ناخشنودی از تقدیر الهی در حدیث: تفاوت میان نسخهها
جز (ربات: جایگزینی خودکار متن (-{{ویرایش غیرنهایی}} +)) |
HeydariBot (بحث | مشارکتها) |
||
| (۱۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{ولایت}} | {{ولایت}} | ||
{{مدخل مرتبط | |||
| موضوع مرتبط = ناخشنودی از تقدیر الهی | |||
| عنوان مدخل = [[ناخشنودی از تقدیر الهی]] | |||
| مداخل مرتبط = [[ناخشنودی از تقدیر الهی در قرآن]] - [[ناخشنودی از تقدیر الهی در حدیث]] - [[ناخشنودی از تقدیر الهی در نهج البلاغه]] - [[ناخشنودی از تقدیر الهی در معارف دعا و زیارات]] - [[ناخشنودی از تقدیر الهی در کلام اسلامی]] - [[ناخشنودی از تقدیر الهی در اخلاق اسلامی]] | |||
| پرسش مرتبط = ناخشنودی از تقدیر الهی (پرسش) | |||
}} | |||
==احادیث مرتبط== | == احادیث مرتبط == | ||
#[[امام سجاد]]{{ع}} فرمودند: "کسی که بر روزگار خود خشمگین باشد، ناراحتیاش طولانی میشود"<ref>{{متن حدیث|قَالَ عَلِيُ بْنُ الْحُسَيْنِ{{ع}}: مَنْ عَتَبَ عَلَى الزَّمَانِ طَالَ مَعْتَبَتُهُ}}؛ بحارالأنوار، ج۶۸، ص۱۵۵.</ref>؛ | # [[امام سجاد]] {{ع}} فرمودند: "کسی که بر روزگار خود خشمگین باشد، ناراحتیاش طولانی میشود"<ref>{{متن حدیث|قَالَ عَلِيُ بْنُ الْحُسَيْنِ{{ع}}: مَنْ عَتَبَ عَلَى الزَّمَانِ طَالَ مَعْتَبَتُهُ}}؛ بحارالأنوار، ج۶۸، ص۱۵۵.</ref>؛ | ||
#[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "کسی که به قسمت [[الهی]] [[راضی]] نباشد، [[خداوند]] را در تقدیرش مورد اتّهام و [[بدبینی]] قرار داده است"<ref>{{متن حدیث|قَالَ الصَّادِقُ{{ع}}: مَنْ لَمْ يَرْضَ بِمَا قَسَمَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ اتَّهَمَ اللَّهَ تَعَالَى فِي قَضَائِهِ}}؛ بحارالأنوار، ج۷۵، ص۲۰۲.</ref>؛ | # [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "کسی که به قسمت [[الهی]] [[راضی]] نباشد، [[خداوند]] را در تقدیرش مورد اتّهام و [[بدبینی]] قرار داده است"<ref>{{متن حدیث|قَالَ الصَّادِقُ{{ع}}: مَنْ لَمْ يَرْضَ بِمَا قَسَمَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ اتَّهَمَ اللَّهَ تَعَالَى فِي قَضَائِهِ}}؛ بحارالأنوار، ج۷۵، ص۲۰۲.</ref>؛ | ||
#[[امام باقر]]{{ع}} فرمودند: "هرکس به [[قضای الهی]] [[راضی]] باشد آن [[قضاء]] بر او فرود میآید و [[خداوند]] اجر او را در آن بزرگ میفرماید، و هرکس نسبت به [[تقدیر الهی]] ناراضی باشد همان تقدیر بر او میگذرد در حالی که [[خداوند]] اجر او را از بین برده است" <ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ{{ع}} قَالَ: مَنْ رَضِيَ بِالْقَضَاءِ أَتَى عَلَيْهِ الْقَضَاءُ وَ عَظَّمَ اللَّهُ أَجْرَهُ وَ مَنْ سَخِطَ الْقَضَاءَ مَضَى عَلَيْهِ الْقَضَاءُ وَ أَحْبَطَ اللَّهُ أَجْرَهُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۶۲.</ref>؛ | # [[امام باقر]] {{ع}} فرمودند: "هرکس به [[قضای الهی]] [[راضی]] باشد آن [[قضاء]] بر او فرود میآید و [[خداوند]] اجر او را در آن بزرگ میفرماید، و هرکس نسبت به [[تقدیر الهی]] ناراضی باشد همان تقدیر بر او میگذرد در حالی که [[خداوند]] اجر او را از بین برده است" <ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ {{ع}} قَالَ: مَنْ رَضِيَ بِالْقَضَاءِ أَتَى عَلَيْهِ الْقَضَاءُ وَ عَظَّمَ اللَّهُ أَجْرَهُ وَ مَنْ سَخِطَ الْقَضَاءَ مَضَى عَلَيْهِ الْقَضَاءُ وَ أَحْبَطَ اللَّهُ أَجْرَهُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۶۲.</ref>؛ | ||
