ص۱۱۴.</ref> در مقابل "ذلّ".  


خط ۱۶: خط ۱۳:
[[عزّت]] مادی و [[معنوی]] است؛ عزّت [[مادّی]] امری توهمی است که [[کافران]] و [[منافقان]] چنین می‌پنداشتند که با [[برتری‌طلبی]] و [[خودبزرگ‌بینی]] به آن می‌رسند؛ درحالی‌ که عزّت از [[آثار وجودی]] [[حق تعالی]] است و عزّت مطلق و کامل از آنِ اوست: {{متن قرآن|مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعًا}}<ref>«هر که عزّت می‌خواهد (بداند که) عزّت همگی از آن خداوند است» سوره فاطر، آیه ۱۰.</ref>.
[[عزّت]] مادی و [[معنوی]] است؛ عزّت [[مادّی]] امری توهمی است که [[کافران]] و [[منافقان]] چنین می‌پنداشتند که با [[برتری‌طلبی]] و [[خودبزرگ‌بینی]] به آن می‌رسند؛ درحالی‌ که عزّت از [[آثار وجودی]] [[حق تعالی]] است و عزّت مطلق و کامل از آنِ اوست: {{متن قرآن|مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعًا}}<ref>«هر که عزّت می‌خواهد (بداند که) عزّت همگی از آن خداوند است» سوره فاطر، آیه ۱۰.</ref>.


در [[قرآن کریم]] جستجوی عزّت از [[راه]] غیر خدایی [[نهی]] و [[مذمت]] شده است: {{متن قرآن|وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ}}<ref>«و چون به او گویند: از خداوند پروا کن، خویشتن‌بینی او را به گناه می‌کشاند پس دوزخ او را بس و بی‌گمان، این بستر بد است» سوره بقره، آیه ۲۰۶.</ref>.<ref>سید محمدح سین طباطبایی، المیزان، ج۲، ص۹۷-۹۸.</ref>.
در [[قرآن کریم]] جستجوی عزّت از [[راه]] غیر خدایی [[نهی]] و [[مذمت]] شده است: {{متن قرآن|وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ}}<ref>«و چون به او گویند: از خداوند پروا کن، خویشتن‌بینی او را به گناه می‌کشاند پس دوزخ او را بس و بی‌گمان، این بستر بد است» سوره بقره، آیه ۲۰۶.</ref>.<ref>سید محمدح سین طباطبایی، المیزان، ج۲، ص۹۷-۹۸.</ref>.


"عزّت" از [[اصول اساسی اسلام]] و راهنمای [[رفتار]] [[سیاسی]] است که به‌خصوص در [[روابط بین‌الملل]] کاربرد بسیاری دارد و [[روابط]] خارجی با کشورهای دیگر را تنظیم می‌کند.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۴۱۴.</ref>
"عزّت" از [[اصول اساسی اسلام]] و راهنمای [[رفتار]] [[سیاسی]] است که به‌خصوص در [[روابط بین‌الملل]] کاربرد بسیاری دارد و [[روابط]] خارجی با کشورهای دیگر را تنظیم می‌کند.<ref>[[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم]]، ص: ۴۱۴.</ref>


==منابع==
== منابع ==
{{منابع}}
* [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
* [[پرونده:1379779.jpg|22px]] [[عبدالله نظرزاده|نظرزاده، عبدالله]]، [[فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم (کتاب)|'''فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم''']]
{{پایان منابع}}


==پانویس==
== پانویس ==
{{یادآوری پانویس}}
{{پانویس}}
{{پانویس2}}
 


[[رده: مدخل]]
[[رده: مدخل]]
[[رده:عتو]]
[[رده:عتو]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۰:۴۰

مقدمه

حالت بازدارنده از مغلوب شدن[۱]، جاه و جلال [۲]. اصل آن به معنای قوّت و شدّت و نظیر آنها یعنی قهر و غلبه[۳] یا تفوق و استعلاء (نسبت به فرودست)[۴] در مقابل "ذلّ".

﴿وَلِلَّهِ الْعِزَّةُ وَلِرَسُولِهِ وَلِلْمُؤْمِنِينَ[۵].

عزّت مادی و معنوی است؛ عزّت مادّی امری توهمی است که کافران و منافقان چنین می‌پنداشتند که با برتری‌طلبی و خودبزرگ‌بینی به آن می‌رسند؛ درحالی‌ که عزّت از آثار وجودی حق تعالی است و عزّت مطلق و کامل از آنِ اوست: ﴿مَنْ كَانَ يُرِيدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَمِيعًا[۶].

در قرآن کریم جستجوی عزّت از راه غیر خدایی نهی و مذمت شده است: ﴿وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ[۷].[۸].

"عزّت" از اصول اساسی اسلام و راهنمای رفتار سیاسی است که به‌خصوص در روابط بین‌الملل کاربرد بسیاری دارد و روابط خارجی با کشورهای دیگر را تنظیم می‌کند.[۹]

منابع

پانویس

  1. حسین راغب اصفهانی، مفردات الفاظ القرآن، ص۵۶۳.
  2. بهاءالدین خرمشاهی، قرآن کریم، ترجمه، توضیحات و واژه‌نامه، ص۷۷۶.
  3. ابن‌فارس، معجم مقاییس اللغة، ج۴، ص۳۸.
  4. حسن مصطفوی، التحقیق فی کلمات القرآن الکریم، ج۸، ص۱۱۴.
  5. «فراپایگی تنها از آن خداوند و پیامبر او و مؤمنان است» سوره منافقون، آیه ۸.
  6. «هر که عزّت می‌خواهد (بداند که) عزّت همگی از آن خداوند است» سوره فاطر، آیه ۱۰.
  7. «و چون به او گویند: از خداوند پروا کن، خویشتن‌بینی او را به گناه می‌کشاند پس دوزخ او را بس و بی‌گمان، این بستر بد است» سوره بقره، آیه ۲۰۶.
  8. سید محمدح سین طباطبایی، المیزان، ج۲، ص۹۷-۹۸.
  9. نظرزاده، عبدالله، فرهنگ اصطلاحات و مفاهیم سیاسی قرآن کریم، ص: ۴۱۴.