#[[امام کاظم]]{{ع}} فرمودند: "کسی که اندیشهای [[الهی]] دارد، [[شایسته]] است که [[خداوند]] را در روزی رسانیش کُند نشمارد، و او را در تقدیرش متّهم نسازد"<ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الْأَوَّلِ{{ع}} قَالَ: يَنْبَغِي لِمَنْ عَقَلَ عَنِ اللَّهِ أَنْ لَا يَسْتَبْطِئَهُ فِي رِزْقِهِ وَ لَا يَتَّهِمَهُ فِي قَضَائِهِ}}؛ بحارالأنوار، ج۶۸، ص۱۵۴.</ref>؛ | # [[امام کاظم]] {{ع}} فرمودند: "کسی که اندیشهای [[الهی]] دارد، [[شایسته]] است که [[خداوند]] را در روزی رسانیش کُند نشمارد، و او را در تقدیرش متّهم نسازد"<ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الْأَوَّلِ {{ع}} قَالَ: يَنْبَغِي لِمَنْ عَقَلَ عَنِ اللَّهِ أَنْ لَا يَسْتَبْطِئَهُ فِي رِزْقِهِ وَ لَا يَتَّهِمَهُ فِي قَضَائِهِ}}؛ بحارالأنوار، ج۶۸، ص۱۵۴.</ref>؛ | ||
#[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "[[امام مجتبی]]{{ع}} [[عبدالله بن جعفر]] را [[ملاقات]] فرمودند و به او گفتند: ای [[عبدالله]]! چگونه [[مؤمن]] مؤمن است در حالی که بر قسمت خود ناراضی است و [[منزلت]] خود را محقّر میداند، در حالی که [[خداوند]] بر این مطلب [[حکم]] فرموده آن قسمت و [[منزلت]] را نصیبش ساخته است. من برای کسی که در [[قلب]] خود چیزی جز [[رضایت]] از تقدیر و قسمت [[حضرت حق]] را احساس نکند، ضمانت میکنم که چون دعایی بهدرگاه [[خدا]] بکند آن [[دعا]] [[مستجاب]] شود" <ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: لَقِيَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ{{ع}} عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جَعْفَرٍ فَقَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ كَيْفَ يَكُونُ الْمُؤْمِنُ مُؤْمِناً وَ هُوَ يَسْخَطُ قِسْمَهُ وَ يُحَقِّرُ مَنْزِلَتَهُ وَ الْحَاكِمُ عَلَيْهِ اللَّهُ وَ أَنَا الضَّامِنُ لِمَنْ لَمْ يَهْجُسْ فِي قَلْبِهِ إِلَّا الرِّضَا أَنْ يَدْعُوَ اللَّهَ فَيُسْتَجَابَ لَهُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۶۲.</ref>؛ | # [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "[[امام مجتبی]] {{ع}} [[عبدالله بن جعفر]] را [[ملاقات]] فرمودند و به او گفتند: ای [[عبدالله]]! چگونه [[مؤمن]] مؤمن است در حالی که بر قسمت خود ناراضی است و [[منزلت]] خود را محقّر میداند، در حالی که [[خداوند]] بر این مطلب [[حکم]] فرموده آن قسمت و [[منزلت]] را نصیبش ساخته است. من برای کسی که در [[قلب]] خود چیزی جز [[رضایت]] از تقدیر و قسمت [[حضرت حق]] را احساس نکند، ضمانت میکنم که چون دعایی بهدرگاه [[خدا]] بکند آن [[دعا]] [[مستجاب]] شود" <ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ: لَقِيَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ {{ع}} عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جَعْفَرٍ فَقَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ كَيْفَ يَكُونُ الْمُؤْمِنُ مُؤْمِناً وَ هُوَ يَسْخَطُ قِسْمَهُ وَ يُحَقِّرُ مَنْزِلَتَهُ وَ الْحَاكِمُ عَلَيْهِ اللَّهُ وَ أَنَا الضَّامِنُ لِمَنْ لَمْ يَهْجُسْ فِي قَلْبِهِ إِلَّا الرِّضَا أَنْ يَدْعُوَ اللَّهَ فَيُسْتَجَابَ لَهُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۶۲.</ref>؛ | ||
#[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "خوشنودی و راحتی در [[رضایت]] و [[یقین]] است، و [[اندوه]] و حُزن در شکّ و [[نارضایتی]]"<ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ: الرُّوحُ وَ الرَّاحَةُ فِي الرِّضَا وَ الْيَقِينِ وَ الْهَمُّ وَ الْحَزَنُ فِي الشَّكِّ وَ السَّخَطِ}}؛ بحارالأنوار، ج۶۸، ص۱۵۸.</ref>؛ | # [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "خوشنودی و راحتی در [[رضایت]] و [[یقین]] است، و [[اندوه]] و حُزن در شکّ و [[نارضایتی]]"<ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ: الرُّوحُ وَ الرَّاحَةُ فِي الرِّضَا وَ الْيَقِينِ وَ الْهَمُّ وَ الْحَزَنُ فِي الشَّكِّ وَ السَّخَطِ}}؛ بحارالأنوار، ج۶۸، ص۱۵۸.</ref>؛ | ||
#[[امام صادق]]{{ع}} فرمودند: "[[امیرمؤمنان]]{{ع}} بر فراز [[منبر]] فرمودند: هیچیک از شما مزه [[ایمان]] را نمیچشد تا دریابد که آنچه بر سر او آمده هرگز نمیتوانسته از او تخطّی کند، و آنچه بر سر او نیامده هرگز نمیتوانسته با او برخورد کند"<ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ{{ع}} قَالَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ{{ع}} عَلَى الْمِنْبَرِ لَا يَجِدُ أَحَدُكُمْ طَعْمَ الْإِيمَانِ حَتَّى يَعْلَمَ أَنَّ مَا أَصَابَهُ لَمْ يَكُنْ لِيُخْطِئَهُ وَ مَا أَخْطَأَهُ لَمْ يَكُنْ لِيُصِيبَهُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۵۸.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۴ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۴، ص ۸۷-۸۸.</ref>. | # [[امام صادق]] {{ع}} فرمودند: "[[امیرمؤمنان]] {{ع}} بر فراز [[منبر]] فرمودند: هیچیک از شما مزه [[ایمان]] را نمیچشد تا دریابد که آنچه بر سر او آمده هرگز نمیتوانسته از او تخطّی کند، و آنچه بر سر او نیامده هرگز نمیتوانسته با او برخورد کند"<ref>{{متن حدیث|عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ {{ع}} قَالَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ {{ع}} عَلَى الْمِنْبَرِ لَا يَجِدُ أَحَدُكُمْ طَعْمَ الْإِيمَانِ حَتَّى يَعْلَمَ أَنَّ مَا أَصَابَهُ لَمْ يَكُنْ لِيُخْطِئَهُ وَ مَا أَخْطَأَهُ لَمْ يَكُنْ لِيُصِيبَهُ}}؛ اصول کافی، ج۲، ص۵۸.</ref><ref>[[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۴ (کتاب)|دانش اخلاق اسلامی]]، ج۴، ص ۸۷-۸۸.</ref>. | ||
==منابع== | == منابع == | ||
{{منابع}} | |||
* [[پرونده:10115255.jpg|22px]] [[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۴ (کتاب)|'''دانش اخلاق اسلامی ج۴''']] | * [[پرونده:10115255.jpg|22px]] [[حسین مظاهری|مظاهری، حسین]]، [[دانش اخلاق اسلامی ج۴ (کتاب)|'''دانش اخلاق اسلامی ج۴''']] | ||
{{پایان منابع}} | |||
==پانویس== | == پانویس == | ||
{{ | {{پانویس}} | ||
[[رده: ناخشنودی از تقدیر الهی]] | [[رده: ناخشنودی از تقدیر الهی]] | ||
[[رده: مدخل]] | [[رده: مدخل]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۵ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۹
این مدخل زیرشاخهٔ بحث ناخشنودی از تقدیر الهی است. ناخشنودی از تقدیر الهی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: ناخشنودی از تقدیر الهی در قرآن - ناخشنودی از تقدیر الهی در حدیث - ناخشنودی از تقدیر الهی در نهج البلاغه - ناخشنودی از تقدیر الهی در معارف دعا و زیارات - ناخشنودی از تقدیر الهی در کلام اسلامی - ناخشنودی از تقدیر الهی در اخلاق اسلامی - پرسشهای مرتبطاحادیث مرتبط
- امام سجاد (ع) فرمودند: "کسی که بر روزگار خود خشمگین باشد، ناراحتیاش طولانی میشود"[۱]؛
- امام صادق (ع) فرمودند: "کسی که به قسمت الهی راضی نباشد، خداوند را در تقدیرش مورد اتّهام و بدبینی قرار داده است"[۲]؛
- امام باقر (ع) فرمودند: "هرکس به قضای الهی راضی باشد آن قضاء بر او فرود میآید و خداوند اجر او را در آن بزرگ میفرماید، و هرکس نسبت به تقدیر الهی ناراضی باشد همان تقدیر بر او میگذرد در حالی که خداوند اجر او را از بین برده است" [۳]؛
- امام کاظم (ع) فرمودند: "کسی که اندیشهای الهی دارد، شایسته است که خداوند را در روزی رسانیش کُند نشمارد، و او را در تقدیرش متّهم نسازد"[۴]؛
- امام صادق (ع) فرمودند: "امام مجتبی (ع) عبدالله بن جعفر را ملاقات فرمودند و به او گفتند: ای عبدالله! چگونه مؤمن مؤمن است در حالی که بر قسمت خود ناراضی است و منزلت خود را محقّر میداند، در حالی که خداوند بر این مطلب حکم فرموده آن قسمت و منزلت را نصیبش ساخته است. من برای کسی که در قلب خود چیزی جز رضایت از تقدیر و قسمت حضرت حق را احساس نکند، ضمانت میکنم که چون دعایی بهدرگاه خدا بکند آن دعا مستجاب شود" [۵]؛
- امام صادق (ع) فرمودند: "خوشنودی و راحتی در رضایت و یقین است، و اندوه و حُزن در شکّ و نارضایتی"[۶]؛
- امام صادق (ع) فرمودند: "امیرمؤمنان (ع) بر فراز منبر فرمودند: هیچیک از شما مزه ایمان را نمیچشد تا دریابد که آنچه بر سر او آمده هرگز نمیتوانسته از او تخطّی کند، و آنچه بر سر او نیامده هرگز نمیتوانسته با او برخورد کند"[۷][۸].
منابع
پانویس
- ↑ «قَالَ عَلِيُ بْنُ الْحُسَيْنِ(ع): مَنْ عَتَبَ عَلَى الزَّمَانِ طَالَ مَعْتَبَتُهُ»؛ بحارالأنوار، ج۶۸، ص۱۵۵.
- ↑ «قَالَ الصَّادِقُ(ع): مَنْ لَمْ يَرْضَ بِمَا قَسَمَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ اتَّهَمَ اللَّهَ تَعَالَى فِي قَضَائِهِ»؛ بحارالأنوار، ج۷۵، ص۲۰۲.
- ↑ «عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ (ع) قَالَ: مَنْ رَضِيَ بِالْقَضَاءِ أَتَى عَلَيْهِ الْقَضَاءُ وَ عَظَّمَ اللَّهُ أَجْرَهُ وَ مَنْ سَخِطَ الْقَضَاءَ مَضَى عَلَيْهِ الْقَضَاءُ وَ أَحْبَطَ اللَّهُ أَجْرَهُ»؛ اصول کافی، ج۲، ص۶۲.
- ↑ «عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الْأَوَّلِ (ع) قَالَ: يَنْبَغِي لِمَنْ عَقَلَ عَنِ اللَّهِ أَنْ لَا يَسْتَبْطِئَهُ فِي رِزْقِهِ وَ لَا يَتَّهِمَهُ فِي قَضَائِهِ»؛ بحارالأنوار، ج۶۸، ص۱۵۴.
- ↑ «عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ: لَقِيَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ (ع) عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جَعْفَرٍ فَقَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ كَيْفَ يَكُونُ الْمُؤْمِنُ مُؤْمِناً وَ هُوَ يَسْخَطُ قِسْمَهُ وَ يُحَقِّرُ مَنْزِلَتَهُ وَ الْحَاكِمُ عَلَيْهِ اللَّهُ وَ أَنَا الضَّامِنُ لِمَنْ لَمْ يَهْجُسْ فِي قَلْبِهِ إِلَّا الرِّضَا أَنْ يَدْعُوَ اللَّهَ فَيُسْتَجَابَ لَهُ»؛ اصول کافی، ج۲، ص۶۲.
- ↑ «عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ: الرُّوحُ وَ الرَّاحَةُ فِي الرِّضَا وَ الْيَقِينِ وَ الْهَمُّ وَ الْحَزَنُ فِي الشَّكِّ وَ السَّخَطِ»؛ بحارالأنوار، ج۶۸، ص۱۵۸.
- ↑ «عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ (ع) عَلَى الْمِنْبَرِ لَا يَجِدُ أَحَدُكُمْ طَعْمَ الْإِيمَانِ حَتَّى يَعْلَمَ أَنَّ مَا أَصَابَهُ لَمْ يَكُنْ لِيُخْطِئَهُ وَ مَا أَخْطَأَهُ لَمْ يَكُنْ لِيُصِيبَهُ»؛ اصول کافی، ج۲، ص۵۸.
- ↑ مظاهری، حسین، دانش اخلاق اسلامی، ج۴، ص ۸۷-۸۸.